[ Διαστάσεις ] Ταξίδι στο καθαρτήριο

Ο τίτλος του ντοκιμαντέρ «Η ανάβαση των κοριτσιών στο βουνό του παραδείσου» προδιαθέτει ότι οι Κινέζοι τηλεθεατές θα παρακολουθήσουν μια χαρούμενη ιστορία. Η πραγματικότητα, όμως, είναι πολύ διαφορετική.

Το ντοκιμαντέρ που γυρίζεται αυτές τις ημέρες στην Κίνα και πρόκειται να προβληθεί το φθινόπωρο στην κινεζική τηλεόραση περιγράφει τις ζωές χιλιάδων κοριτσιών μεταξύ 13 και 19 ετών που κατά τη δεκαετία του 1950 υποχρεώθηκαν να μεταναστεύσουν στην επαρχία Ξινγιάνγκ. Εκεί είχαν σταλεί χιλιάδες Κινέζοι στρατιώτες για να εποικήσουν τη μουσουλμανική περιοχή. Στην πραγματική ζωή, ήταν ένα ταξίδι στο καθαρτήριο. Καθώς τα γυρίσματα γίνονται αυτές τις ημέρες στο Πεκίνο υπό το άγρυπνο βλέμμα της επιτροπής λογοκρισίας, έρχεται στο φως μια ιστορία μαζικής εξαπάτησης, αναγκαστικών γάμων και αυτοκτονιών. Οι δημιουργοί του ντοκιμαντέρ εντόπισαν μερικά από εκείνα τα κορίτσια, ηλικιωμένες γυναίκες πια. Διηγούνται πώς εξαπατήθηκαν από το κινεζικό καθεστώς με την ψεύτικη υπόσχεση ότι στα νέα σύνορα της Κίνας θα σπούδαζαν. Αντίθετα, βρέθηκαν κλειδωμένες σε καταυλισμούς. Κινέζοι δημοσιογράφοι ανακάλυψαν επίσης ότι ο Μάο Τσε Τουνγκ είχε εγκρίνει τη μεταφορά 900 εκδιδομένων γυναικών από τους οίκους ανοχής της Σαγκάης. Φυσικά, η επίσημη δικαιολογία ήταν η «αναμόρφωσή» τους. Στην «αποστολή» συμμετείχαν και χιλιάδες χήρες θυμάτων του πολέμου, οι οποίες θα έπρεπε να βρουν νέους συζύγους ανάμεσα στους στρατιώτες και να κάνουν παιδιά για να υπερισχύσει το κινεζικό στοιχείο στη μουσουλμανική έρημο.

Ήταν στις αρχές της δεκαετίας του 1950 όταν ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός έφτασε στην επαρχία Ξινγιάνγκ. Οι εθνοτικές συγκρούσεις ανάμεσα στους Κινέζους και τον ντόπιο μουσουλμανικό πληθυσμό των Ουιγούρων άρχισαν σχεδόν αμέσως. Τον περασμένο Ιούλιο η περιοχή γνώρισε τις χειρότερες ταραχές της από το 1997. «Στην επαρχία Ξινγιάνγκ είχαν αποσταλεί 200.000 στρατιώτες και οι παντρεμένοι από αυτούς μετριούνταν στα δάκτυλα του ενός χεριού. Έτσι από 1949 έως το 1954 οι στρατιωτικές αρχές στρατολόγησαν περίπου 40.000

γυναίκες από ολόκληρη την Κίνα», αναφέρει ο συγγραφέας Λου Γιπίνγκ. «Τους υποσχέθηκαν ότι θα πάνε σε ρωσόφωνα σχολεία, θα δουλέψουν σε εργοστάσια και θα οδηγούν τρακτέρ. Για γάμους δεν είχε ειπωθεί ούτε κουβέντα». Το πρώτο σοκ για τις γυναίκες αυτές ήρθε όταν τελείωσε το μακρύ ταξίδι με τα κάρα. Όταν έφτασαν, τους έδωσαν ένα εγχειρίδιο για τον «επαναστατικό γάμο». Έπειτα τις οδήγησαν στους καταυλισμούς που είχαν στηθεί σε διάφορα σημεία της περιοχής. Μια ομάδα είκοσι κοριτσιών που βρέθηκαν με ένα τάγμα 1.000 ανδρών παντρεύτηκαν τους είκοσι ανώτερους αξιωματικούς μερικές ημέρες μετά την άφιξή τους. Αλλά η Χιάο Γεκούν, 15 χρονών τότε, αρνήθηκε να παντρευτεί έναν 26χρονο πολιτικό κομισάριο που λεγόταν Ουάνγκ Φουμίν. Εκείνος έβγαλε το πιστόλι του κι έβαλε στη θαλάμη μια σφαίρα. «Δεν τόλμησα να αντισταθώ και τον επόμενο χρόνο παντρευτήκαμε», λέει σήμερα. Ήταν ένας εφιάλτης, δεν υπήρχε έρωτας παρά μόνο υπακοή.