Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Καθ΄ υπερβολήν και καθ΄ έξιν

Ασθένεια της εποχής- που αντικατοπτρίζεται… αστραφτερά στους πολιτικούς μας- είναι η εγωπάθεια που εκφράζεται με την (ψευδ)αίσθηση πως ο κόσμος όλος κινείται γύρω από μας.

Στο Ελλαδιστάν δε αυτό συνοδεύεται και από το γνωστό «δίχως νόμους, δίχως κανόνες».

Έχει γίνει κάτι σαν πανδημία, να, όπως με τη νέα γρίπη. Ένα βηχαλάκι εδώ, ένα φτέρνισμα πιο ΄κεί, όλοι κολλάμε. Ακόμη και αναγνώστες, δυστυχώς…

Τις προάλλες αναγνώστρια θεωρούσε, ας πούμε, πως ξέρει καλύτερα απ΄ όλους κάθε αρχαιολογικό νόμο (παρ΄ ότι αποδείχθηκε το αντίθετο) και δυσανασχέτησε όταν πήρε, με στοιχεία, άλλη απάντηση απ΄ την προσδοκώμενηπαρ΄ ότι η επιμονή της και η δημοσιοποίηση είχε ως αποτέλεσμα παραπομπή στις ελληνικές καλένδες από συμβούλιο του εκ-Πολιτισμού ενός θέματος που πολλές ύποπτες ολιγωρίες κρύβει…

Άλλος θεωρεί πως κάθε επιστολή του, όσο μεγάλη, όσο παραληρηματική, πρέπει απαραιτήτως να «του» δημοσιεύεται στη στήλη- η οποία κάνει και επιλογή και ακολουθεί συγκεκριμένους κανόνες ως προς τον χώρο και τα «κοσμητικά» επίθετα (υπάρχει νόμος περί Τύπου και δεοντολογία).

Για όλα υπάρχει κατανόηση. Η αγάπη θα τα (κατα)νικήσει! Σκεφτόμαστε όμως πως κάποτε τα συμπτώματα της ασθένειας μπορεί να γίνονται πιο υπερβολικά και δυσβάσταχτα για τους γύρω;

Φοίβη
«Ίνα ζώσι χωρίς να σκάπτωσι»

Κυρία Φοίβη γεια σας, Έφτασε στα χέρια μου μια ποιητική θεώρηση των εκλογών από κάποιον φίλο. Αν και δεν συμφωνώ απόλυτα με την ισοπεδωτική προσέγγιση του θέματος, εν τούτοις θεωρώ πως γίνεται από μια πρωτότυπη οπτική γωνία. Το μοιράζομαι λοιπόν μαζί σας:

Ξανά οι κάλπες στήνονται στις τέσσερις Οκτώβρη και το «φλουρί» από τους δυο να δούμε ποιος θα το βρει.

Μα σε μπελάδες βάζουνε τον τόπο μας μεγάλους και πάλι θα βιώσουμε στιγμές απείρου κάλλους.

Θα ρίχνουν απαξάπαντες στους άλλους τις ευθύνες μα ο λαός θα υποστεί της… γέννας τις ωδίνες.

Έναν παρά δεν δίνουνε για τη φωτιά που καίει, μόνο για γκάλοπ νοιάζονται και τα φαιδρά ντιμπέιτ.

Θα δούμε τους βλακέντιους σημαίες να κραδαίνουν, ντουντούκες με συνθήματα να μας ηχορρυπαίνουν.

Θα παρελαύνουν στο «γυαλί» τόσες γνωστές μας μούρες, που για την άγρα των «σταυρών» γυρίζουν σαν τις σβούρες.

Θα πάρουν σβάρνα τα χωριά του Έθνους οι Πατέρες κι οι «κουστωδίες» θα κουνάν αφίσες και παντιέρες.

Πως είναι οι καλύτεροι αγωνιούν να πείσουν και τον καθέναν από μας για το κουκί να ψήσουν.

Τα ΘΑ τους καταπίνουμε τόσα και τόσα χρόνια, με υποσχέσεις κίβδηλες μας πλάνευαν αιώνια.

Μικρό καλάθι να βαστάς, κεράσια αν σου τάζουν, τον σιτευτό για χάρη σου το μόσχο πως σου σφάζουν.

Απ΄ όλα θα ΄χει ο «μπαξές», και ύβρεις και καφρίλα, του βίου του δημόσιου θα δείξουν τη σαπίλα.

Ανηλεώς θα σφάζονται και τούτο δηλονότι η είσοδός τους στη Βουλή σημαίνει… φαγοπότι (…)

Θάτσος 2009 Για την αντιγραφή, Βασίλης Γκανάς, Σπάρτη Υπάρχει και καλύτερο γραμμένο πριν χρόοοοοονια πολλά, αγαπητέ Βασίλη. Από τον Εμμανουήλ Ροΐδη, για τους πολιτικούς: «Εν Ελλάδι αιτία της γεννήσεως και της πάλης των κομμάτων είναι η θαυμαστή συμφωνία, μεθ΄ ης πάντες θέλουσι το αυτό πράγμα, να τρέφωνται δαπάνη του δημοσίου. Αν υπήρχε λεξικόν της νεοελληνικής γλώσσης, νομίζομεν ότι ο ορισμός της λέξεως ΄΄κόμμα΄΄ ήθελεν είναι ο ακόλουθος: ΄΄Ομάς ανθρώπων ειδότων ν΄ αναγινώσκωσι και ν΄ ανορθογραφώσιν, εχόντων χείρας και πόδας υγιείς αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες, ενούμενοι υπό ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν΄ αναβιβάσωσιν αυτόν διά παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παράσχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι΄΄».


Βολευτές και βολεμένοι

Αγαπητή Φοίβη.

Κυκλοφορεί ελεύθερο και είπα να σας το στείλω. Τίτλος του «Ο ανθοπώλης» ή «Προσοχή, ακολουθεί πολιτική δυσφήμηση»:

«Μια μέρα ένας ανθοπώλης πήγε να κουρευτεί στον κουρέα της γειτονιάς του. Μετά το κούρεμα ρώτησε πόσο οφείλει και ο κουρέας του είπε “Δεν θέλω χρήματα από εσένα σήμερα, είναι προσφορά του καταστήματος”.

Ο ανθοπώλης έφυγε ευχαριστημένος.

Όταν ο κουρέας πήγε την άλλη μέρα το πρωί να ανοίξει το μαγαζί του, βρήκε στην πόρτα του ένα σωρό τριαντάφυλλα και μια ευχαριστήρια κάρτα.

Αργότερα, έρχεται ένας μανάβης για κούρεμα, κι όταν ρώτησε πόσο κάνει, ο κουρέας του είπε “Δεν θέλω χρήματα, είναι προσφορά του καταστήματος”. Ο μανάβης έφυγε ευχαριστημένος. Όταν ο κουρέας πήγε να ανοίξει το μαγαζί του την άλλη μέρα το πρωί, βρήκε στην πόρτα του ένα τελάρο μ΄ ένα σωρό φρούτα να τον περιμένει.

Κάποια μέρα ήρθε κι ένας βουλευτής για κούρεμα. Ρώτησε τι οφείλει, ο κουρέας του είπε “Τίποτα- δεν θέλω χρήματα- προσφορά του καταστήματος”. Κι ο βουλευτής έφυγε ευχαριστημένος. Όταν ο κουρέας πήγε την άλλη μέρα να ανοίξει το μαγαζί του βρήκε στην πόρτα του ένα σωρό βουλευτές να περιμένουν για κούρεμα!».

Ευθύμιος Χιόνης, Φιλοθέη Αφιέρωση Σουρή έχω δι΄ υμάς, μετά τον Ροΐδη, αγαπητέ Ευθύμιε. Από τον «Φασουλή και τον Περικλέτο» του: «Κι είδα τριγύρω μερικούς, που πάσχουν για το κράτος,/ την νόσον της ρητορικής νοσούντας ανιάτως./ Κι είδα να πάσχουν μερικοί στην δράσιν της νεότητος/ την νόσον την ανίατον της υποψηφιότητος».