Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ Πράσινη αλλά και… ΔΕΗ

ΤΗ ΒΑΡΥΤΗΤΑ που θέλει να δώσει η κυβέρνηση στον τομέα της πράσινης ανάπτυξης, σηματοδοτεί μια σειρά από επιλογές της, με τελευταία την τοποθέτηση του κ. Ζερβού στο τιμόνι της ΔΕΗ. Ενός ένθερμου υποστηρικτή της καθαρής ενέργειας, που έχει διατελέσει πρόεδρος του παγκόσμιου συμβουλίου αιολικής ενέργειας και που έχει πάρει εντολή από την αρμόδια υπουργό να κάνει την επιχείρηση πιο πράσινη. Αυτό είναι το θετικό της είδησης. Το αρνητικό είναι πως η τοποθέτησή του στη ΔΕΗ έχει δημιουργήσει μια φούσκα πράσινων προσδοκιών που συντηρούνται με «πατριωτικές» δηλώσεις κατά του «κακού» λιγνίτη. Η υπουργός δεν έχει τοποθετηθεί συνολικά για το θέμα του μείγματος καυσίμου μακροπρόθεσμα, που συνδέεται με την ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού, ούτε για τη θέση του λιγνίτη στην ηλεκτροπαραγωγή. Όσο όμως η ασάφεια αυτή θα συντηρείται, οι δηλώσεις γύρω από τον «βρώμικο» λιγνίτη θα πολλαπλασιάζονται, όπως και οι ανησυχίες της ΓΕΝΟΠ που παρακολουθεί με ετοιμοπόλεμη διάθεση τις εξελίξεις, δημιουργώντας ένα κλίμα που μόνο τους ανταγωνιστές της ΔΕΗ ωφελεί.

Αν η κυβέρνηση δεν καταφέρει να εξισορροπήσει τα καλά της καθαρής ενέργειας με αυτά της παραδοσιακής ΔΕΗ, θα την πληρώσει η πράσινη ανάπτυξη, και φυσικά ο νέος πρόεδρος της επιχείρησης που θα παραλάβει σαν προίκα μια βραδυφλεγή βόμβα. Διότι ο λιγνίτης, όσο βρώμικος κι αν είναι, και την ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού διασφαλίζει αφού δεν είναι εισαγόμενος, και στον καταναλωτή παρέχει τιμολόγια σχεδόν τρεις φορές χαμηλότερα από αυτά της πράσινης Δανίας που στηρίζει σε ποσοστό 60% την παραγωγή της στον λιθάνθρακα.