Ο αριστερόχειρας θέλει το δώρο του!
«Σημασία δεν έχει η αξία του δώρου, αλλά το πόσο χρήσιμο είναι για τον άλλο. Κάτι που σε ορισμένους μπορεί να φαίνεται ασήμαντο, μπορεί να λύσει τα χέρια κάποιου άλλου και να του κάνει τη ζωή πιο εύκολη. Άλλωστε αυτό που έχει σημασία σε ένα δώρο δεν είναι η αξία του, αλλά το γεγονός ότι αφιέρωσες χρόνο για να το βρεις».
Oι δυσκολίες που αντιμετώπιζαν οι αριστερόχειρες γονείς του κ. Αλέξανδρου Φατσή στην καθημερινότητά τους τού δημιούργησαν από νεαρή ηλικία τον προβληματισμό για το πώς θα μπορούσε να ξεπεραστούν. Ένα επεισόδιο της αμερικανικής σειράς «Σίμσονς» του έδωσε την ιδέα να δημιουργήσει το πρώτο κατάστημα στην Ελλάδα με προϊόντα που απευθύνονταν σε αυτό το κομμάτι της αγοράς με το οποίο, όπως είχε διαπιστώσει, κανένας δεν είχε ασχοληθεί μαζί του. Το 2004 άνοιξε ο «Αριστερόχειρας» και μέχρι σήμερα έχει καταφέρει να δημιουργήσει ένα κοινό που ζητά να διευκολύνει είτε τη ζωή του είτε κάποιου οικείου προσώπου.
«Δεν είναι εύκολο να το συνειδητοποιήσει κανείς, αλλά υπάρχουν πολλά είδη που χρησιμοποιούμε στην καθημερινή μας ζωή, τα οποία είναι κατασκευασμένα ώστε να βολεύουν αποκλειστικά τους δεξιόχειρες. Ψαλίδια, μαχαίρια, στιλό, κούπες, ακόμα και σχολικά είδη δεν βοηθούν τους αριστερόχειρες, οι οποίοι αποτελούν το 1/10 του πληθυσμού. Είναι χαρακτηριστικό πως υψηλό ποσοστό αριστερόχειρων αποκτά σκολίωση, αφού τα θρανία και τα έδρανα, κυρίως, δεν βοηθούν στο να έχουν τη σωστή στάση του σώματος», λέει στα «ΝΕΑ» ο κ. Φατσής.
Το κατάστημα επισκέπτονται κυρίως ευαισθητοποιημένοι γονείς οι οποίοι αγοράζουν σχολικά είδη για τα παιδιά τους ώστε να μην ταλαιπωρούνται στο σχολείο.
ΤΟ 1/10 ΤΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ
αποτελούν οι αριστερόχειρες και όλα είναι κατασκευασμένα αποκλειστικά για τους δεξιόχειρες
«Έτρωγα ξύλο από τη δασκάλα μου»
ΤΟ ΞΥΛΟ που έφαγε από τη δασκάλα του, επειδή όταν ήταν μαθητής στο Δημοτικού έγραφε με το αριστερό, θυμάται ο γνωστός συνθέτης Θανάσης Παπακωνσταντίνου. Ήταν ένα περιστατικό που δεν σημάδεψε τη ζωή του, αλλά τον βοήθησε να αναπτύξει και άλλες δεξιότητες. «Εκείνη την εποχή τούς αριστερόχειρες τούς κυνηγούσαν. Η δασκάλα με χτύπησε για να μάθω να γράφω με το δεξί και από τότε προσαρμόστηκα και μοιράζω τις δραστηριότητές μου και στα δύο χέρια. Στο αριστερό έχω τη δύναμη και στο δεξί την επιδεξιότητα. Γι΄ αυτό και στην καθημερινότητά μου δεν αντιμετώπισα δυσκολίες. Στη μουσική, ωστόσο, είναι διαφορετικό. Για να επιλέξεις ένα όργανο πρέπει πρώτα να το ακούσεις, να το παίξεις. Οι κατασκευαστές και τα μαγαζιά όμως δεν έχουν όργανα για αριστερόχειρες και γι΄ αυτό όλα γίνονται με παραγγελία», λέει ο κ. Παπακωνσταντίνου.
Τον… μύθο του αριστερόχειρα που τον ακολουθεί από την αρχή της καριέρας του καταρρίπτει από την πλευρά του ο τραγουδοποιός Ορφέας Περίδης. «Δεν είμαι αριστερόχειρας, ήταν όμως ο πατέρας μου, ο οποίος όταν ήμουν μικρός μου έκανε δώρο την κιθάρα του για να μάθω να παίζω. Έτσι προσαρμόστηκα σε αυτά τα δεδομένα και παρ΄ όλο που είμαι δεξιόχειρας έμαθα να παίζω… ανάποδα», λέει στα «ΝΕΑ» ο κ. Περίδης.














