[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Όταν η… κουρελού αρχίζει να ξηλώνεται

Εξαρτημένο αντανακλαστικό της εποχής αυτής είναι να κοιτάζω (περισσότερο) τις βιτρίνες. Μια βολτούλα από δω, μια βολτίτσα από κει, το ΄χει πάρει το μήνυμα και η μικρή (που τώρα πια δεν είναι ακριβώς μικρή) και ξέρει ότι οι βολτίτσες στα μαγαζιά όλο και κάτι αφήνουν προς όφελός της. Και να το ξεχάσω εγώ, φροντίζει να μου το θυμίζει εκείνη με μια φράση του τύπου- «δεν θα πάμε για κανένα μακουδάκι;»- που το μακουδάκι σημαίνει από φουτεράκι και πάνω (σιγά μην τη βγάλουμε με μακουδάκι χριστουγεννιάτικα) και απαραιτήτως μετά το «μακουδάκι» ακολουθεί επίσκεψη στα λαμπιόνια και τα χριστουγεννιάτικα στολίδια, με αποτέλεσμα να έχουμε στο υπόγειο ηλεκτροφωτιστικό εξοπλισμό ικανό να διακοσμήσει τα Ηλύσια Πεδία. Δεν βαριέσαι, λέω. Παιδί είναι ακόμα. Ας πάρουμε μια γιρλάντα επιπλέον. Ένα φωτάκι βυσσινί (που δεν το έχουμε). Γιρλάντες, φωτάκια και ελαφάκια έχουν μια δύναμη μέχρι τα 15 (άντε 17). Από κει και πέρα, χρόνο με τον χρόνο, ξηλώνεται η… κουρελού, κι όλο ξηλώνεται- αρκεί να μη φτάσεις ποτέ να τη δεις κορδέλες. Και μια που το έφερε η κουβέντα, με κορδέλες χρωματιστές και ένα μεγάλο ζαχαρωτό σπίτι, στολισμένο με ζελεδάκια και τόνους άχνης ζάχαρης, είχαμε βγει πέρυσι τέτοια εποχή από το μπαζάρ της Σχολής Χιλ. Σε λίγο όλο το ευφρόσυνο καραμελωτό σκηνικό που είχαμε ζήσει μέσα στο σχολείο θα γέμιζε μπαρούτι και θάνατο. Τζινγκλ μπελς, σακούλες Ηondos Center και η ορμή ενός θυμού που είχε βαρεθεί πλέον να βράζει μπροστά στην ανοικτή τηλεόραση και έπαιρνε αμπάριζα τα πάντα. Λίγο μεγαλύτερα παιδιά απ΄ τη μικρή ήταν.

Με το Μilko ακόμα για μουστάκι. «Γιατί καίνε το δέντρο στο Σύνταγμα;», με ρώταγε (αυτός κι αν ήταν πόνος). «Θα το ξαναφτιάξουν;» (Όλα τα άντεχε, αυτό έπεφτε πολύ). «Θα το ξαναφτιάξουν καλέ! Μην ανησυχείς εσύ. Δέντρο πάντως θα έχουμε».- Τι δεν θα έχουμε, δηλαδή;

Την ιστορία με τον Αϊ-Βασίλη την ξέρεις; (Αλίμονο!

Τι ερωτήσεις είναι αυτές;). Την ιστορία με την κουρελού; Άσε καλύτερα. Ας πάμε να πάρουμε κάνα μπλουζάκι και κάνα φωτάκι ακόμα (όσο είναι καιρός) γιατί σε λίγο θα μου τη διηγείσαι εσύ. Ελπίζω όχι πολύ θυμωμένα…