Απειλείται η πρωτοκαθεδρία του δολαρίου

Οι ημέρες που το δολάριο αποτελούσε το πιο «αγαπημένο» νόμισμα στον κόσμο, το οποίο προτιμούσαν επενδυτές, κυβερνήσεις και τράπεζες περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο, μπορεί να φτάνουν στο τέλος τους. Κι αυτό οφείλεται στα προβλήματα που αντιμετωπίζει η αμερικανική οικονομία, η οποία είναι μεν η μεγαλύτερη στον κόσμο, αλλά οι τεράστιες προκλήσεις που αντιμετωπίζει τελευταία λόγω της κρίσης μπορεί να την οδηγήσουν στην απώλεια του τίτλου της «ατμομηχανής» της παγκόσμιας ανάπτυξης.

Όπως προειδοποίησε ο πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας Robert Ζoellick, η εποχή που η Αμερική αποτε- λούσε την παγκόσμια οικονομική υπερδύναμη, χωρίς κυριολεκτικά να έχει αντίπαλο, πιθανότατα τελειώνει και το αμερικανικό νόμισμα μπορεί να χάσει την ισχύ του έναντι μεγάλων άλλων νομισμάτων όπως είναι το ευρώ και το νόμισμα της Κίνας, remnibi.

«Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα έκαναν λάθος να θεωρούν δεδομένο ότι το δολάριο θα παραμείνει το παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα και δεν θα έχει κανέναν αντίπαλο στον ρόλο αυτόν», είπε μόλις πριν από λίγες ημέρες ο πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας κατά τη διάρκεια ομιλίας του στη Σχολή Διεθνών Σπουδών του Ιδρύματος Τζον Χόπκινς και προσέθεσε με νόημα ότι στο κοντινό μέλλον μπορεί να υπάρξουν και άλλα νομίσματα που θα διεκδικήσουν με αξιώσεις τον ρόλο αυτόν.

Ο κ. Ζoellick, ο οποίος έχει διατελέσει μεταξύ άλλων εκπρόσωπος των ΗΠΑ σε θέματα εμπορίου αλλά και υφυπουργός Εξωτερικών της χώρας υπό την προεδρία του George W Βush, προχώρησε ένα ακόμη βήμα παραπέρα. Όπως είπε, το ευρώ αποτελεί μια «αξιοσέβαστη εναλλακτική λύση» για την πραγματοποίηση συναλλαγών σε διεθνές επίπεδο και προσέθεσε πως υπάρχει κάθε λόγος να πιστεύουμε ότι το ενιαίο νόμισμα θα εξακολουθήσει να γίνεται όλο και περισσότερο αποδεκτό στον ρόλο αυτόν, καθώς θα περνά ο καιρός.

Το νόμισμα της Κίνας
Επίσης, όπως είπε ο επικεφαλής της Παγκόσμιας Τράπεζας, το νόμισμα της Κίνας τα επόμενα 10-20 χρόνια ενδέχεται να αποτελέσει μεγάλο αντίπαλο του δολαρίου. Μπορεί οι Κινέζοι ηγέτες μέχρι σήμερα να έχουν περιορίσει τη χρήση του εθνικού τους νομίσματος όσον αφορά διεθνείς συναλλαγές, αλλά αυτό το έχουν κάνει κυρίως για να διατηρήσουν υπό αυστηρότερο έλεγχο τη συναλλαγματική ισοτιμία του. Τίποτε δεν αποκλείει, επισημαίνει ο κ. Ζoellick, το remnibi να αναδειχθεί ισχυρή δύναμη στις διεθνείς χρηματοπιστωτικές αγορές.

Η Παγκόσμια Τράπεζα, η οποία χρηματοδοτείται από κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο για να δανείζει χρήματα κυρίως σε πιο φτωχές χώρες που το έχουν ανάγκη, δεν έχει ουσιαστικά λόγο και δεν μπορεί να επηρεάσει τις οικονομικές πολιτικές μεγάλων και ισχυρών κρατών, ούτε τις συναλλαγματικές ισοτιμίες των νομισμάτων τους.

Όμως τα σχόλια του κ. Ζoellick χαρακτηρίστηκαν από πολλούς ασυνήθιστα, επειδή ο ίδιος φάνηκε ότι ήθελε με αυτά να προκαλέσει. Είπε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και άλλα πλούσια κράτη δεν μπορούν πλέον να κυριαρχήσουν στην παγκόσμια οικονομία, υπονοώντας ότι η Αμερική αρχίζει να χάνει μέρος από τη δύναμή της. Επίσης αναφέρθηκε στις προσπάθειες που πραγματοποιεί η κυβέρνηση Ομπάμα για να αυξήσει την εποπτεία στο χρηματοοικονομικό σύστημα.

Η εποχή που η Αμερική αποτελούσε την παγκόσμια οικονομική υπερδύναμη, χωρίς κυριολεκτικά να έχει αντίπαλο, πιθανότατα τελειώνει και το αμερικανικό νόμισμα μπορεί να χάσει την ισχύ του έναντι μεγάλων άλλων νομισμάτων όπως είναι το ευρώ και το νόμισμα της Κίνας, remnibi

Τα τεράστια χρέη των ΗΠΑ

Η τύχη του δολαρίου, όπως τονίζει ο κ. Ζoellick, θα εξαρτηθεί κυρίως από τις ίδιες τις πολιτικές της αμερικανικής κυβέρνησης και αναρωτήθηκε εάν οι ΗΠΑ θα μπορέσουν να βρουν διέξοδο από τα τεράστια χρέη που έχουν συσσωρεύσει χωρίς να καταφύγουν σε πληθωριστικές λύσεις. «Μπορεί η Αμερική να κατοχυρώσει σταθερότητα όσον αφορά τις δαπάνες της και τα ελλείμματα στον προϋπολογισμό της;» αναρωτήθηκε.

Επίσης, άσκησε κριτική στο σχέδιο Ομπάμα να θέσει την Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ (FΕD) επικεφαλής της προσπάθειας να μειωθεί ο «συστημικός κίνδυνος» και να εποπτευθούν ιδρύματα που θεωρούνται πολύ μεγάλα για να καταρρεύσουν.

Αναφερόμενος στο γεγονός ότι το αμερικανικό Κογκρέσο έχει αρχίσει να αισθάνεται άβολα με τις υπερεξουσίες που έχει η FΕD να σώζει χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, ο κ. Ζoellick υποστήριξε ότι θα πρέπει να είναι το αμερικανικό υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών εκείνο που θα πρέπει να έχει μεγαλύτερες εξουσίες επειδή ελέγχεται πιο αυστηρά από το Κογκρέσο.