Δράση πριν να είναι αργά

Είναι πια ξεκάθαρο. Οι αγορές δεν λένε να πεισθούν ότι η ελληνική οικονομία μπορεί να επανέλθει στον δρόμο της «αρετής». Τι κι αν οι αξιωματούχοι των Βρυξελλών δηλώνουν στις συνεντεύξεις τους την εμπιστοσύνη τους ότι η κυβέρνηση θα πάρει τα μέτρα που χρειάζονται.

Την άλλη στιγμή, οι ίδιοι ή κάποιοι άλλοι αξιωματούχοι- δεν έχει σημασία- πετούν μπηχτές ότι «οι πράξεις μιλούν καλύτερα απ΄ τα λόγια» (Άξελ Βέμπερ, πρόεδρος της Γερμανικής Κεντρικής Τράπεζας) και τινάζουν την προσπάθεια αποκατάστασης εμπιστοσύνης στον αέρα. Από κοντά και τα διεθνή μέσα ενημέρωσης, που έχουν πλέον την ελληνική οικονομία μονίμως στις πρώτες σελίδες τους, φιλοξενώντας αναλύσεις όλο και πιο τρομακτικές: από τον κίνδυνο χρεοκοπίας της ελληνικής οικονομίας μέχρι το σενάριο βάσει του οποίου η Ελλάδα γίνεται Αργεντινή ή συμπαρασύρει στην καταστροφή το ευρώ.

Είναι φανερό ότι οι «ξένοι» δεν μας εμπιστεύονται. Η αποκάλυψη για τα στατιστικά ψέματα και για το πραγματικό μέγεθος του ελλείμματος και του χρέους ξεχείλισε το ποτήρι και έβγαλε στην επιφάνεια όλες τις παλιές αμαρτίες μας, που πάντα τους ενοχλούσαν, αλλά τις είχαν ξεχάσει ή συγχωρέσει. Μαζί και κάποιες προκαταλήψεις που ποτέ δεν ξεπέρασαν.

Ότι μπήκαμε δήθεν με πλαστά στοιχεία στην ευρωζώνη (αυτό είναι το αποτέλεσμα της απογραφής Αλογοσκούφη), ότι αντλήσαμε δεκάδες δισ. ευρώ από τα κοινοτικά ταμεία και τα σπαταλήσαμε, ότι «κοροϊδέψαμε» με τις γεωργικές επιδοτήσεις. Ότι ζούμε, εν ολίγοις, καλύτερα απ΄ ό,τι δικαιούμαστε να ζούμε, χάρη στα δανεικά και τις κοινοτικές επιδοτήσεις.

Δίκαιες ή άδικες οι κατηγορίες αυτές μας κοστίζουν πλέον πολύ ακριβά. Τα επιτόκια δανεισμού του Ελληνικού Δημοσίου βρίσκονται σε τριτοκοσμικά επίπεδα και υπάρχει κίνδυνος να φθάσουν ακόμη ψηλότερα, εκεί όπου θα καθιστούν πρακτικά ανέφικτο τον δανεισμό.

Σε αυτό το πλαίσιο, δεν είναι σίγουρο ότι οποιαδήποτε κυβέρνηση, οτιδήποτε κι αν έκανε, θα μπορούσε να φέρει αποτελέσματα. Σίγουρα όμως, αν δεν κάνει τίποτα, η κατάσταση θα χειροτερεύει συνεχώς και τα μέτρα που θα απαιτούν οι αγορές θα είναι όλο και δυσκολότερα. Όλοι πια συμφωνούν ότι αν από την αρχή της θητείας της αυτή η κυβέρνηση είχε ανακοινώσει τα βασικά μέτρα του Προγράμματος Σταθερότητας (που ακόμη διαπραγματεύεται), η κατάσταση δεν θα είχε φθάσει εδώ που έφθασε, γιατί θα είχε δείξει αποφασιστικότητα. Τώρα, τα μέτρα του Προγράμματος δεν είναι αρκετά για να καθησυχάσουν τις αγορές. Αν περιμένει κι άλλο, οι πιέσεις θα είναι ακόμη πιο έντονες και ίσως κάποια στιγμή θα είναι αργά για οποιαδήποτε απόφαση.