Δίκτυο

Η Αθήνα σε πλάνα
Π.Θ.Κ

«Δύο, τρία πράγματα που ξέρω γι΄ αυτήν (Αθήνα)» ονόμασε- πολύ εύστοχα- το αφιέρωμά της η νέα Ταινιοθήκη της Ελλάδος με ταινίες στις οποίες «πρωταγωνίστρια» είναι η πρωτεύουσά μας. Αφορμή γι΄ αυτό το αφιέρωμα, το νέο φιλμ της Στέλλας Θεοδωράκη «Ricordi mi» που παίζεται αυτές τις μέρες και στην κινηματογραφική αίθουσα της Ταινιοθήκης και στο οποίο η Αθήνα, όντως, κλέβει την παράσταση, καθώς έχει κινηματογραφηθεί μοναδικά από τον Ηλία Κωνσταντακόπουλο. Η εν λόγω συζήτηση θα γίνει μετά την προβολή της ταινίας, το βράδυ της Παρασκευής στις 22 Ιανουαρίου. Την επόμενη μέρα θα αρχίσουν οι προβολές άλλων ελληνικών ταινιών με κυρίαρχη την Αθήνα στα πλάνα τους. Ο λόγος για τις ταινίες των Θάνου Αναστόπουλου («Διόρθωση»), Χρήστου Βακαλόπουλου («Βεράντες» και «Όλγα Ρόμπαρτς»), Νίκου Βεργίτση («Ρεβάνς»), Παντελή Βούλγαρη («Ήσυχες μέρες του Αυγούστου»), Κωνσταντίνου Γιάνναρη («Στην άκρη της πόλης»), Μιχάλη Κακογιάννη («Κυρικάτικο ξύπνημα»), Ροβήρου Μανθούλη («Πρόσωπο με πρόσωπο»), Νίκου Νικολαΐδη (Πρωινή περίπολος»)

και Νίκου Παναγιωτόπουλου («Τα χρώματα της ίριδος»).


Χωρίς κλισέ του έντεχνου
Χ.Π.

Το Κubara Ρroject της Μάρθας Φριντζήλα στο Μετρό είναι ένα πρόγραμμα που καταργεί όλα τα μέχρι τώρα κλισέ των έντεχνων λάιβ. Κατ΄ αρχήν, το ρεπερτόριο: από το «Τζώνυ ο Μπόγιας» (Χατζιδάκις) και το «Σουραμπάγια Τζόνι» (Κurt Weil) εις την γαλλικήν μέχρι το «Θα με δικάσει ο κούκος και το αηδόνι» (του Λάγιου), το «Σαντιάγο» (του Θεοδωράκη) και το «Κομμωτριάκι» (Θαν. Παπακωνσταντίνου). Και δεν είναι μόνο το ρεπερτόριο, η φωνή της Φριντζήλα ή το δέσιμο της ορχήστρας (που έχει δυναμικό ρόλο στο πρόγραμμα) που κάνουν τη διαφορά. Είναι η αίσθηση ότι πάνω στη σκηνή παίζεται ένα έργο, με ωραία ροή, όπου η πρωταγωνίστρια (και η ερμηνεύτρια ταυτόχρονα) είναι και το έργο μαζί. Χωρίς ίχνος στησίματος ή την αίσθηση ότι εκεί επάνω συντελείται κάτι σημαντικό. Απλά πράγματα. Λίγες επεξηγήσεις για το τραγούδι που θα ακολουθήσει, κάποιες αναμνήσεις, κάποια σχόλια μαζί με τους μουσικούς, όλα όμως ειπωμένα με χιούμορ και διάθεση επικοινωίας που περνάει αβίαστα στο κοινό. Το ίδιο χιούμορ και την ίδια διάθεση επικοινωνίας έχει και η «δραματική σοπράνο» (όπως τη συστήνει) Ματούλα Ζαμάνη (που είχαμε δει πέρυσι με την Ορχήστρα του Δρόμου).


Θέατρο «βαλίτσα»
Ε.Δ.Χ.

Από τους πρώτους που οργάνωσε το «θέατρο της βαλίτσας» δημιουργώντας παραγωγές ευέλικτες που κλείνουν το σκηνικό, τα αντικείμενα και τα κοστούμια σε ένα μπαούλο, ο Βασίλης Παπαβασιλείου ετοιμάζει τη βαλίτσα της «Ελένης» του για την Ευρώπη. Ελεύθερος σκοπευτής και ταξιδευτής στην τέχνη, ο «πολυτελής» σκηνοθέτης- ηθοποιός θα παρουσιάσει τη θεατρική προσέγγιση που έκανε στην «Ελένη» του Γιάννη Ρίτσου, μοναδικά ερμηνευμένη από τον ίδιο, στο Λουξεμβούργο- 22 και 23 Ιανουαρίου- για τους Έλληνες που ζουν εκεί. Οι δραστήριες ελληνικές κοινότητες επιλέγουν με ποιοτικά κριτήρια τις παραστάσεις και τις προσκαλούν. Μετά το Λουξεμβούργο, ο Παπαβασιλείου θα ταξιδέψει στη Λυών, αποδεχόμενος πρόσκληση από τους εκεί Έλληνες.