Γνώμη

Ευλογία κυρίου
του , Μανώλη Σαριδάκη

Μπήκαμε για τα καλά στη μεταγραφολογία. Ωστόσο το ζητούμενο δεν είναι ποιους παίκτες θέλουν οι προπονητές για να ενισχύσουν τις ομάδες τους, αλλά ποιους παίκτες προτιμούν οι… πρόεδροι. Διότι σ΄ αυτήν τη χώρα των θαυμάτων, όπου ουδείς γνωρίζει ποιες είναι οι αρμοδιότητες των προέδρων- ιδιοκτητών, οι προπονητές έχουν μέλλον μόνον όταν υποτάσσονται στις βουλές του κυρίου… Σήμερα, όποιος δεν έχει την ευλογία του ποδοσφαιρικού αφέντη, δύσκολα πορεύεται σε δύσβατες οδούς. Και ο αφέντης είναι αυτός «που έχει πάντα δίκιο». Αυτός που δεν αποχωρεί από την «εκκλησία της μπάλας», αλλά βλέπει τους πιστούς να αποχωρούν χωρίς να του καίγεται καρφί…

Με λίγα λόγια. Εάν εξαιρέσουμε την ΑΕΚ, την οποία καταδίκασαν οι… γνωστοί- άγνωστοι, οι ζάπλουτοι ιθύνοντες του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού φαίνεται ότι προτιμούν παίκτες από τα πανέρια. Κι αυτό διότι οι συγκεκριμένοι ποδοσφαιριστές (εντελώς συμπτωματικά) στοιχίζουν ελάχιστα. Αυτοί που κοστίζουν είναι οι πραγματικοί άσοι. Όπως ο Μπεν Αρφά που θεωρείται από δύσκολο έως απίθανο να έρθει στην Ελλάδα. Αυτοί που κάνουν τη διαφορά. Εδώ όμως μπαίνει το εξής ερώτημα. Γιατί δεν αντιδρούν οι φίλαθλοι; Γιατί δεν αποδοκιμάζουν;

Πότε θα καταλάβουν επιτέλους ότι το κράξιμο είναι αυτό που φοβούνται περισσότερο από αυτούς που κάνουν κουμάντο;