[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Η Ελλάδα … του Βορρά

ΠΩΣ ΤΟ ΕΙΠΕ ο Πρωθυπουργός; Να γίνουμε «Δανία του Νότου»; Ίσως και να χρειάζεται με τέτοια οικονομική κρίση. Όχι πάντως όπως το φαντάζεται ο Παπανδρέου, με ανανεώσιμες πηγές ενέργειας που απαιτούν μεγάλες επενδύσεις και αποδίδουν μακροχρόνια. Αλλά με τον άλλο τρόπο, τον δανέζικο, για να έχουμε βραχυπρόθεσμες αποδόσεις.

Μείωση του ελλείμματος «Εδώ και τώρα» δεν απαιτούν οι Ευρωπαίοι; Ιδού λοιπόν ο τρόπος: εν πρώτοις, ως γνωστόν η Δανία δεν έχει ενταχθεί στην ΟΝΕ.

Διατηρεί την κορόνα, είναι όμως συνδεδεμένη με το ευρώ, με σταθερή ισοτιμία γύρω στο 7,4.

Πάμε παρακάτω. Πριν από μερικές ημέρες η Κοπεγχάγη φιλοξένησε την παγκόσμια διάσκεψη για την κλιματική αλλαγή. Περίπου 120 ηγέτες από όλο τον κόσμο έσπευσαν, συνοδευόμενοι από χιλιάδες συμβούλους, παρασυμβούλους και ασφάλεια.

Βάλτε από κοντά και τους δημοσιογράφους, συνολικά 15.000

περίμεναν… 40.000 πήγαν. Και οι Δανοί σάστισαν. Έπρεπε όλοι αυτοί να κοιμηθούν κάπου. Το αίτημα του καταλύματος ήταν τόσο πιεστικό, που το υπουργείο Εξωτερικών της Δανίας ανέθεσε σε μια εταιρεία να τα εξασφαλίσει. Φυσικά με το αζημίωτο. Αζημίωτο; Όχι ακριβώς.

Η λέξη «αισχροκέρδεια» χάνει το νόημά της μπροστά σ΄ αυτό που συνέβη. Ένα δωμάτιο που κανονικά στοίχιζε 100 ευρώ, οι Δανοί το χρέωναν… 400-500 (και πολλές φορές χωρίς… πρωινό!), ενώ ζητούσαν «με το έτσι θέλω» να προπληρωθούν για έξι νύχτες, ακόμη και αν έμενες για μία ή δύο!

Οι αναπτυσσόμενες χώρες εξεγέρθηκαν. «Εσείς οι αναπτυγμένοι μας λέτε να μας βοηθήσετε οικονομικά και με τεχνογνωσία για να αντιμετωπίσουμε την κλιματική αλλαγή και ερχόμαστε εδώ για να μας ληστέψετε;», διαμαρτυρήθηκαν ακόμη και με παραστάσεις στους αρμόδιους.

Αποτέλεσμα, ουδέν. Κάποιοι μόνο γλίτωσαν το υποχρεωτικό αντίτιμο των έξι ημερών. Όμως η εν λόγω εταιρεία και το δανέζικο κράτος τρίβουν τα χέρια τους από τα κέρδη που αποκόμισαν, χωρίς κόπο μέσα σε ελάχιστες ημέρες. Διότι τα ξενοδοχεία εισέπρατταν το αντίτιμο που χρεώνουν συνήθως. Τα υπόλοιπα χρήματα ενθυλάκωσε η εταιρεία «on behalf of the Μinistry of Foreign Αffairs of Denmark».

Φανταστείτε απλώς να γινόταν κάτι αντίστοιχο στην Ελλάδα των Ολυμπιακών Αγώνων, το 2004… Τι θα ακούγαμε από τους εταίρους είναι ένα θέμα. Το κυριότερο όμως είναι ότι ο Παπακωνσταντίνου θα είχε λιγότερο άγχος…