Φοίβη Αθηναίου
Άντζελα πρώτο πλάνο μαζί με άδειες κερκίδες, από τις τουρκικές εφημερίδες. «Νύχτα γλυκιά μου, ανέβα, νύχτα θεά, απ΄ του λαιμού τη φλέβα, νύχτα θεά...» που έλεγε και η Μαρινέλλα στο τραγούδι του Σταμάτη Κραουνάκη (από το σίριαλ «Κι ύστερα ήρθαν οι μέλισσες»... και τσίμπησαν τα χειλάκια της Άντζελας)
Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα
Τολμώ, στο ναρκοπέδιο που ζεις…
Αγαπητή Φοίβη, Τώρα που τα φώτα χαμήλωσαν και η συναυλία αφιέρωμα στον Στέλιο Καζαντζίδημε τον τίτλο «Η φωνή ζει»- είναι παρελθόν, σταχυολόγησα ορισμένες παρατηρήσεις για τη βραδιά στο Καλλιμάρμαρο που συγκέντρωσε 60.000 θεατές.
1) Το γεγονός πως η συναυλία διοργανώθηκε από το Ίδρυμα Αρωγή δεν θα μπορούσε να αγνοηθεί. Το αφιέρωμα όμως αφορούσε τον Καζαντζίδη και τα οκτώ χρόνια από τον θάνατό του, άρα το βίντεο με τις δράσεις του Ιδρύματος και με υπόκρουση το «Τολμώ» της Μαρινέλλας νομίζω πως δεν είχε θέση.
2) Ο ήχος ήταν ένα πρόβλημα. Δεν ήταν βέβαια η μοναδική συναυλία με αντίλαλους και πρόβλημα συγχρονισμού των ηχείων στη νεώτερη ιστορία μας. Το γεγονός όμως πως θα τραγουδούσε η λεγόμενη Εθνική των Τραγουδιστών μας (αλήθεια, με τόσες Εθνικές, κάθεται και κανένας στον πάγκο;) απαιτούσε ιδιαίτερη προσοχή. Πολύ περισσότερο, σε έναν μαζικό χώρο όπως το Καλλιμάρμαρο.
3) Δεν θυμάμαι κάποιον καλλιτέχνη να αναφέρει τον λόγο για τον οποίο μαζευτήκαμε εκείνο το βράδυ. Για μια στιγμή νόμιζα πως το αφιέρωμα αφορούσε τη Μαρινέλλα.
4) Οι ερμηνευτές περιορίστηκαν στα 20-25 γνωστά τραγούδια που είχε πει ο Καζαντζίδης. Ο πλέον παραγωγικός τραγουδιστής των 830 πρώτων εκτελέσεων δεκάδων συνθετών ταυτίστηκε, άλλη μία φορά, με Αγριολούλουδα και Μερτικά.
5) Το «μοναδικό» (όπως είχαν προαναγγείλει) οπτικοακουστικό θέαμα περιορίστηκε σε τετριμμένες και χιλιοδημοσιευμένες φωτογραφίες του Καζαντζίδη. Ο τραγουδιστής των δεκάδων κινηματογραφικών ταινιών, της ασυμβίβαστης στάσης απέναντι στις δισκογραφικές εταιρείες, των μεγάλων συνεργασιών άξιζε καλύτερη μεταχείριση.
6) Η ταλαιπωρία του κόσμου. Η αναμονή ξεπέρασε τη μία ώρα και κάποιες είσοδοι κρατήθηκαν κλειστές για άγνωστη αιτία.
Οι προαναφερόμενες παρατηρήσεις δεν αγνοούν πως ζήσαμε την εμπειρία ενός λαϊκού happening με φθηνό εισιτήριο στο κέντρο της πρωτεύουσας. Δεν αγνοούν, πολύ περισσότερο, την άρτια ορχήστρα και την επιβεβαίωση της δύναμης του Καζαντζίδη και στις νεώτερες γενιές. Κι αν έλειπε η ομπρέλα της Αλεξίου- τύπου «Singin΄ in the rain»-, τα φάλτσα και οι λαρυγγισμοί φτασμένων καλλιτεχνών και οι ρεζερβέ θέσεις, θα μπορούσαμε να μιλάμε σήμερα για ένα σπουδαίο καλλιτεχνικό γεγονός που τίμησε τον Στέλιο Καζαντζίδη, έστω και υπό βροχή.
Βλάσης Κασαβέτης, Δεξαμενή Το «Singin΄ in the rain», αγαπητέ Βλάση, είναι ένα θαυμάσιο μιούζικαλ που θα έρθει οσονούπω και στα μέρη μας. Επίσης, τούτο το χώμα είναι δικό τους και δικό μας και σώπα όπου νά ΄ναι θα σημάνουν οι καμπάνες κι επίσης είχε ένα φεγγάρι σαν κομμένο νύχι, άλλο να σ΄ το λέω κι άλλο να σου τύχει (μόνο που ήταν κρυμμένο πίσω απ΄ τα βαριά τα σύννεφα, τα κλαψιάρικα). Όταν δε έχει φώτα κι άλλα φώτα να ανάψουν χίλια φώτα στη σκηνή, ποιος κάθεται στον πάγκο, Εθνική μου;
Της καθυστερήσεως
Αγαπητή Φοίβη, Με τα πρωτοβρόχια άρχισαν και τα… νερά του «καλύτερου Μετρό της Ευρώπης, αν όχι του κόσμου όλου» όπως διαφημίζεται, ήτοι του Μετρό της Αθήνας. Επτά λεπτά μέτρησα την αναμονή ανάμεσα στα δρομολόγια Δευτέρα και Τρίτη 11.00- 11.30 το πρωί και 17.00- 18.00 το απόγευμα στη γραμμή Εθνική Άμυνα- Αιγάλεω.
Όλα τα Μετρό του κόσμου με τέτοια κίνηση δεν έχουν συχνότητα πάνω από τρία, άντε τέσσερα λεπτά. Εδώ τι παθαίνουν;
Με αγανάκτηση, Ειρήνη Μόσχου Εδώ παθαίνουν… ελληνικίλα, αγαπητή Ειρήνη. Κολλάνε από το καλόν καγαθόν κράτος που λειτουργεί ρολόι, όπως ισχυρίζεται ο «καταλληλότερος» (τρομάρα του). Η κυβέρνηση περνάει, έστω τύποις, από την ψήφο του λαού. Τους ιθύνοντες του Μετρό ποιος τους ελέγχει; Ντροπή!
Κουράγιο, Άντζελα, θα την πάρουμε την Πόλη
Ααααααααχ. Σοκαριστικά τα μαντάτα από τη γείτονα Τουρκία. Σοκ, λέει, έπαθε η Άντζελα. Που είδε πως τη μεγαλοσύνη της περίμεναν μόνο λίγοι και εκλεκτοί. Αραία, αραία να φαινόμαστε καμιά πενηνταρέα, δηλαδή.
Μα, τόσος νταλγκάς και να την αφήσουν σύξυλη την καλλιτέχνιδα (του λαού- ίσως και ηρωίδα της σοσιαλιστικής εργασίας);
«Σε φιάσκο κατέληξε συναυλία της Άντζελας Δημητρίου στο Μπόντρουμ – Αλικαρνασσός- σύμφωνα με τον τουρκικό Τύπο», μεταδίδει η καλή συνάδελφος Άννα Ανδρέου από την Κωνσταντινούπολη. «Κατάφερε να συγκεντρώσει μόνο 50 άτομα και οι διοργανωτές άρχισαν να τηλεφωνούν στον κόσμο ζητώντας ενισχύσεις!
Η Άντζελα Δημητρίου έπαθε σοκ, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, όταν είδε πως στην αίθουσα χωρητικότητας 3.000 ατόμων συγκεντρώθηκαν μόνο 50. Τελικά οι διοργανωτές κατάφεραν με δυσκολία να αυξήσουν τον αριθμό τους σε 130! Όσο για τους θεατές της, οι πλείστοι ήταν Έλληνες τουρίστες από την Κω και τη Ρόδο.
Η Άντζελα βγήκε τελικά στη σκηνή με καθυστέρηση 75΄ και τραγούδησε ελληνικά και τουρκικά τραγούδια.
«Γνωρίζω ότι στην Τουρκία με αγαπούν πολύ κι εγώ τους αγαπώ πολύ τους Τούρκους. Οι καλλιτέχνες πολλές φορές μπορεί να έρθουν αντιμέτωποι με τέτοιες δυσάρεστες εκπλήξεις. Συγγνώμη που βγήκα αργά στη σκηνή.
Σκέφτηκα πως αν υπήρχε περισσότερος κόσμος θα γλεντούσαμε περισσότερο. Ωστόσο μια χούφτα θαυμαστές μου χάρισαν μια αξέχαστη νύχτα», δήλωσε αμέσως μετά τη συναυλία.
Κράτα γερά, Άντζελα. Πάλι με χρόνους με καιρούς, πάλι δικά μας θά ΄ναι!
Φοίβη














