[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Ο πειρασμός του Αγίου Αντωνίου

Πώς παλιά οι μισοί Αθηναίοι κατοικούσαν πίσω από το Χίλτον; Έτσι σήμερα οι περισσότεροι Μεσσήνιοι δηλώνουν Καλαματιανοί. Επικροτώ την επιλογή του Αντώνη Σαμαρά να δηλώνει συμπολίτης μου- με την ευρεία έννοια του όρου- αν και κατάγεται από την Πύλο. Το έχω συνηθίσει από τις εκλογές του 1977, όταν φοιτήτρια ακόμη κατέβηκα στην Καλαμάτα να ζήσω το πατατράκ της «Συμμαχίας» και από κάθε κτίριο μου χαμογελούσε η γιγαντοαφίσα ενός νέου που ποτέ μου δεν είχα δει στον Τένη, στον Μαλαβάζο, στη Σπανού, στο Ωδείο, στα γαλλικά, στη Σίλα, στη Ρόζα, στη βόλτα, στην παραλία, στην Ηλέκτρα, στην κερκίδα της Μαύρης Θύελλας. Ε, και;

Στο κάτω κάτω της γραφής ούτε ο Λύμπε ήταν γέννημα θρέμμα κι όμως τον ενσωματώσαμε, όπως κάνουμε με κάθε ευοίωνη περίπτωση κι ας πήγε αργότερα στον Παναθηναϊκό. Αν και γαυρίνα από τα γεννοφάσκια μου, τέτοιον ρατσισμό δεν θα τον επέτρεπα ποτέ στον εαυτό μου, όμως έχω αρχίσει να στραβώνω με την επιμονή του νέου προέδρου της Ν.Δ. να ζεσταίνει τον πολιτικό μύθο του με αναφορές στον Ευάγγελο Αβέρωφ.

Δεν υπάρχει Καλαματιανός που να μη θυμάται την κάθοδο του Αβέρωφ στη φιλήσυχη πόλη μας, με τους νεολαίους του να κραδαίνουν μαδέρια και να κάνουν μαντάρα το εμπορικό κέντρο και τις συνοικίες.

Αν ο νέος πρόεδρος ήταν around, να με συγχωρεί που στον πανικό μου απάνω δεν το συγκράτησα. Αν πάλι δεν ήταν ή δεν θυμάται τη φάση, έχει καλώς. Αν όμως ξέρει και παραβλέπει, τον πληροφορώ ότι κάνει λάθος πολιτικό marketing. Πολύ λάθος όμως…