Γνώμη

Το θέαμα αναζητείται
του , Δημήτρη Δοντά

Στον γκρίζο χώρο του ελληνικού ποδοσφαίρου έχει αναδειχθεί σε μείζον θέμα η κατάκτηση του πρωταθλήματος και έχουν ξεχασθεί όλα τα υπόλοιπα. Το ποδόσφαιρο είναι πρώτα από όλα θέαμα. Και με εξαίρεση κάποια μεμονωμένα παιχνίδια, αυτό που παρακολουθούμε εφέτος είναι κάτι από ποδόσφαιρο. Είναι ίσως το χειρότερο από πλευράς θεάματος μεταξύ των πρωταθλημάτων της Δυτικής Ευρώπης.

Παρακολουθώντας τους αγώνες των δύο κορυφαίων ελληνικών ομάδων, το Σάββατο και την Κυριακή, το προσφερόμενο θέαμα ήταν κάτω του μετρίου. Και αν θέλεις να βλέπεις το ποτήρι μισοάδειο (και όχι μισογεμάτο)

τότε η διαπίστωση είναι πως το θέαμα ήταν αποκαρδιωτικό.

Το μόνο που κράτησαν τόσο ο Ολυμπιακός στο 1-0 επί της Ξάνθης όσο και ο Παναθηναϊκός στο εντός έδρας 3-1 επί του Ατρόμητου, ήταν πως έβαλαν άλλους τρεις πόντους στο σακούλι στην προσπάθεια που κάνουν για την κατάκτηση του τίτλου του πρωταθλητή. Όμως ακόμη και ο κόσμος (και οι πιο φανατικοί) των δύο αιώνιων αντιπάλων, μόνον ικανοποιημένος δεν είναι από αυτό που βλέπει στα στενά όρια των τεσσάρων γραμμών που ορίζουν τον αγωνιστικό χώρο ενός γηπέδου ποδοσφαίρου.

Το κακό για τις ελληνικές ομάδες παίρνει ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις από την στιγμή που οι Έλληνες φίλαθλοι έχουν την ευκαιρία τα βράδια του Σαββάτου και της Κυριακής να παρακολουθούν τα όσα διαδραματίζονται στην υπόλοιπη Ευρώπη. Και όταν βλέπουν το θέαμα που προσφέρεται στους φιλάθλους (όχι της Αγγλίας, της Ισπανίας και της Ιταλίας), αλλά της Σκωτίας, της Πορτογαλίας, της Γαλλίας, καταλαβαίνουν εύκολα πως αυτό που βλέπουν στα ελληνικά γήπεδα δεν είναι ποδόσφαιρο, αλλά η κακοποίηση του πιο δημοφιλούς αθλήματος στον πλανήτη.