Μια όπερα σαν «υπερβολικά δυνατό κρασί»
Την ΆνναΚατερίνα Αντονάτσι την έχουν ονομάσει «Κάλλας της σύγχρονης εποχής», επειδή το εύρος της φωνής της τής επιτρέπει να ερμηνεύει ρόλους γραμμένους τόσο για σοπράνο όσο και για μέτζο
Η «Άλκηστις» είναι μία μουσική πρόκληση για τους ερμηνευτές της, λέει η διάσημη Φωνή της όπερας, Άννα-Κατερίνα Αντονάτσι
H Άννα – Κατερίνα Αντονάτσι είναι ερμηνεύτρια της όπερας με σπάνια φωνή και κομψή σκηνική παρουσία.
Είναι μία μοντέρνα Ιταλίδα που τα τελευταία δύο χρόνια επέλεξε να αλλάξει τον τρόπο διατροφής της και να στραφεί στη χορτοφαγία και τις ωμές τροφές. «Δύσκολο, αλλά πιο υγιεινό», λέει λίγο πριν αρχίσουν οι πρόβες για το ανέβασμα της όπερας «Άλκηστις» του Κριστόφ Βίλιμπαλντ Γκλουκ στο Μέγαρο Μουσικής.
Δέκα χρόνια μετά την πρώτη της εμφάνιση στο Μέγαρο με τη «Στέψη της Ποππαίας» τον Δεκέμβριο του 1999, επιστρέφει με τον συμπρωταγωνιστή της Γκρέγκορι Κούντε γι΄ αυτή τη συναυλιακή παράσταση του έργου, που προοιωνίζεται το τέλος του μπαρόκ και την αρχή της κλασικής μουσικής. «Δεν νομίζω ότι η ηρωίδα αυτής της όπερας έχει κάποια επικαιρότητα. Η Άλκηστις είναι μια μαρμάρινη προσωπικότητα της ελληνικής μυθολογίας. Δεν έχει κάποια στοιχεία από τις σύγχρονες γυναικείες καταστάσεις, που έχει για παράδειγμα η Μήδεια. Η Άλκηστις είναι ένα πρόσωπο μουσικό, το οποίο ο Γκλουκ αποκαλύπτει μέσα από τη μουσική σύνθεση», εξηγεί η Άννα- Κατερίνα Αντονάτσι για τον πρωταγωνιστικό της ρόλο.
«Μέσα από τη μουσική ο συνθέτης εκφράζει τις διαδοχικές συναισθηματικές καταστάσεις της ηρωίδας. Την απόγνωση, την αιφνίδια φώτιση, την ολόψυχη αποφασιστικότητά της με την οποία προσφέρεται να θυσιαστεί στους θεούς στη θέση του συζύγου της, Άδμητου» προσθέτει η πρωταγωνίστρια. Στην επιστολή τής 1ης Ιουλίου 1775, ο Γκλουκ συγκρίνει αυτήν την όπερα με «ένα βαρέλι κρυσταλλωμένο κρασί, που όλη η σπιρτάδα του μαζεύτηκε στο κέντρο και είναι πραγματικά υπέροχο, αλλά υπερβολικά δυνατό για να μπορέσεις να πιεις πολύ». Με αυτή τη φράση ήθελε να δείξει σε ποιο βαθμό η ηρωίδα συμπυκνώνει τη δραματική ουσία του έργου. «Θεωρώ όμως περίεργη την επιλογή που επιφύλαξε για το τέλος. Αυτή η αίσια έκβαση, ότι δηλαδή επιστρέφει στη ζωή από το βασίλειο των νεκρών, νομίζω ότι καθιστά την “Άλκηστι” κάπως τετριμμένη», λέει η καλλιτέχνις εκφράζοντας την επιθυμία της για πιο δραματικό ρεπερτόριο.
Όμως σε αυτήν την παράσταση, υπάρχει ένα στοιχείο- πρόκληση για όλους τους ερμηνευτές. Είναι η έμφαση στην ιστορική ερμηνεία της μουσικής. «Είναι η προσπάθεια να ακουστεί η μουσική με έναν τρόπο που αποβάλλει τις επιρροές του κλασικισμού. Γι΄ αυτό και χρησιμοποιούμε παλιά όργανα εποχής, προκειμένου ο ήχος τους να δώσει αυτή τη μετάβαση της μουσικής από την εποχή του μπαρόκ στην επόμενη νέα εποχή. Οι ερμηνευτές θα χρειαστεί να προσαρμόζουν τη φωνή τους στα νέα δεδομένα, καθώς η μουσική δεν θα είναι απλά συνοδευτική », εξήγησε ο Γιώργος Πέτρου, διευθυντής της Ορχήστρας Πατρών σε όργανα εποχής.
ΙΝFΟ
Η «Άλκηστις» ανεβαίνει σε συναυλιακή μορφή στις 19 και 22 Οκτωβρίου στην Αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. Εισιτήρια 72, 53, 36, 20 και 11,50 ευρώ. Πληροφορίες:
210-7282333.














