Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ Τσουχτερά επιτόκια

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ η πρώτη φορά που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή χρεώνει στις ελληνικές τράπεζες την κατηγορία του ακριβότερου κόστους των προϊόντων τους, σε σχέση με τις περισσότερες τράπεζες στις χώρες της ευρωζώνης.

Αν σε αυτή την επισήμανση προστεθούν και παλαιότερες που ανέφεραν ότι τα δάνεια στην Ελλάδα (στεγαστικά και κυρίως κάρτες και καταναλωτικά) δίνονται με ιδιαίτερα τσουχτερά επιτόκια, τότε είναι σαφές ότι κάποιος πρέπει να παρέμβει για να προστατέψει τους δανειολήπτες από αυτή την κερδοσκοπική συμπεριφορά.

Δεν είναι δυνατόν οι τράπεζες να αγοράζουν το χρήμα με κόστος από 1% (επιτόκια καταθέσεων) μέχρι και 3% (διατραπεζική αγορά) και να το πωλούν από 4% (στεγαστικά δάνεια) μέχρι και 18% (πιστωτικές κάρτες).

Ο κλήρος για την παρέμβαση αυτή πέφτει αναγκαστικά στη νέα κυβέρνηση, η οποία κατά πρώτον θα πρέπει να εξετάσει μέσω της Επιτροπής Ανταγωνισμού αν στην ελληνική τραπεζική αγορά υπάρχουν εναρμονισμένες πρακτικές, έστω και σε λανθάνουσα μορφή.

Με δεύτερη κίνησή της η νέα κυβέρνηση θα πρέπει να στείλει μήνυμα στους τραπεζίτες, επισημαίνοντάς τους ότι η εταιρική κοινωνική ευθύνη πρέπει να είναι εξίσου σημαντικός στόχος με αυτόν της επίτευξης του μέγιστου δυνατού κέρδους για λογαριασμό των μετόχων. Στο κάτω κάτω της γραφής, τα κέρδη των τραπεζών δεν βγαίνουν μόνο από τα κεφάλαια που έχουν συνεισφέρει οι απανταχού της Γης μέτοχοί τους. Βγαίνουν και από τις κάθε μορφής καταθέσεις που κάνουν στις τράπεζες οι Έλληνες πολίτες, είτε ως φυσικά είτε ως νομικά πρόσωπα.