Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ Οι καλές προθέσεις δεν αρκούν

ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ ότι κανείς δεν νομιμοποιείται να αντιμετωπίζει εκ των προτέρων με τρόπο απαξιωτικό το μέτωπο που έχει ανοίξει το υπουργείο Οικονομικών κατά των φοροφυγάδων της χώρας, μικρών, μεσαίων και μεγάλων.

Όμως δεν είναι λίγοι εκείνοι που έχουν σοβαρές επιφυλάξεις για την τελική έκβαση της επίθεσης που έχει εξαπολύσει το υπουργείο Οικονομικών κατά των φοροφυγάδων, που από γεωγραφική άποψη βρίσκονται σε κάθε γωνιά της ελληνικής επικράτειας και φυσικά όχι μόνον στο Κολωνάκι. Οι επιφυλάξεις αυτές έχουν ιστορική βάση: Κανένας υπουργός Οικονομικών της μεταπολεμικής μας ιστορίας δεν μπόρεσε να υποστηρίξει ότι με τη λήξη της θητείας του περιόρισε κατά κάποιο άξιο λόγου ποσοστό τη φοροδιαφυγή που υπολογίζεται στο 30% του ΑΕΠ, δηλαδή σε απόλυτο μέγεθος στα 80 δισ. ευρώ.

Φαίνεται πως η Λερναία Ύδρα της φοροδιαφυγής τροφοδοτείται από την ίδια τη φύση της ελληνικής οικονομίας.

Μια οικονομία που κυριαρχείται από έναν κατακερματισμένο και τερατώδη τριτογενή τομέα όπου τα εισοδήματα των εκατοντάδων χιλιάδων μικρών επιχειρήσεων και ανεξάρτητων επαγγελματιών είναι δύσκολο να εντοπιστούν με τις υπάρχουσες σήμερα δυνατότητες που διαθέτει η Εφορία.

Σε κάθε περίπτωση πάντως οι πρώτες ενδείξεις δείχνουν πως η πολιτική ηγεσία φέρεται αποφασισμένη να αναμετρηθεί με το φαινόμενο της φοροδιαφυγής. Όμως οι καλές προθέσεις, και αν ακόμη διαθέτουν ιεραποστολικό ζήλο, πρέπει να συνοδεύονται και από έξυπνα μέτρα ικανά να κλείσουν αν όχι όλες, τουλάχιστον τις περισσότερες από τις διεξόδους διαφυγής των φοροφυγάδων από την «τσιμπίδα» της Εφορίας. Μια «τσιμπίδα» που και αυτή πρέπει να εκσυγχρονιστεί, καθ΄ ότι είναι κατά κοινή ομολογία ανεπαρκέστατη.