ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Αποστασία κ.ά.

O λόγος στους αναγνώστες.

Ο Κ.Παπανδρέου, Φαραί Πατρών, γράφει:

«”Τιμή και δόξα” σ΄ εκείνους που ξέρουν να τιμούν αυτόν που κάποτε ατίμασε τη δημοκρατία στη χώρα μας, τον οποίο ο μεγάλος Ανδρέας Παπανδρέου πολύ εύστοχα χαρακτήρισε “Εφιάλτη της Δημοκρατίας” και ο ελληνικός λαός τον φώναζε κάθαρμα.

Παρ΄ ότι έχουν περάσει πολλά χρόνια από την αποφράδα ημέρα της 15ης Ιουλίου του 1965, όμως η πράξη του αυτή είναι ιστορικά καταγεγραμμένη στη μνήμη του λαού και δεν σβήνει ποτέ και με τίποτα. Άλλωστε, ο απόηχος της λαϊκής οργής ενάντια σ΄ αυτόν και τους συνεργάτες του αποστάτες ακόμα πλανάται πάνω από την Πλατεία Συντάγματος. Έπειτα από 24 χρόνια από την εξ ιδιοσυγκρασίας γλοιώδη σκευωρία του, την έβαλε στον ανεμιστήρα και δημιούργησε το βρώμικο ΄89. Η συμπεριφορά λοιπόν εκείνων που τον τιμούν καταδεικνύει ότι το πάθος της σύνδεσής τους με το φαινόμενο “Εφιάλτης” είναι σπουδαιότερο από την ιερή υπόθεση της Δημοκρατίας.

Εύλογα θα παρατηρούσε κανείς ότι πρόκειται για αυτοκτονία της αξιοπρέπειάς τους, αν έχουν».

Σε άλλο γράμμα του, ο ίδιος επιστολογράφος, γράφει:

«Στην Αίγινα υπάρχει κάποιος υπαίθριος χώρος ειδικής φροντίδας για τα τραυματισμένα πουλιά της άγριας φύσης. Τα πουλιά αυτά είναι σωματικώς ανάπηρα, εξαιτίας της συνειδησιακής αναπηρίας κάποιων που τα πυροβολούν και οι δράστες δεν είναι άλλοι από τους κυνηγούς. Ακόμα και τον Αύγουστο, που κυοφορούν τα ζώα και απαγορεύεται διά νόμου το κυνήγι, αυτοί οι κύριοι αδιαφορούν, κι ας γνωρίζουν γι΄ αυτά ότι αντιμετωπίζουν έλλειψη τροφής εξαιτίας του καταστροφικού αφανισμού του περιβάλλοντος από τη λαίλαπα των πυρκαγιών. Οι εκπρόσωποι διαφόρων φιλοζωικών ενώσεων συχνά διαμαρτύρονται για την εγκληματική, όπως τη χαρακτηρίζουν, συμπεριφορά των κυνηγών απέναντι στα ζώα. Αν όμως τους κρίνουμε από ψυχολογικής πλευράς, τότε μπορούμε να πούμε γι΄ αυτούς ότι πρέπει να σκοτώνουν τα ζώα, γιατί αλλιώς θα σκότωναν εμάς. Κι αυτό επειδή εκ γενετής έχουν την τυραννική επιθυμία να σκοτώνουν, ώστε να εκτονώνουν τα φονικά ένστικτά τους. Όσο για κάποιους άλλους, οι οποίοι σκοτώνουν αδέσποτα σκυλάκια, γάτες και αλεπούδες, και φθάνουν ακόμα από διεστραμμένη ευχαρίστηση στο σημείο να τα γδέρνουν ζωντανά προτού ξεψυχήσουν και να τα κρεμάνε από δέντρα εκθέτοντάς τα σε κοινή θέα, είναι εντελώς απολίτιστοι με βάρβαρη και βάναυση ψυχή, όπως η απαίσια αράχνη που τυραννά το θύμα της.

Δεν χρειάζεται γι΄ αυτούς ο εγκλεισμός στη φυλακή, αλλά σε ψυχιατρικό κατάστημα διά βίου».

Υπάρχει, όμως και τρίτο γράμμα:

«Οι Έλληνες επιθυμούν διακαώς να διοριστούν ντε και καλά στο Δημόσιο, που σημαίνει ότι θα επιβιώνουν σε κομμουνιστικό σύστημα, αφού γι΄ αυτούς το κράτος θα είναι εργοδότης. Αφού έτσι έχουν τα πράγματα, γιατί δεν ψηφίζουν κομμουνισμό για να μην περιμένουν να τους διορίσει ο καπιταλιστής πολιτικός, τον οποίο ποσώς ενδιαφέρει αν διορίζει κάποιους της αρεσκείας του; Προς αποφυγήν τυχόν παρερμηνειών για τον γράφοντα, πως κάνει προπαγάνδα υπέρ του κομμουνισμού, δηλώνει ότι δεν είναι και ούτε υπήρξε ποτέ κομμουνιστής».