ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Ατιμωρησία

O λόγος στους αναγνώστες.

Ο Κ. Μυρωνίδης, Αθήνα, γράφει:

«Διαβάζω τον τελευταίο καιρό για τον αγώνα σε διαφορετικά μέτωπα που κάνει ο κ. Παπακωνσταντίνου για να τα βγάλει πέρα με την οικονομία της Ελλάδας. Προσπαθεί να μειώσει την ξεφτίλα μας στο εξωτερικό και επίσης να ανεβάσει, όσο είναι πλέον δυνατόν, το κύρος μας. Προσπαθεί να τους κάνει στην Ε.Ε. να μας παίρνουν λίγο σοβαρά, διότι έχουμε κατρακυλήσει όσο καμία άλλη χώρα στην Ευρώπη.

Μεγάλος και δύσκολος αγώνας.

Παρακάλια για… δάνεια, παρακάλια για… βοήθεια.

Πιστεύω ή μάλλον θέλω να πιστεύω σ΄ αυτήν την κυβέρνηση. Πιστεύω στον Γ. Παπανδρέου και στον Παπακωνσταντίνου. Ελπίζω αυτήν τη φορά κάτι να καταφέρουν και τουλάχιστον να σταματήσουν αυτό το κατρακύλισμα.

Όλα καλά και άγια όσον αφορά αυτήν την κυβέρνηση. Τώρα ας πάμε στους φταίχτες αυτής της οικονομικής μιζέριας στην οποία βρισκόμαστε σήμερα. Θα τα ξεχάσουμε όλα; Θα αφήσουμε τα λαμόγια να το διασκεδάζουν με την κονόμα που κάνανε τόσα χρόνια; Θα τους αφήσουμε να γελάνε με εμάς τα κορόιδα που θα πληρώσουμε και θα πληρώνουμε για πάρα πολλά χρόνια αυτά που αυτοί φάγανε; Θα τους αφήσουμε ελεύθερους ύστερα από τέτοια οικονομική καταστροφή μετά τόσα σκάνδαλα; Ελπίζω όχι.

Πρέπει να βρεθεί τρόπος να τους πάρουμε πίσω ό,τι μας πήρανε παρανόμως. Πρέπει να βρεθεί τρόπος να τιμωρηθούν και μάλιστα παραδειγματικώς. Αυτό άλλωστε ζήτησε και ο κ. Αλμούνια από τον κ. Παπακωνσταντίνου. Είμαστε ευρωπαϊκή χώρα ή Μπανανία; Αν δεν κάνουμε μία αρχή να τιμωρούμε τον φταίχτη, όπως εγώ θα τιμωρηθώ αν παρανομήσω, τότε τα λαμόγια δεν θα λείψουν ποτέ από την ελληνική κοινωνία».

Ο Ν. Αθανασόπουλος, Κρέμου 129, Καλλιθέα, γράφει:

«Τέσσερις λόγοι που μαρτυρούν ότι δεν πάμε καθόλου καλά ως έθνος και ως κοινωνία: 1) Η αποκαθήλωση των ιερών συμβόλων είναι βεβήλωση και δεν θα πρέπει να προχωρήσει, διότι υπάρχουν εκατομμύρια άνθρωποι που πιστεύουν σ΄ αυτά και δεν έχει ακόμα ωριμάσει η κοινωνία μας σε τέτοιου είδους τομές.

2) Ήθελα να ΄ξερα γιατί η ελάσσων αντιπολίτευση, η οποία δεν προσβλέπει στην εξουσία, δεν βλέπει θετικά ορισμένες (έστω) θέσεις ή αποφάσεις της κυβέρνησης, σε αντίθεση με την αξιωματική αντιπολίτευση που επειδή είναι κόμμα εξουσίας τη συμφέρει (κακώς βέβαια)

να μη βλέπει με θετικό μάτι τις κυβερνητικές αποφάσεις.

3) Είναι τουλάχιστον αντιφατικό, ο Αντώνης Σαμαράς να θεωρείται πρωτεργάτης- εκφραστής της ενότητας στη Ν.Δ., τη στιγμή που το 1993 διέσπασε αυτήν την ενότητα και δημιούργησε τα γνωστά προβλήματα, με πληγές που άργησαν να επουλωθούν.

4) Η κυβέρνηση να μην προχωρήσει στη γενίκευση του πόθεν έσχες. Οι καταθέσεις του μέσου Έλληνα (εκτός του ότι φορολογούνται οι τόκοι), δεν είναι τεκμήριον διαβίωσης, αλλά το αποκούμπι μιας ολόκληρης ζωής».