Η προστασία «του δικού μας» παιδιού

Πραγματοποιήθηκε χθες υπό την αιγίδα της πρεσβείας της Νορβηγίας μία ημερίδα σχετικά με το Σκανδιναβικό Μοντέλο, όσον αφορά τις μετακινήσεις των παιδιών με αυτοκίνητο. Μου έλεγαν λοιπόν συνάδελφοι, οι οποίοι προανήγγειλαν την ημερίδα στη ραδιοφωνική εκπομπή τους, ότι δέχτηκαν έναν καταιγισμό τηλεφωνημάτων από ενδιαφερόμενους γονείς που ζητούσαν πληροφορίες, δείγμα του τεράστιου κενού- και- στο συγκεκριμένο κεφάλαιο της ασφαλούς οδήγησης. Δεν έλειψαν επίσης και τηλεφωνήματα, όπου ακροατές περιέγραφαν απίστευτες σκηνές με παιδάκια να κινούνται ελεύθερα στα μπροστινά και στα πίσω καθίσματα, άλλα να παίζουν σκαρφαλωμένα στην εταζέρα ή βρέφη στην αγκαλιά της μαμάς τους χωρίς καμία προστασία και πάντα στο κάθισμα του συνοδηγού (ίσως για να βλέπουν καλύτεΚαθημερινές ρα;). σκηνές, όπως τις έχουμε καταγράψει άπειρες φορές από αυτήν τη στήλη και οφείλονται βέβαια στην πλήρη άγνοια των δραματικών συνεπειών τους. Σήμερα θα σταθούμε όμως και σε ένα άλλο φαινόμενο. Έχω λοιπόν την εντύπωση ότι μέσα στον βούρκο της ελληνικής ασφάλτου αρχίζει και φυτρώνει σιγά σιγά ένα σποράκι, που με τις κατάλληλες προϋποθέσεις μπορεί να αποφέρει πολύτιμους καρπούς. Η ανταπόκριση του κόσμου σε ημερίδες, όπως εκείνη με το Σκανδιναβικό Μοντέλο, θα ήταν πριν από μερικά χρόνια μηδενική, σήμερα όμως διψούν αρκετοί συμπολίτες μας για περισσότερη και ποιοτικότερη ενημέρωση όσον αφορά την οδική ασφάλεια. Σίγουρα παίζει τον ρόλο του ότι η ασφάλεια των παιδιών αφορά κυρίως ζευγάρια νεώτερων ηλικιών, με πιο ανοιχτούς ορίζοντες, μεγαλύτερη εξοικείωση με το Ίντερνετ, περισσότερες παραστάσεις από πιο προηγμένες κοινωνίες. Επίσης, η συνεχώς αυξανόμενη πιθανότητα εμπλοκής σε ατύχημα προβληματίζει και φοβίζει, ενώ σε προκαλεί να βρεις τρόπους να βγεις με όσο το δυνατόν ελαφρύτερες απώλειες από τη μάχη των δρόμων. Ειδικότερα για την ασφάλεια των παιδιών, θα πρέπει να ξεκινήσουμε στην κυριολεξία από το άλφα, δηλαδή από τα… έμβρυα! Στις ΗΠΑ δεν διανοούνται να χρησιμοποιήσουν τις γνωστές καλαθούνες ούτε καν για τη διαδρομή από το μαιευτήριο στο σπίτι, αλλά αρχίζουν αμέσως με τα βρεφικά καθίσματα ανάποδης φοράς (Reboard). Αντίστοιχα λειτουργούν οι πολίτες και στα υπόλοιπα κράτη με υψηλό δείκτη κοινωνικής συνειδητοποίησης, όπου το ίδιο το περιβάλλον δεν επιτρέπει να αφήνεις ένα βρέφος ή ένα παιδί απροστάτευτο μέσα στο αυτοκίνητο. Το παιδί δεν είναι σε θέση να αμυνθεί μόνο του, άρα πρέπει να δημιουργήσουμε τέτοιες συνθήκες ώστε να το θωρακίσουμε απέναντι σε όσους το βάζουν σε κίνδυνο. Ιδιαίτερα οι… εύθικτοι γονείς, που δεν παίρνουν από λόγια με τη λογική «δικό μου παιδί είναι και το κάνω ό,τι θέλω», χρειάζονται μερικές ημέρες κοινωνικής εργασίας σε νοσηλευτικό ίδρυμα ή σε κάποια οργάνωση προστασίας του παιδιού και θα γίνουν σίγουρα σοφότεροι!