«Δεν αρκούν μόνο οι κραυγές»

Στα χέρια του Πιερ Λουίτζι Μπερσάνι βρίσκονται από χθες οι τύχες της ιταλικής Κεντροαριστεράς. Η εκλογή του 58χρονου πρώην υπουργού στην ηγεσία του Δημοκρατικού Κόμματος ήταν αναμενόμενη. Αλλά η συμμετοχή περίπου 3.000.000 μελών και φίλων στην εκλογική διαδικασία ήταν κάτι περισσότερο από ευχάριστη έκπληξη για ένα κόμμα που αναζητεί ακόμη την ταυτότητά του.

«Θα δυσκολευόμουν να είμαι σε ένα κόμμα όπου η λέξη σοσιαλισμός είναι ταμπού». Ο Πιερ Λουίτζι Μπερσάνι δεν αρνήθηκε ποτέ την πίστη του στην πολιτική παράδοση της Αριστεράς. Από χθες είναι ο νέος γραμματέας του Δημοκρατικού Κόμματος (ΡD), του πολιτικού σχηματισμού που ιδρύθηκε πριν από περίπου δύο χρόνια από την ένωση των Δημοκρατών της Αριστεράς και της Μαργαρίτας. Οι προσδοκίες που γεννήθηκαν τον Οκτώβριο του 2007 για ένα πολυσυλλεκτικό κεντροαριστερό κόμμα με την εκλογή του Βάλτερ Βελτρόνι στην ηγεσία διαψεύστηκαν από την ολική επαναφορά του Σίλβιο Μπερλουσκόνι στις εκλογές του Μαΐου του 2008. Το δεύτερο χτύπημα ήρθε δέκα μήνες αργότερα με τη βαριά ήττα στις περιφερειακές εκλογές της Σαρδηνίας.

Περίοδος δοκιμασίας
Με το εγχείρημα του πρώην διευθυντή της «Unita» και δημάρχου της Ρώμης να πέφτει στο κενό, η ηγεσία του Δημοκρατικού Κόμματος πέρασε προσωρινά στον Ντάριο Φραντσεσκίνι. Οι επόμενοι μήνες ήταν μια περίοδος δοκιμασίας, αλλά και προετοιμασίας για το μεγαλύτερο κόμμα της αντιπολίτευσης στην Ιταλία (και του μεγαλύτερου σε αριθμό μελών σε ολόκληρη την Ευρώπη) εν όψει των προκριματικών εκλογών. Υποψήφιοι για το χρίσμα ήταν ο προσωρινός γραμματέας, ο Πιερ Λουίτζι Μπερσάνι, ο οποίος είχε τη στήριξη μερικών ηχηρών ονομάτων όπως ο Μάσιμο Ντ΄ Αλέμα, και ο καρδιοχειρουργός Ινιάτσιο Μαρίνο, το αουτσάιντερ των δημοσκοπήσεων που δήλωνε «επιστήμονας και καθολικός χριστιανός».

Για την εκλογή του νέου γραμματέα στήθηκαν 10.000 κάλπες στην Ιταλία, ενώ προσέφεραν τις υπηρεσίες τους 50.000 εθελοντές. Δικαίωμα ψήφου είχαν όλοι οι πολίτες άνω των 16 ετών, αλλά και οι μετανάστες με άδεια παραμονής. Το άνοιγμα της διαδικασίας πέραν των μελών του κόμματος έφερε ένα αποτέλεσμα που προκάλεσε έναν βαθύ στεναγμό ανακούφισης. Στις κάλπες προσήλθαν περίπου 3.000.000 ψηφοφόροι, ένας αριθμός που επιτρέπει στην ιταλική Κεντροαριστερά να επιστρέψει ως υπολογίσιμη δύναμη απέναντι στην Κεντροδεξιά του Μπερλουσκόνι. «Είναι ένα θετικό βήμα για το Δημοκρατικό Κόμμα, το οποίο βρίσκεται σε αναζήτηση ταυτότητας εδώ και πολύ καιρό. Και είναι ένα κέντρισμα στην κυβέρνηση Μπερλουσκόνι, η οποία έχει πάρει τον δρόμο μιας προφανούς παρακμής», σχολίασε ο αρθρογράφος Κούρτσιο Μαλτέζε στην εφημερίδα «La Repubblica».


Άνοιγμα και συλλογική ηγεσία

Ο ΠΙΕΡ ΛΟΥΙΤΖΙ ΜΠΕΡΣΑΝΙ αναδείχθηκε νικητής από τον πρώτο γύρο των προκριματικών εκλογών συγκεντρώνοντας το 53% των ψήφων. Αν εξαιρέσει κανείς το διάστημα της προσωρινής ηγεσίας του Φραντσεσκίνι- σημειώνουν τα ιταλικά μέσα-, το Δημοκρατικό Κόμμα πέρασε από έναν πρώην κομμουνιστή σε έναν πρώην κομμουνιστή. Αλλά με μια διαφορά: ενώ ο Βάλτερ Βελτρόνι επιχείρησε να μετακινήσει το ΡD προς το Κέντρο «ξεχνώντας» το αριστερό παρελθόν του, ο Μπερσάνι φαίνεται να κινείται προς την ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση. «Δεν αρκούν μόνο οι κραυγές. Οι πρώτες μου κινήσεις ως γραμματέας θα γίνουν στον κόσμο της εργασίας. Η κατάσταση είναι δραματική και το ΡD πρέπει να κάνει κάτι γι΄ αυτό», ανέφερε στις πρώτες του δηλώσεις μετά την εκλογή του ο νέος γραμματέας του Δημοκρατικού Κόμματος, ο οποίος υποσχέθηκε ένα είδος «συλλογικής ηγεσίας».

Η πρώτη του συνάντηση λίγες ώρες αργότερα ήταν με τους εργαζομένους στην κλωστοϋφαντουργία της πόλης Πράτο στην Τοσκάνη, η οποία δοκιμάζεται από τον ανταγωνισμό της Κίνας. Ο Μπερσάνι προσβλέπει με μεγαλύτερη αισιοδοξία σε στρατηγικές συμμαχίες συνεργασίας τόσο με τους εναπομείναντες κομμουνιστές όσο και με το μετριοπαθές κεντρώο κόμμα UDC.