Ο ψυχολόγος δεν είναι πια ταμπού

Στα 23 χρόνια που ασκεί το επάγγελμα της ψυχολόγου, η κ. Αλεξάνδρα Καππάτου έχει δει μια σημαντική στροφή στη στάση της ελληνικής κοινωνίας απέναντι στον «φόβο», όπως τον χαρακτηρίζει, που προκαλεί η ιδιότητά της.

«Πλέον, δεν φοβούνται τον ψυχολόγο, γιατί δεν θεωρούν πως μπαίνει μέσα στο μυαλό τους και καταλαβαίνει τις πιο μύχιες σκέψεις τους. Ωστόσο, δεν πιστεύω πως έχει γίνει και μόδα» σημειώνει. Οι Έλληνες αρχίζουν σιγά- σιγά να ξεπερνούν το ταμπού της επίσκεψης στον ψυχολόγο, αναφέρουν οι ειδικοί. Ωστόσο, επισημαίνουν πως δεν πρέπει να φτάσει κανείς στο άλλο άκρο, «το να πας σε έναν ψυχολόγο πρέπει να προϋποθέτει πάντα ένα αίτημα, να υπάρχει λόγος» τονίζει η κ. Καππάτου. Και εξηγεί: «Αυτό που στην πραγματικότητα έχει συμβεί είναι πως το μορφωτικό επίπεδο ανέβηκε σημαντικά στη χώρα μας και οι περισσότεροι έχουν πλέον την άνεση να ζητήσουν βοήθεια. Άλλωστε, οι πελάτες μας καλύπτουν μιαν ευρεία γκάμα, από απόλυτα υγιείς μέχρι αυτούς που πάσχουν από κάποια ψυχική ασθένεια».

Για την ψυχολόγο κ. Μαριέττα Ρήγα- Πεπελάση υπάρχουν και άλλοι λόγοι: «Ο σύγχρονος τρόπος εργασίας σε ένα εξαιρετικά ανταγωνιστικό περιβάλλον αλλά και οι αλλαγές που υφίστανται οι κοινωνικοί θεσμοί, για παράδειγμα η αύξηση των διαζυγίων, έχουν πολλαπλασιάσει τις δύσκολες καταστάσεις και περιπλέξει τις ανθρώπινες σχέσεις». Αναφέρει μάλιστα πως αν και για τις γυναίκες ήταν πάντα λίγο πιο εύκολο να επισκεφθούν ψυχολόγο, τώρα και οι άνδρες παραδέχονται την αδυναμία τους να διαχειριστούν ορισμένες καταστάσεις και απευθύνονται σε ειδικό. Ο φόβος
Βέβαια, σύμφωνα με τη δρα Κλινικής Ψυχολογίας κ. Μυρσίνη Κωστοπούλου, «είναι υπεραπλούστευση να πούμε ότι έχει εξαλειφθεί το ταμπού απέναντι στον ψυχολόγο, επειδή στην ουσία πρόκειται για έναν βαθιά ριζωμένο φόβο του ανθρώπου απέναντι στην ψυχική ασθένεια. Ωστόσο, σίγουρα η σύγχρονη κουλτούρα έχει συμβάλει στο να μη φοβάται τόσο να μιλήσει για τα ψυχικά του προβλήματα».

Η κ. Καππάτου όμως τονίζει ότι συμβουλευτική και θεραπεία «δεν είναι για όλους»: «Πρέπει κανείς να προσπαθεί πρώτα μόνος του να διαχειριστεί τις όποιες δυσκολίες ή τα προβλήματα. Μόνο αν βεβαιωθεί ότι είναι πάνω από τις δυνάμεις του να επισκεφθεί κάποιον ειδικό. Μην ξεχνάμε ότι είναι κάτι που κοστίζει». Συμπληρώνει δε ότι «πρέπει κανείς να είναι ώριμος για να κάνει θεραπεία. Παράλληλα, πρέπει να έχει ένα συγκεκριμένο αίτημα πριν μας επισκεφθεί, δηλαδή να μπορεί, για παράδειγμα, να μας πει “έχω αυτό και με αγχώνει”». Η κ. Ρήγα- Πεπελάση επισημαίνει μια ακόμη πτυχή: «Υπάρχουν άνθρωποι που φοβούνται ότι θα δημιουργήσουν μια σχέση εξάρτησης με τον ψυχολόγο και έχουν δίκιο. Ίσως σε κάποιους να συμβεί και δεν είναι καλό, οπότε πρέπει να προσπαθήσουν να το αποφύγουν.».

Η ΣΥΜΒΟΥΛΗ

Πάντα πρέπει να υπάρχει συγκεκριμένος λόγος για να στραφεί κανείς στον ψυχολόγο, επισημαίνουν οι επιστήμονες

Απαραίτητη η χημεία με τον θεραπευτή

ΟΠΩΣ ΠΑΡΑΤΗΡΕΙ η κ. Καππάτου, τα τελευταία χρόνια υπάρχει και μια άλλη τάση: «Μπορεί κάποιος να επισκεφθεί τον ψυχολόγο για μία και μόνη φορά αν χρειάζεται βοήθεια σε κάτι. Και πάλι όμως, όχι για το παραμικρό». Ωστόσο, ακόμη κι αν κάποιος είναι απόλυτα συνειδητοποιημένος και ώριμος ως προς την απόφασή του να ζητήσει τη βοήθεια ειδικού, υπάρχει μια σειρά θεμάτων που θα πρέπει να εξετάσει. Δεν αρκεί το πτυχίο και η άδεια ασκήσεως επαγγέλματος, η λεγόμενη χημεία μεταξύ θεραπευτή- θεραπευομένου είναι κάτι παραπάνω από απαραίτητη. «Με τον όρο χημεία εννοούμε το εξής πολύ απλό, το οποίο είναι και βασικό για την επιτυχία των συνεδριών, να αισθανθεί ο πελάτης ότι ο συγκεκριμένος ψυχολόγος μπορεί να τον καταλάβει, να νιώθει κοντά του και να του προκαλεί εμπιστοσύνη ώστε να ανοίγεται και πιο εύκολα» σημειώνει η κ. Καππάτου. Ωστόσο, η κ. Ρήγα- Πεπελάση επισημαίνει πως η χημεία από μόνη της δεν αρκεί, πρέπει πάντα να συνοδεύεται και από επιστημονική κατάρτιση. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η κ. Κωστοπούλου, «δεν πρέπει να διστάσουν να ρωτήσουν τον ψυχολόγο τους για το βιογραφικό του, να ελέγξουν την επιστημονική του ταυτότητα και αξιοπιστία. Το λέω σε όλους μου τους πελάτες».