«Περιμένω ένα ΟΚ για να ξαναβγούμε στον δρόμο»
«Ο κόσμος θέλει να μάθει κουτσομπολιά. Είναι αχόρταγος στο να μαθαίνει συνεχώς πράγματα, αλλά στο τέλος της ημέρας πρέπει να αναρωτηθείς: τι ήταν πιο σημαντικό στους Led Ζeppelin, οι φήμες ή η μουσική τους;», λέει ο Τζίμι Πέιτζ που περιμένει μόνο ένα ΟΚ από τον Ρόμπερτ Πλαντ για να δώσουν ξανά οι Ζeppelin συναυλίες
Το ερώτημα των εκατό εκατομμυρίων δολαρίων που στοιχειώνει το ροκ σαν παραμόρφωση από ενισχυτή δεν είναι άλλο από αυτό: Θα επανασυνδεθούν τελικά οι Led Ζeppelin για να δώσουν συναυλίες; Και όχι, δεν είναι εκτός θέματος, τουλάχιστον όσον αφορά τον Τζίμι Πέιτζ, τον θρυλικό κιθαρίστα τους.
Αλλά ας μην παίρνουν και πολύ αέρα τα μυαλά των θαυμαστών, γιατί περίπου δύο χρόνια μετά την επανένωση για μία μοναδική εμφάνιση του μεγαλύτερου και πιο ηχηρού γκρουπ στην ιστορία του ροκ, ο Πέιτζ έχει να πει: «Κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας και στις πρόβες νομίζω ότι όλοι πιστέψαμε πως θα ακολουθούσαν και άλλα λάιβ. Ωραία θα ήταν να δίναμε κι άλλες συναυλίες. Ακόμη και στα μαγαζιά που έκανα τα χριστουγεννιάτικα ψώνια μου, με πλησίαζαν και με ρωτούσαν αν υπάρχει περίπτωση επανασύνδεσης. Και πραγματικά δεν έχω άλλη απάντηση από το ότι… δεν φαίνεται να γίνεται κάτι τέτοιο». Ίσως είναι κάτι που χρειάζεται και δεύτερη σκέψη, αν υπολογίσει κανείς ότι γι΄ αυτό το μοναδικό σόου των Ζeppelin στην περιοχή Ο2 του Λονδίνου το σύστημα στην ιστοσελίδα για τα εισιτήρια κατέρρευσε ύστερα από 25 εκατομμύρια χτυπήματα τις πρώτες 24 ώρες. «Ωστόσο ο Πέιτζ εξακολουθεί να μην έχει ξεκάθαρη απάντηση, κάτι που ταιριάζει με την αινιγματική αύρα και το μυστήριο που τον συνοδεύουν όλα αυτά τα χρόνια», γράφει στους «Τimes» ο Τζέιμς Τζάκσον, ο οποίος μίλησε με τον Πέιτζ με αφορμή την κυκλοφορία μιας σειράς γραμματοσήμων που απεικονίζουν εξώφυλλα από δέκα άλμπουμ- ένα από τα οποία και το τέταρτο, άτιτλο, των Led Ζeppelin. Κατά τον Πέιτζ: «Η πιο απρόσμενη εμπειρία… Από παιδί θυμάμαι που μαθαίναμε για τα γραμματόσημα και, να, βγαίνει τώρα ένα δικό σου. Είμαι συγκινημένος».
«Το να έχεις τέσσερις πολύ σπουδαίους μουσικούς οι οποίοι παίζουν εκπληκτικά μαζί ως συγκρότημα σού δίνει το ερέθισμα να εμπνευ- στείς και να γράψεις πέρα από τη νόρμα. Αυτό όλο έβαζε στο κάδρο ένα πέμπτο στοιχείο και από τη χημεία αυτών προέκυπτε μοναδική δημιουργία». Λειτούργησε μάλιστα σε τέτοιο βαθμό που το πρώτο άλμπουμ των Led Ζeppelin- μπλουζ, ροκ και ψυχεδελικός πειραματισμός- ηχογραφήθηκε μέσα σε 36 ώρες χωρίς σταματημό. Αν κάποιο άλμπουμ όμως καθόρισε την καριέρα τους, αυτό είναι το τέταρτο, με τα μυστηριώδη σύμβολα στο εξώφυλλο, τους στίχους που θυμίζουν βιβλία του Τόλκιν, τον Πλαντ στην απόλυτα εκφραστική στιγμή του και το πιο διάσημο τραγούδι του Πέιτζ, το «Stairway Τo Ηeaven». «Νομίζω πως κάθε τραγούδι μέσα σε αυτό αποδείχτηκε κλασικό», λέει και θυμάται τις ηχογραφήσεις: «Στην πρόβα ο Ρόμπερτ ήταν πολύ ήσυχος και αφοσιωμένος στο να γράψει τους περισσότερους στίχους, μέχρι που κάποια στιγμή πήρε φωτιά».
Μάγοι και ναρκωτικά
Η ιστορία των Led Ζeppelin έχει μια άλλη όψη, μυστικιστική, που τη συνέδεαν και με τα σύμβολα που υπήρχαν στα εξώφυλλά τους- κάτι που τους ακολουθούσε σε όλη τους την πορεία. Τη δεκαετία του ΄70 ακουγόταν έντονα ότι ο Πέιτζ ήταν ένθερμος μελετητής της ζωής και των έργων «του πιο κακού ανθρώπου στον κόσμο», του «μάγου» Άλιστερ Κρόουλι. Τον ενδιαφέρουν και σήμερα αυτά τα θέματα; «Θα προτιμούσα να μη μιλήσω γι΄ αυτά», απαντά. Ο Πέιτζ επίσης δεν δείχνει πολύ πρόθυμος να απαντήσει σε ερωτήσεις σχετικά με την εποχή κατά την οποία τα ναρκωτικά κυριαρχούσαν στον κόσμο των Led Ζeppelin και για τα βιβλία που έχουν γραφτεί για εκείνα τα χρόνια. «Γράφτηκαν για τα λεφτά από ανθρώπους που δεν είχαν ιδέα», λέει.














