ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Το Ελσίνκι

O λόγος στους αναγνώστες. Ο Βασ. Νικολαΐδης, Φερών 31-33, Αθήνα, γράφει: «Στο Ελσίνκι, ο κ. Σημίτης με προσωπικό αγώνα πέτυχε μία ιστορική απόφαση στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία προέβλεπε ότι για να οριστεί ημερομηνία έναρξης των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας έπρεπε πρωτίστως η χώρα αυτή να έχει λύσει τα τυχόν υπάρχοντα προβλήματα με τους γείτονές της. Σε διαφορετική περίπτωση ήταν υποχρεωμένη να υπογράψει συνυποσχετικό για την επίλυση των θεμάτων αυτών στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Και τι έπραξε ο κ. Καραμανλής;

Σιώπησε και αγνόησε το μέγα αυτό πλεονέκτημα της χώρας αφήνοντας ανενόχλητη την Τουρκία να δράσει, ενώ ως γνωστόν κατέχει παρανόμως ένα μεγάλο τμήμα του κυπριακού εδάφους, διεκδικεί το μισό Αιγαίο, ενοχλεί με τη μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη και απειλεί με πόλεμο αν αυξήσουμε τα χωρικά ύδατα όπως δικαιούμαστε στα δώδεκα μίλια. Δυστυχώς, κατά έναν παράδοξο τρόπο, ούτε ο κ. Παπανδρέου κατηγόρησε τότε αλλά και εν συνεχεία με σθένος και πείσμα την ολέθρια αυτή τακτική της κυβέρνησης. Αργότερα ο κ. Καραμανλής δικαιολογήθηκε διά στόματος κ. Π. Μολυβιάτη (προ ημερών ο κύριος αυτός προσπάθησε να μας πείσει ότι το Νέο Μουσείο Ακρόπολης ήταν εμπνεύσεως θείου Καραμανλή) ότι η Χάγη μπορούσε να μην αποφασίσει σύμφωνα με τα ελληνικά συμφέροντα. Και ερωτώ. Πώς θα λυθούν τα προβλήματα με την Τουρκία, με τις κουμπαριές ή με πόλεμο; Κάποια στιγμή θα αναγκασθούμε να προσέλθουμε σε διάλογο ίσως με επιδιαιτητή τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και γνωρίζουμε τη σημασία που αποδίδουν στην Τουρκία, την οποία προωθούν σε μεγάλη περιφερειακή δύναμη (όρα γνωμοδότηση Κίσινγκερ). Η Χάγη ήταν και είναι η μόνη λύση, εκεί τουλάχιστον αποφασίζουν δικαστές με βάση το Διεθνές Δίκαιο. Κατόπιν τούτων- για να φθάσω και στο θέμα της Εθνικής Οικονομίας- αναγκαζόμεθα να αγοράζουμε συνεχώς αεροπλάνα, πλοία, τανκς και να συντηρούμε πολυάριθμες στρατιωτικές δυνάμεις που βεβαίως είναι απαραίτητες για την προστασία της χώρας και τη διατήρηση της ειρήνης. Εν ολίγοις δαπανούμε υπέρογκα χρηματικά ποσά αγοράζοντες τις πανάκριβες αυτές στρατιωτικές μηχανές του θανάτου και τοιουτοτρόπως διογκώνεται το δημόσιο χρέος που τώρα έχει φθάσει σε δυσθεώρητα ύψη και είναι δύσκολη, και ίσως αργότερα αδύνατη, η πληρωμή των τοκοχρεολυσίων για την εξυπηρέτησή του. Μία λύση των όποιων διαφορών με την Τουρκία (υφαλοκρηπίδα) θα μείωνε τις στρατιωτικές δαπάνες και αυτομάτως θα εξασφάλιζε πόρους για άλλες παραγωγικές επενδύσεις».