[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Χαμένες (;) ευκαιρίες

ΠΩΣ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΝΕΙ και έρχεται πάντα τελευταία είναι απορίας άξιο. Μια αβασάνιστη εξήγηση θα απέδιδε το φαινόμενο στους γνωστούς αργούς ρυθμούς που χαρακτηρίζουν τις κινήσεις του μηχανισμού της ελληνικής Δικαιοσύνης. Έτσι, ως παθογένεια του συστήματος που δεν εξαφανίζεται από τη μια στιγμή στην άλλη, θα απάλλασσε τους υπευθύνους από κάθε άλλη μομφή. Μήπως όμως δεν είναι πάντα τόσο απλά τα πράγματα;

Και, κυρίως, μήπως γίνονται πιο σύνθετα όταν πρόκειται για τον χειρισμό υποθέσεων με πολιτικές προεκτάσεις; Ας πάρουμε για παράδειγμα την υπόθεση της Siemens. Τυχαία… Μια υπόθεσησκάνδαλο, την οποία η Δικαιοσύνη είχε εξ ολοκλήρου δική της για μεγάλο χρονικό διάστημα. Κοινή γνώμη και πολιτικό σύστημα κρέμονταν από τις ενέργειες των δικαστικών λειτουργών προκειμένου να κρίνουν, να σχολιάσουν, να «καταδικάσουν», να «απαλλάξουν». Το ζητούμενο ήταν η απόδοση Δικαιοσύνης διά των θεσμοθετημένων διαδικασιών.

Πώς, εν μιά νυκτί, έχασε το…

παιχνίδι; Τι συνέβη και υποβαθμίστηκε τόσο πολύ ο ρόλος της; Της τράβηξαν το χαλί κάτω από τα πόδια… το κλώτσησε μόνη της… υπήρξε ένας συνδυασμός και των δύο… ουδείς μπορεί να απαντήσει με απόλυτη βεβαιότητα. Αδιαμφισβήτητο είναι ωστόσο το γεγονός ότι αυτή τη στιγμή κανείς δεν αγωνιά για τις δικαστικές εξελίξεις του σκανδάλου Siemens. Ακόμη και η κατ΄ επίφαση επιτυχία της παράδοσης του Μιχ. Χριστοφοράκου στις ελληνικές δικαστικές αρχές μόνο πολιτικές εξελίξεις σηματοδοτεί.

Με αποδυναμωμένο κατηγορητήριο και συρρικνωμένες τις δυνατότητες της ελληνικής Δικαιοσύνης να τον χειριστεί σύμφωνα με τις αρχικές τυμπανοκρουσίες, ποιος ασχολείται με την ποινική μεταχείριση του άλλοτε (και νυν;)

ισχυρού άνδρα;

Η παραχώρηση- εκ μέρους των γερμανικών αρχών- του κ. Χριστοφοράκου (πάρτε τον, δείξτε τον και δώστε τον πίσω), θυμίζει μόνο εικαστική έκθεση με έργα δανεικά για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα από τα μεγάλα μουσεία του κόσμου. Και στις δύο περιπτώσεις οι όροι είναι παρεμφερείς. Τα έργα (ή τα πρόσωπα) να επιστραφούν άθικτα στον τόπο προέλευσής τους. Η Δικαιοσύνη απεμπόλησε τη μεγάλη ευκαιρία. Εκουσίως ή ακουσίως…