Με μνήμες από την Εβίτα Περόν, τη Μαρία Κάλλας, την Τζίνα Μπαχάουερ

Ανήκε σε μια ράτσα που πρέπει να έχει εκλείψει πλέον. Η Κυρία Ποθούλα Καψαμπέλη. Που έφυγε από τη ζωή πλήρης ημερών- στα 95 της χρόνια- και σε πλήρη ακμή. Στη ράτσα των βαθιά, ουσιαστικά Ελλήνων που γεννήθηκαν και έζησαν στο εξωτερικό αλλά αγαπούν το χώμα της πατρίδας τους και τους ανθρώπους της περισσότερο από εμάς που γεννηθήκαμε εδώ… Σε μια ράτσα που ενώ θα μπορούσε να κολυμπάει στα χωρικά ύδατα του λάιφ στάιλ προτίμησε τα γράμματα και τις τέχνες και τα βιβλία και τη γνώση- όχι ξώπετσα και επιπόλαια.

Η Ποθούλα Κανούτα- Καψαμπέλη γεννήθηκε στη Βοστώνη το 1915, κόρη του διακεκριμένου στις ΗΠΑ νομικού Σεραφείμ Κανούτα, συγγραφέα του βιβλίου «Χριστόφορος Κολόμβος, ένας Έλληνας ευγενής», ομογενούς από το Καρπενήσι, και της Κωνσταντινουπολίτισσας- γέννημαθρέμμα του Νιχωριού, πάνω στον Βόσπορο- Κόριννας Παλαιολόγου. Με σπουδές πιάνου και χορού στην Αθήνα όπου εγκαταστάθηκε τον Μεσοπόλεμο, το Παρίσι και τη Νέα Υόρκη, άφησε την καριέρα της στον χορό για να γίνει γυναίκα του διπλωμάτη Γιώργου Β. Καψαμπέλη και να ζήσει μαζί του μια ζωή περιπλανήσεων και περιπετειών.

Ως σύζυγος προξένου αρχικά, ως πρέσβειρα στη συνέχεια, δούλεψε με πάθος για την Ελλάδα κρατώντας ζεστές πάντα τις ρίζες της. Έτσι ήρθε σαν φυσικό επακόλουθο να αναλάβει, όταν, μετά τον θάνατο του άντρα της, το 1966, εκλήθη, το Τμήμα Εθνικών Χορών του Λυκείου Ελληνίδων στο οποίο εργάστηκε ως έφορος χορού με ενθουσιασμό και κέφι για είκοσι συνεχή χρόνια γράφοντας ιστορία και μεγαλώνοντας γενιές κοριτσιών και αγοριών που πολύ την αγάπησαν.

Παράλληλα, ακούραστη, με χιούμορ και με μυαλό πεντακάθαρο, έκανε μέχρι το τέλος μεταφράσεις, επιμελήθηκε την έκδοση του μυθιστορήματος της μητέρας της Κόριννας Κανούτα «Το τέλος ενός πρίγκιπος» ενώ τα τελευταία χρόνια έγραψε την αυτοβιογραφία της. Η οποία πιάνει από τη Νέα Υόρκη της ποτοαπαγόρευσης και το κραχ του ΄29 μέχρι την Παλαιστίνη του ΄48- ο Καψαμπέλης ήταν πρόξενος στην Ιερουσαλήμ- όταν γίνεται Ισραήλ και μέχρι το 1964, καλύπτει δύο παγκόσμιους πολέμους και τέσσερις ηπείρους και αναφέρεται σε πρόσωπα που έγιναν θρύλοι- από τον Σικελιανό, τον Παλαμά, τον Καλομοίρη, τον Μητρόπουλο, την Μπαχάουερ μέχρι την Γκόλντα Μέιρ, την Ελεονώρα Pούζβελτ, τη Μαρία Κάλλας, την Εβίτα Περόν. Δυστυχώς δεν πρόλαβε να γράψει το δεύτερο μέρος που σχεδίαζε ούτε να δει τυπωμένο το πρώτο που πρόκειται να κυκλοφορήσει τον Ιανουάριο από την «Εστία» με τον τίτλο «Flash Βack. Αναδρομή σε χώρους και χρόνους;». Έφυγε όμως ευτυχισμένη: μέσα στην αγάπη, με καθαρό μυαλό, χωρίς να υποφέρει.

Η κηδεία της έχει προγραμματισθεί για τις 11.00, στον Πειραιά, στο Kοιμητήριο της Αναστάσεως