[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Ομόνοια, η αέναη ντροπή

ΑΚΟΥΣΟΝ, ΑΚΟΥΣΟΝ, ενώ και η κουτσή Μαρία θα περίμενε ο τωρινός δήμαρχος Αθηναίων να εξαφανιζόταν μιας και δεν έχει περάσει εδώ και 40 χρόνια άλλος τόσο ανύπαρκτος, αυτός «σκέφτεται», λέει, να ξαναείναι υποψήφιος στις επόμενες δημοτικές εκλογές!!! Αλλά η οργή των Αθηναίων, που βλέπουν την πόλη τους να είναι μια τριτοκοσμική πρωτεύουσαντροπή για χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν έχει αρχή και τέλος. Και στρέφεται προς όλες τις κρατικές εξουσίες, όχι μόνο τη δημοτική που τώρα, με τα σκουπίδια να μας έχουν πνίξει, συγκεντρώνει τα πυρά. Όλες οι περιοχές γύρω από την Ομόνοια συνεχίζουν την τρισάθλια…

παράδοση της τελευταίας δεκαετίας. Κοντεύουν να περάσουν τρεις μήνες με τη νέα κυβέρνηση και λίγο έχει αλλάξει η βάρβαρη εικόνα της πόλης στο κέντρο. Η βρώμα, η πορνεία και η διακίνηση ναρκωτικών είναι αφόρητη. Στην οδό Αγίου Κωνσταντίνου και απέναντι από τα γραφεία της Δημοτικής Αστυνομίας, δίπλα στο «Σταρ», μαύροι, κυρίως, έμποροι ναρκωτικών διαλαλούν ελεύθερα «καλή κόκα, καλή ηρωίνη, καλό μαύρο» και «κορίτσια» κάνουν πιάτσα. Όσο για την Πλατεία Ομονοίας συνεχίζει να είναι μέσα στη βρώμα- και προ της απεργίας των εργατών συγκομιδής απορριμμάτων. Και με ανθρώπινα ράκη να χτυπάνε ενέσεις ναρκωτικών φόραπαρτίδα κάνοντας όλους μας να στρέφουμε απελπισμένοι το κεφάλι μας αλλού. Το τραγικό, βέβαια, είναι ότι και η Πολιτεία κάνει το ίδιο! Και το κακό απλώνεται σε όλη την πόλη. Πολύ σωστά η Αστυνομία εφοδιάστηκε με μικρές μηχανές για να κυνηγάει πιο ευέλικτα την παρανομία και στα στενά.

Μπορούν, επίσης, οι αστυνομικοί να είναι και με ποδήλατα, όπως σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις.

Αλλά, η Αστυνομία δεν υπάρχει για να προστατεύει τον πολίτη και την περιουσία του μόνο στη διάρκεια διαδηλώσεων, μα καθημερινά. Είναι αλήθεια πως τώρα η παρουσία της στους δρόμους της Αθήνας είναι πιο δυνατή. Όταν όμως σουρουπώνει, όλη η Αστυνομία πάει στα σπίτια της. Και αφήνει ελεύθερο τον δρόμο για το έγκλημα κάθε λογής. Μετά τις 8 το βράδυ, πουθενά στο κέντρο της Αθήνας δεν συναντάς αστυνομικό. Και η πόλη παραδίδεται στην αγκαλιά της αθλιότητας.