Γνώμη

Το σωτήριο έτος 2010
Του Μανώλη Σαριδάκη

Οι τελευταίες ώρες πριν από κάθε νέο έτος τελειώνουν με προσδοκίες, ελπίδες, ευχές. Στην ουσία όμως, κάθε νέο έτος είναι χειρότερο από το προηγούμενο. Διότι μας βρίσκει έναν χρόνο γηραιότερους, φτωχότερους και με κυβερνώντες, οι οποίοι αποφασίζουν για μας, χωρίς εμάς…

Στο ποδόσφαιρο, για παράδειγμα, αποφασίζουν εάν θα πάμε στο γήπεδο ήρεμοι, ασφαλείς, με τα παιδιά, τις συζύγους, τις φίλες μας, οι…

οργανωμένοι. Αυτοί δηλαδή, που εάν ξυπνήσουν κεφάτοι, όλα βαίνουν καλώς και εάν ξυπνήσουν «φτιαγμένοι» τα κάνουν γης Μαδιάμ.

Όλοι εμείς λοιπόν, που αγαπάμε το ποδόσφαιρο και πηγαίνουμε στο γήπεδο για να διασκεδάσουμε, είμαστε στην ουσία όμηροι μιας δράκας αλητών. Που σπάνε, δέρνουν, βρίζουν, προσβάλλουν, προκαλούν. Δεν συλλαμβάνονται, δεν δικάζονται, δεν τιμωρούνται. Και αντιμετωπίζονται ως «κάτι εντελώς φυσιολογικό».

Βεβαίως, όλοι γνωρίζουμε ποιοι υποθάλπουν αυτές τις συμμορίες. Αλλά δεν τολμάμε να το πούμε, διότι από πίσω υπάρχουν οι περισσότεροι από τους «κυρίους» που διαφεντεύουν σήμερα το ελληνικό ποδόσφαιρο. Και όταν λέμε διαφεντεύουν, συμπεριλαμβάνουμε έντυπα και «δημοσιογράφους», που δεν καταγγέλλουν αυτά τα αίσχη.

Οι περισσότεροι «κύριοι» έχουν ποινικό μητρώο. Και ενίοτε καταζητούνται. Περιέργως, οι διωκτικές αρχές δεν τους βρίσκουν ποτέ, αλλά οι εικονολήπτες της τηλεόρασης τους εντοπίζουν να καπνίζουν πούρα, να χαριεντίζονται, να προσβάλουν την αισθητική μας με τις απαίσιες μούρες και τα προγούλια τους. Οι «κύριοι» αυτοί δεν μας θεωρούν απλώς ηλίθιους. Μας το λένε κατάμουτρα!

Η Αγγλία πάταξε, χτύπησε κάτω σαν χταπόδια, αυτά τα άτομα και τους πάτρονές τους, ανοίγοντας τα γήπεδα σε όλο τον κόσμο. Εδώ θα βρεθεί άραγε ένας άντρας, ένας πολιτικός με πυγμή, να κάνει το ίδιο;

Έως πότε στη φυλακή θα μπαίνουν μόνον οι κλεφτοκοτάδες και απ΄ έξω θα αλωνίζουν και θα πανηγυρίζουν οι καραμπινάτοι απατεώνες;

Ιδού η απορία…