ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Παπανδρέου

O λόγος στους αναγνώστες. Ο Λ. Κοντογεώργης, Πλαταιών 26-28, Νίκαια, γράφει:

«Σόι λοιπόν πάει το βασίλειο με τους Παπανδρέου; Σόι τα βασίλεια πάνε πράγματι, όταν κληρονομικά, με τα βασιλικά πρωτόκολλα, μεταφέρεται η βασιλεία- εξουσία. Δεν θέλω να αναφερθώ σε επαγγέλματα (δικηγόροι- γιατροί – δημοσιογράφοι κ.λπ.) που εκεί μπορεί να πάνε σόι κληρονομικά τα επαγγέλματα. Αν και προσωπικά πιστεύω ότι αν κάποιος δεν αξίζει να είναι δικηγόρος, γιατρός κ.λπ., να κάνει δηλαδή την προσωπική του επαγγελματική διαδρομή, ό,τι όνομα και να κουβαλάει δεν θα πετύχει.

Να δούμε τώρα όμως το παπανδραίικο: ο Γέρος της Δημοκρατίας ήταν ο πρώτος Παπανδρέου. Πετυχημένος, είχε τη δική του αυτόνομη παρουσία στην τότε πολιτική σκηνή. Έπειτα από πολλά χρόνια και μετά τη χούντα, και αφού είχε φύγει από τη ζωή (ο Γέρος της Δημοκρατίας), ο Ανδρέας αυτόνομα και αυτός πλέον, ίδρυσε έναν άλλο πολιτικό φορέα. Ο λαός τον τίμησε επανειλημμένα σε τόσες εκλογικές αναμετρήσεις.

Έχουμε εδώ συγγενικό πατρικό χρίσμα προς τον υιό που αγγίζει τα κληρονομικά βασιλικά πρότυπα;

Κάποια στιγμή στο κόμμα αρχηγός έγινε ο Γιώργος ο νεώτεροςεγγονός. Μετά τον θάνατο του Ανδρέα, αρχηγός έγινε ο Σημίτης. Όπως βλέπετε δεν άφησαν διαθήκη, βασιλικό πρωτόκολλο, ούτε ο παππούς ούτε ο πατέρας για να γινόταν αρχηγός ο Γιώργος. Δύο φορές με συντριπτικές δημοκρατικές πλειοψηφικές διαδικασίες, ο Γιώργος έγινε αρχηγός του ΠΑΣΟΚ.

Και ήρθε τώρα ο κυρίαρχος λαός δημοκρατικά και πάλι, με συντριπτική πλειοψηφία και τον έκανε Πρωθυπουργό. Ο Γιώργος, ο Ανδρέας, ο Γιώργος ο νεώτερος δράσανε με αυτονομία και δημοκρατικά σε διαφορετικές εποχές και άλλες πολιτικές συγκυρίες. Και το κυριότερο, ούτε ο παππούς έχρισε τον γιο ούτε ο γιος τον άλλο γιο. Αυτή είναι η ιστορική αλήθεια και τα υπόλοιπα λέγονται για δημιουργία εντυπώσεων πιθανώς και στα νέα παιδιά που δεν ξέρουν την ιστορική αλήθεια».

Ο Δ. Φράγκος, Κηφισίας 104, Αθήνα, γράφει:

«Η περισσότερο πληγωμένη χώρα της Ευρώπης που βγήκε από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν η Ελλάδα. Και ενώ ο πόλεμος τελείωσε για όλες τις χώρες, για την Ελλάδα συνεχίστηκε για χρόνια ακόμη.

Ποιος φταίει γι΄ αυτό; Ως κύριος υπεύθυνος παρουσιάζεται η ελληνική Αριστερά. Από το βιβλίο του Β. Μαθιόπουλου “Ο Δεκέμβριος του 1944” όπου παρουσιάζονται τα σουηδικά, ελβετικά και συμμαχικά αρχεία, καθώς και από γερμανικές πηγές φαίνεται ότι άλλοι υπήρξαν οι υπεύθυνοι. Η χώρα έζησε τη φρίκη δύο κατοχών, της γερμανικής και της αγγλικής.

Συνεργάτες και στις δύο κατοχές οι ίδιοι άνθρωποι:ό,τι παρέμεινε από τη δικτατορία του Μεταξά».