[ Πρόσωπα ] Πρόεδρος μιας χώρας που βυθίζεται

Πρόεδρος του νησιωτικού κράτους των Μαλδίβων, ο Μοχάμεντ Νασίντ είναι αποφασισμένος να τραβήξει την προσοχή του κόσμου στην απειλή που αντιμετωπίζει η χώρα του από την άνοδο της στάθμης των θαλασσών.

Γι΄ αυτό ανακοίνωσε πως αναζητεί εδάφη για να αγοράσει στην Ινδία, τη Σρι Λάνκα και την Αυστραλία ώστε να εγκατασταθούν οι 300.000 κάτοικοι της χώρας όταν η θάλασσα καλύψει τις Μαλδίβες.

Λίγο μετά την εκλογή του στην προεδρία, πέρυσι τον Οκτώβριο, έκανε έτσι τα διεθνή μέσα ενημέρωσης να ασχοληθούν με τη χώρα του, το υψηλότερο σημείο της οποίας βρίσκεται σε ύψος… 2,3 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Η ιδέα του ήταν κάπως δονκιχωτική, όμως έδωσε πρωτοσέλιδους τίτλους και εντυπωσιακά τηλεοπτικά ρεπορτάζ. Φέτος, στις 17 Οκτωβρίου, έκανε τον κόσμο να μιλήσει και πάλι για τις Μαλδίβες, οργανώνοντας το πρώτο υποβρύχιο υπουργικό συμβούλιο στην ιστορία. Έξι υπουργοί του Νασίντ φόρεσαν στολές καταδύσεων και φιάλες οξυγόνου και «συνεδρίασαν» στα αβαθή ύδατα του νησιού Γκιριφούσι. «Βρισκόμαστε στη μέση του Ινδικού Ωκεανού, πώς να κάνουμε το μήνυμά μας να ακουστεί;» λέει στους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς». «Ο κόσμος μπορεί να λέει πως αυτά είναι απλώς τεχνάσματα εντυπωσιασμού. Τους σέβομαι, συμφωνώ μαζί τους. Εκείνο που αναρωτήθηκα ήταν, “να πληρώσω άραγε εκατομμύρια δολάρια σε μια διαφημιστική εταιρεία;”. Αυτό που προσπαθούμε να πούμε είναι ότι χρειαζόμαστε μια συμφωνία στην Κοπεγχάγη», στη διάσκεψη του ΟΗΕ για το κλίμα που αρχίζει την ερχόμενη εβδομάδα.

Ο Νασίντ γεννήθηκε τον Μάιο του 1967 στο Μάλε και είναι γιος επιχειρηματία. Σπούδασε σε οικοτροφείο στη Βρετανία και μετά ναυτιλιακό δίκαιο στο Πανεπιστήμιο Τζων Μουρς του Λίβερπουλ. Στις Μαλδίβες εργάστηκε ως δημοσιογράφος, κατήγγειλε τη διαφθορά και την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τη δικτατορία του Μαουμούν Αμπντούλ Γκαγιούμ, η οποία διήρκεσε πάνω από τρεις δεκαετίες, και φυλακίσθηκε 16 φορές. Το 1999 εξελέγη βουλευτής πριν φυλακιστεί και πάλι. Συνολικά έχει μείνει στη φυλακή έξι χρόνια και έχει περάσει 18 μήνες στην απομόνωση. Στις αρχές του 2004 διέφυγε στη Σρι Λάνκα, στα τέλη της ίδιας χρονιάς πήρε πολιτικό άσυλο από τη Βρετανία, όμως τον Μάιο του 2005 επέστρεψε στις Μαλδίβες. Πέρυσι τον Οκτώβριο κέρδισε την προεδρία στον δεύτερο γύρο των εκλογών, με 54% των ψήφων και αντίπαλο τον Γκαγιούμ. Κατά τον πρώτο χρόνο του στην εξουσία μετέτρεψε την πολυτελή έπαυλη του προκατόχου του σε έδρα του Ανωτάτου Δικαστηρίου και έβγαλε σε πλειστηριασμό το προεδρικό γιοτ και μια… επιχρυσωμένη λεκάνη τουαλέτας. Θέσπισε ένα συνταξιοδοτικό πρόγραμμα για τους πολίτες των Μαλδίβων και θέλει τώρα να μειώσει τους δημοσίους υπαλλήλους κατά 10.000, στις 15.000 εργαζομένους. Το σχέδιό του αυτό προκάλεσε διαδηλώσεις στην πρωτεύουσα. «Μου αρέσουν οι διαδηλώσεις των δημοσίων υπαλλήλων», σχολίασε εκείνος. «Είναι καλό που λένε την άποψή τους, επειδή στο παρελθόν θα είχαν συλληφθεί άπαντες».