[ Διαστάσεις ] Η απατηλή ανάπτυξη της Δυτικής Όχθης

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Βενιαμίν Νετανιάχου προσπαθεί εδώ και καιρό να αντικαταστήσει την πραγματική πρόοδο με τους Παλαιστινίους στο πολιτικό πεδίο με το σύνθημα «οικονομική ειρήνη».

Η πρόβλεψη όμως του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για ανάπτυξη 7% στη Δυτική Όχθη το 2009 είναι σε μεγάλο βαθμό αποτέλεσμα των μεταρρυθμίσεων που άρχισαν οι Παλαιστίνιοι παρά τα εμπόδια που θέτει συνεχώς το Ισραήλ στην ανάπτυξή τους. Πολλοί στη Δύση αγνοούν τα εμπόδια που θέτουν οι Ισραηλινοί στην οικονομική ανάπτυξη- πόσω μάλλον στην προώθηση των πολιτικών ελευθεριώντων Παλαιστινίων. Ορισμένα ισραηλινά φυλάκια έχουν διαλυθεί, αλλά κάθε Παλαιστίνιος επιχειρηματίας γνωρίζει ότι με 600 φυλάκια σπαρμένα σε όλη τη Δυτική Όχθη, η οικονομική πρόοδος της περιοχής είναι πολύ δύσκολη. Λίγοι είναι οι εγχώριοι ή ξένοι επενδυτές που είναι διατεθειμένοι να επενδύσουν στην παλαιστινιακή οικονομία και πολλοί Παλαιστίνιοι επιχειρηματίες με διαβατήρια φιλικών χωρών, ακόμη και των Ηνωμένων Πολιτειών, βλέπουν να τους απαγορεύεται η δίοδος από το Ισραήλ.

Οι ισραηλινοί περιορισμοί έχουν ως αποτέλεσμα η οικονομία της Δυτικής Όχθης να έχει επιδεινωθεί την τελευταία δεκαετία. Ένας από τους σημαντικότερους περιορισμούς είναι η απομόνωση της κατεχόμενης ανατολικής Ιερουσαλήμ από την υπόλοιπη Δυτική Όχθη. Σύμφωνα με την έκθεση που έδωσε στη δημοσιότητα η Παγκόσμια Τράπεζα τον περασμένο Ιούνιο, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη έχει μειωθεί από τον Σεπτέμβριο του 2000 κατά 34%. Με αυτό το δεδομένο, ακόμη και η παραμικρή ισραηλινή χειρονομία μπορεί να επιφέρει βελτίωση της κατάστασης.

Σε κάθε περίπτωση, όμως, η οικονομική ανάπτυξη των Παλαιστινίων δεν αποτελεί υποκατάστατο των σοβαρών και ουσιαστικών διαπραγματεύσεων με στόχο τον τερματισμό της ισραηλινής κατοχής και την ίδρυση ενός ανεξάρτητου, βιώσιμου και κυρίαρχου παλαιστινιακού κράτους. Αντίθετα, η αυτοδιάθεση και η ίδρυση ενός ανεξάρτητου κράτους αποτελούν τα κλειδιά για μια σταθερή οικονομική ανάπτυξη των Παλαιστινίων.

Μη νομίζετε πως δεν ξέρω για τι πράγμα μιλάω. Το 1995 άφησα μια άνετη ζωή στο Μανχάταν για να ιδρύσω την Ρalestinian Νational Βeverage Co. Η εταιρεία προσέλαβε 300 Παλαιστινίους και στην αρχή πήγαινε καλά. Τα τελευταία χρόνια, όμως, αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα λόγω των ισραηλινών περιορισμών. Η ανάπτυξη ή η συρρίκνωση της εταιρείας εξαρτάται από τις οικονομικές και πολιτικές βουλές του Νετανιάχου.

Οι επεκτεινόμενοι οικισμοί των Ισραηλινών, το παράνομο τείχος και η συνεχιζόμενη πολιορκία της Γάζας όχι μόνο απειλούν την οικονομική ανάπτυξη των Παλαιστινίων, αλλά υπονομεύουν και την προοπτική των δύο κρατών. Οι εναλλακτικές λύσεις είναι είτε ένα κράτος του απαρτχάιντ, το οποίο απορρίπτουν οι Παλαιστίνιοι, είτε ένα κράτος με δύο έθνη, το οποίο απορρίπτουν οι Εβραίοι του Ισραήλ.

Το συμπέρασμα; Χωρίς μια πολιτική λύση που θα εξασφαλίζει τα εδαφικά δικαιώματα των Παλαιστινίων, θα καθορίζει την Ανατολική Ιερουσαλήμ πρωτεύουσα των Παλαιστινίων και θα περιλαμβάνει δίκαιες διατάξεις για τους πρόσφυγες, η σύγκρουση θα συνεχιστεί.

LΙΝΚ:

http://diastaseis.blogspot.com