Άνοιξε τις πύλες του το ελαιοτριβείο του Ελύτη στη Μυτιλήνη
Το ιστορικό βιομηχανικό συγκρότημα στον Παπάδο της Μυτιλήνης μετατράπηκε σε χώρο Μουσείου Μελέτης και Έρευνας της Βιομηχανικής Ιστορίας αλλά και σε πρότυπο τυποποιητήριο βιομηχανικού ελαιολάδου
Μέσα σε βαθιά κατανυκτική ατμόσφαιρα έγιναν το βράδυ του περασμένου Σαββάτου στο χωριό Παπάδος της Μυτιλήνης τα εγκαίνια του αναστηλωμένου ελαιοτριβείου του. Το ελαιοτριβείο του Νικολάου Βρανά (παππού του Οδυσσέα Ελύτη) που δημιουργήθηκε το 1887 και λειτούργησε ώς τα μέσα της δεκαετίας του 1970, είχε παραδοθεί έκτοτε στην ανελέητη φθορά του χρόνου. Ο άλλοτε νομάρχης Μυτιλήνης και διαδοχικά υπουργός Πολιτισμού και ευρωβουλευτής Νίκος Σηφουνάκης, που είχε ταχθεί με την πολιτική του δραστηριότητα και τα βιβλία του στη διάσωση και την αξιοποίηση κάθε ιστορικού ίχνους που έχει ανεξίτηλα σφραγίσει ο ανθρώπινος μόχθος, πρωτοστάτησε σε μια σημαντική κίνηση: με τον Νίκο Κούνδουρο, τον Λευτέρη Παπαδόπουλο και μια πλειάδα επίλεκτων προσωπικοτήτων της ελληνικής ζωής συνέστησαν τη μη κερδοσκοπική εταιρεία «Αρχιπέλαγος» που συμβάλλει ουσιαστικά στην πολιτισμική, τουριστική και παραγωγική ανάπτυξη του Αιγαίου. Το «Αρχιπέλαγος» φρόντισε ώστε το ιστορικό αυτό βιομηχανικό συγκρότημα που είναι το ελαιοτριβείο στον Παπάδο να μετατραπεί σε χώρο Μουσείου Μελέτης και Έρευνας της Βιομηχανικής Ιστορίας αλλά και σε πρότυπο τυποποιητήριο βιομηχανικού ελαιολάδου. Οι περίπου 1.500 επισκέπτες της βραδιάς των εγκαινίων χάρηκαν, μαζί με τα άριστα αναστηλωμένα κτιριακά συγκροτήματα, τους έξοχα διαμορφωμένους προαύλιους χώρους, τα θαυμάσια συντηρημένα μηχανήματα, καθώς και τα εκτειθέμενα 112 βιβλία που συγκροτούν το αρχείο του ελαιοτριβείου. Τα 112 αυτά βιβλία «ανακαλύφθηκαν» το 2004 στοιβαγμένα κάτω από λάσπη και πέτρες.
Ήταν μία αληθινά συγκινητική στιγμή όταν ο πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων Δημήτρης Σιούφας και ο σκηνοθέτης Νίκος Κούνδουρος έθεσαν σε λειτουργία τις παμπάλαιες μηχανές του ελαιοτριβείου, με τον καπνό να υψώνεται μέσα από την καμινάδα του μετά τριάντα πέντε χρόνια. Όπως επίσης απαράμιλλης συγκίνησης υπήρξε στο θαυμάσιο ντοκιμαντέρ του Μάνου Ευστρατιάδη για τις «περιπέτειες» της ακμής, της παρακμής και της «επαναλειτουργίας» του ελαιοτριβείου, η σκηνή με τους δυο ηλικιωμένους σήμερα εργάτες που αφηγούνται μπροστά στη φωτογραφία τους την τραβηγμένη όταν λειτουργούσε το ελαιοτριβείο, τη ζωή τους σ΄ αυτό.














