Τρεις γενιές γράφουν… θαύματα πάνω στο ξύλο

«ΜΕΓΑΛΩΣΑ ΑΝΑΜΕΣΑ σε ξυλόγλυπτα και από μικρό παιδί έβλεπα τον πατέρα μου να δίνει σχήμα και μορφή σε κομμάτια ξύλου. Αυτό με γοήτευε και βαθιά μέσα μου ήξερα ότι αυτή η αγάπη που άρχισε να παίρνει σάρκα, εξ απαλών ονύχων θα γινόταν επάγγελμά μου».

Ο κ. Χαράλαμπος Καμαρός είναι 48 ετών, βιολόγος, αλλά τα τελευταία 13 χρόνια άλλαξε πορεία και εργάζεται ως ξυλογλύπτης. Συνεχίζει το επάγγελμα του πατέρα του και όπως λέει, δεν έχει μετανιώσει γι΄ αυτό. Για αρκετά χρόνια ταλαντεύτηκε ανάμεσα στην «έδρα» του σχολείου και τα εργαλεία της ξυλογλυπτικής. Επέλεξε τελικά το δεύτερο, αφού η γοητεία της τέχνης αυτής ασκούσε ιδιαίτερη επιρροή πάνω του: «Αγαπούσα τη διδασκαλία και τα παιδιά, αλλά το μεράκι για το σμίλευμα του ξύλου τελικά επικράτησε». Έτσι έπιπλα για το σπίτι, το γραφείο, εκκλησιαστικά είδη και τάβλι έχουν φιλοτεχνηθεί τόσο από τον υιό Χαράλαμπο Καμαρό όσο και από τον πατέρα του Δημήτρη στην Αγιάσο της Λέσβου.

Η ιστορία της οικογενειακής επιχείρησης έχει τις ρίζες της στον προηγούμενο αιώνα. Ο παππούς του ήταν υλοτόμος και o προπάππος του ξυλογλύπτης. Ο πατέρας του Χαράλαμπου Καμαρού, Δημήτρης, 75 ετών σήμερα, πήγαινε σχολείο ακόμη όταν έκανε το πρώτο του έργο με ένα μαχαίρι. Το 1949 ανοίγει το δικό του εργαστήριο αναλαμβάνοντας ξυλουργικές εργασίες. Σύντομα αρχίζει να κάνει επισκευές παλιών επίπλων ενώ λίγο αργότερα δοκιμάζει να φτιάξει τα δικά του σχέδια. Όπως λέει ο γιος του Χαράλαμπος και συνεχιστής της τέχνης της ξυλογλυπτικής, «τον Μεσοπόλεμο η κατασκευή των επίπλων είχε σταματήσει. Εκείνη η εποχή ήταν σκληρή με διαφορετικές ανάγκες. Κανείς δεν ενδιαφερόταν για έπιπλα. Αμέσως μετά τον Εμφύλιο άρχισε να αναθερμαίνεται το ενδιαφέρον για έπιπλα. Οι περισσότεροι ενδιαφέρονταν για απλά και λίγοι για σκαλιστά. Έτσι, σιγά σιγά η φήμη των τεχνητών ξεπέρασε το χωριό και έφτασε στο εξωτερικό…». Σε πάρα πολλές εκκλησίες του κόσμου, στην Ευρώπη, στην Αμερική και στην Αφρική, στη Χάλκη στον ναό του Αγίου Γεωργίου και στο Πατριαρχείο, υπάρχουν τέμπλα, προσκυνητάρια που έχουν τη σφραγίδα του Χαράλαμπου Καμαρού και του πατέρα του. «Έχουμε κατασκευάσει πάνω από 80 τέμπλα. Ένα από αυτά τοποθετήθηκε πριν από μερικές μέρες στη Βοσνία, στον ναό της Αγίας Σκέπης στην πόλη Μπροντ. Η παραγγελία έγινε το 2000- μήκους 15,5 μ. και πλάτους 8- και την τελειώσαμε σε δύο χρόνια. Περιμέναμε να ολοκληρωθούν οι εργασίες της εκκλησίας για να το τοποθετήσουμε».

«Διάσημα» τάβλι
Οι δημιουργίες που παράγονται από το εργαστήρι της Αγιάσου έχουν μπει σε πολλά σπίτια και μάλιστα επωνύμων. Κασέλες, καθρέφτες, αλλά και τάβλι κρατούν πολιτικοί και πανεπιστημιακοί. «Ο Κωστής Στεφανόπουλος είχε παραγγείλει στον πατέρα μου μια κασέλα και έναν καθρέφτη για εκείνον και τα ίδια παρήγγειλε για δεύτερη φορά για να τα κάνει μάλλον κάπου δώρο. Τάβλι έχει ο Κώστας Καραμανλής, ο Κάρολος Παπούλιας, ο πρύτανης του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, η Ντόρα Μπακογιάννη, ενώ κ. Μαρίκα Μητσοτάκη έχει πάρει από μας κάποια καρεκλάκια. Ο πατέρας μου έχει φτιάξει ακόμη μια κασέλα για τον Κωνσταντίνο Τσάτσο, που απ΄ ό,τι μας είπε έβαζε μέσα τα διαπιστευτήρια».