[ Πρόσωπα ] «Θα κάνεις σεξ μαζί τους», της είπε

Ένα νέο φαινόμενο ανησυχεί την ολλανδική κοινωνία. Νεαροί Ολλανδοί, συχνά όχι πάνω από 20 έως 25 ετών, διαλέγουν ανασφαλή κορίτσια σε σχολεία ή καφέ και τους υπόσχονται έρωτα, ρούχα, κύρος και συναρπαστική ζωή. Ύστερα τις εκπορνεύουν ή τις εκβιάζουν.

Στην πρώτη της ημέρα στο Γυμνάσιο, στο Ζβόλε της Ολλανδίας, η 12χρονη Μαρία Μόστερντ γνώρισε ένα πολύ μεγαλύτερό της αγόρι από τη γειτονική τεχνική σχολή. «Ήταν μεγαλόσωμος και άσχημος, αλλά όλα τα αγόρια τον σέβονταν», λέει. «Εγώ λίγο τον φοβόμουν. Όλα τα κορίτσια ήθελαν να μιλήσουν μαζί του. Χαιρέτησε όμως μόνο εμένα και αισθάνθηκα ότι ήμουν κάτι ιδιαίτερο». Δύο εβδομάδες αργότερα, ο Μάνου έπεισε τη Μαρία να το σκάσει από το σχολείο, την πήγε στο διαμέρισμά του, της έδωσε ένα τσιγαριλίκι και κοιμήθηκε μαζί της. Εκείνη δεν ήθελε, αλλά της είπε πως όλα τα κορίτσια πρέπει να μάθουν πώς να το κάνουν. Λίγες ημέρες αργότερα, ο Μάνου οδήγησε τη Μαρία σε ένα άλλο διαμέρισμα, όπου βρίσκονταν δύο άνδρες. «Θα κάνεις σεξ μαζί τους, αγάπη», της είπε. Εκείνη γέλασε. Τότε εκείνος την οδήγησε στην κουζίνα, όπου την κτύπησε και της έδωσε ένα τσιγαριλίκι. Αφού έκανε αυτό που της ζητήθηκε, γύρισε στο σχολείο. Δεν είπε σε κανέναν τίποτα. Ο Μάνου της υποσχέθηκε πως θα της πάρει όμορφα ρούχα και την πήγε στα ΜακΝτόναλντς για παγωτό. Της πήρε ένα κινητό και την έπαιρνε κάθε βράδυ στο σπίτι για να της πει πότε να πάει στην τουαλέτα, πότε να φάει, πότε να πάει για ύπνο.

Το πρόβλημα αυτό, που χρονολογείται εδώ και μια δεκαετία, ήλθε στην επιφάνεια με αφορμή το βιβλίο που έγραψε η Μαρία για τις εμπειρίες που είχε από τα 12 ώς τα 16 της χρόνια. Το βιβλίο λέγεται «Οι πραγματικοί άνδρες δεν τρώνε τυρί» και έχει εκτοξευτεί στην κορυφή των μπεστ σέλερ, ενώ ήδη γυρίζεται και ταινία. Η ολλανδική κοινωνία αναρωτιέται πώς είναι δυνατόν να υπάρχει μια τέτοια κουλτούρα εφηβικής πορνείας σε μια χώρα όπου η πορνεία μέχρι τα 18 είναι νόμιμη και ελεγχόμενη.

Η ίδια η Μαρία, που τώρα είναι 20 ετών, διηγείται στην απεσταλμένη της εφημερίδας «Γκάρντιαν» την καθημερινή της ρουτίνα εκείνα τα μαύρα χρόνια. «Πήγαινα στο σχολείο με το ποδήλατό μου. Εκείνος με περίμενε. Μου έδινε άλλα ρούχα να φορέσω, για να μη μυρίσει η μητέρα μου τον καπνό. Κανόνιζε τα πάντα. Φρόντιζε να είμαι πίσω στις 5 το απόγευμα, ώστε να τρώω με τη μητέρα μου».

Τρεις άνδρες έχουν καταδικαστεί σε μικρές ποινές για ομαδικό βιασμό. Αλλά η Μαρία δεν στράφηκε ποτέ δικαστικά εναντίον του Μάνου. Όταν τη ρωτούν αν της έδωσε ποτέ ηρωίνη, απαντά: «Δεν χρειαζόταν να με εθίσει στα ναρκωτικά, αφού ήμουν εθισμένη σ΄ αυτόν».