ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Ο οπαδός

O λόγος στους αναγνώστες. Ο Ελευθ. Τσάκας, 28ης Οκτωβρίου 21, Ιωάννινα, γράφει:

«Κάποτε ο ιστορικός θα γράψει ότι όσο ο Κώστας Καραμανλής άσκησε τα πρωθυπουργικά του καθήκοντα, η οικονομία της χώρας έφθασε τελικά στα πρόθυρα της χρεοκοπίας.

Και όχι μόνο, κι οι θεσμοί καταρρακώθηκαν, το κύρος της χώρας μειώθηκε, η διαφθορά θέριεψε και η αναξιοκρατία εμπεδώθηκε.

Και στις 4 Οκτωβρίου 2009 ο λαός αποφάσισε και ο Καραμανλής τα παράτησε…!

Βαριά η ήττα και η μόνη διέξοδος… η χαρά της μπάλας. Το ισχυρό αντίδοτο για την απεξάρτηση από την πολιτική: ένα ευχάριστο λαϊκό άθλημα που συγκινεί όλους τους λαούς, πλουσίους και φτωχούς, άρχοντες και υποτακτικούς.

Αυτό αποκάλυψε και η τηλεοπτική κάμερα στις θέσεις των επισήμων οπαδών του Παναθηναϊκού στο Ολυμπιακό Στάδιο.

Περιχαρής, για την απελευθέρωσή του απ΄ τα κοινά και της ευθύνης τα δεσμά, ο πρώην πρωθυπουργός επεδείκνυε τα ποδοσφαιρικά του φρονήματα με πράσινο κασκόλ και αγωνιούσε για ένα γκολ!

Οι ρόλοι αντιστρέφονται. Και από κρινόμενος θα γίνεται πλέον κριτής. Θα ασκεί κριτική και μάλιστα αυστηρή στον διαιτητή, τον προπονητή, τον λάισμαν, αλλά και σε κάθε ποδοσφαιριστή που δεν θα δικαιολογεί την αμοιβή.

Η κόκκινη κάρτα του λαού, μάννα εξ ουρανού.

Από την ελεύθερη οικονομία της αγοράς… στην ελεύθερη ποδοσφαιρική αγορά, ντόπια και διεθνή.

Οι υψηλοί στόχοι της ομάδας του, το μεταγραφικό μπάτζετ της, τα νέα διαμάντια της ομάδας στις προτεραιότητες του ενδιαφέροντός του.

Απ΄ τα γκόλντεν μπόις του δημόσιου τομέα που διόριζε με προθυμία, το ενδιαφέρον του θα μετατοπίζεται στα χρυσά πόδια, μ΄ όποιο κόστος για ελλείμματα και χρέος.

Ως πρωθυπουργός, ώρες κι ώρες θυσίαζε εις βάρος της εξουσίας και των σπάνιων υπουργικών συμβουλίων, για να παρακολουθεί πιο άνετα…

τ΄ αμυντικά προβλήματα της αγαπημένης του ομάδας, αλλά και τη μειωμένη παραγωγικότητα της επιθετικής της γραμμής, χωρίς ποτέ την τελευταία 5ετία να γνωρίσει τη χαρά της κατάκτησης ενός τίτλου!

Τώρα ανάμεσα σε φανατικούς πράσινους οπαδούς θα αισθάνεται πιο άνετα από το περιβάλλον ευθύνης του Μεγάρου Μαξίμου».