Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ Όχι μόνο… περιτύλιγμα

ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ που ακούμε για πράσινη φορολογία, το μυαλό μας αυτόματα πηγαίνει σε έναν ακόμη φόρο που απλώς θα φέρει ένα πράσινο περιτύλιγμα. Τα πράγματα όμως μπορεί και να μη γίνουν ακριβώς έτσι στην περίπτωση του πράσινου φόρου.

Το μέτρο που συζητείται αυτήν την περίοδο σε πολλές χώρες, από τις ΗΠΑ μέχρι τη Σκανδιναβία, αφορά τη φορολόγηση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα, με το ποσό να είναι τόσο μικρό ώστε να μην μπορεί να χαρακτηριστεί φορομπηχτικό, καθώς δεν πρόκειται να επηρεάσει παρά ελάχιστα τους προϋπολογισμούς των νοικοκυριών. Το σκεπτικό είναι ότι από τη φορολόγηση της λιγνιτικής ή ανθρακικής κιλοβατώρας με ένα μόνο λεπτό θα συγκεντρωθούν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ σε ένα Πράσινο Ταμείο, τα οποία θα μπορούσε να κατανεμηθούν κατά 50% για να ενισχύσουν τα συνταξιοδοτικά ταμεία και κατά 50% σε μέτρα εξοικονόμησης ενέργειας.

Το μέτρο φαίνεται ότι δεν συζητείται μόνο σε ανεπτυγμένες από πλευράς οικολογικής συνείδησης χώρες, αλλά είναι πιθανό να μπει και στην ατζέντα της ελληνικής κυβέρνησης. Αυτό φαίνεται και από τις δηλώσεις που έκανε τη Δευτέρα ο Πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, ο οποίος μιλώντας για την κλιματική αλλαγή στη σύνοδο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς με την ιδιότητα του προέδρου της ανέφερε ότι «πρέπει να υπάρξει σοβαρή συζήτηση και να ληφθούν δραστικά μέτρα (π.χ.

φόρος του διοξειδίου του άνθρακα, πράσινος φόρος κ.λπ.)». Σχετική πρόταση είχε καταθέσει το 2007 στην προηγούμενη κυβέρνηση η Greenpeace, ενώ Σχέδιο Οδηγίας για τους πράσινους φόρους εξέδωσε και η Κομισιόν τον περασμένο Οκτώβριο.

Μένει βέβαια να δούμε, εφόσον επιβληθεί ένας τέτοιος φόρος, αν τα έσοδα που θα προκύψουν θα αξιοποιηθούν για τον σκοπό που σχεδιάστηκε και όχι για να καλύψουν τις μαύρες τρύπες του προϋπολογισμού.