Δίκτυο

Αν΄ αυτής Γουλιμής;
Δ.Δ. , Γ.Δ.Κ.Σ.

Σας έγραφα χθες περί των λόγων της ακύρωσης της παράστασης του Άμος Γκιτάι με τη Ζαν Μορό στο Φεστιβάλ Επιδαύρου. Εκεί που θέλω να επιμείνω είναι στην παραφιλολογία που δημιουργήθηκε: πώς είναι δυνατόν, λέει, να μείνει το θέατρο της Επιδαύρου κλειστό ένα διήμερο στην καρδιά του καλοκαιριού; Δηλαδή; Όταν η ακύρωση της Βαρκελώνης, όπου θα παιζόταν πριν από την Επίδαυρο η παράσταση για δύο επίσης βράδια, έγινε Παρασκευή- και άρχισε να διαφαίνεται ο κίνδυνος ακύρωσης και στην Επίδαυρο-, οκτώ ημέρες πριν από τηντελικά- προγραμματισμένη για Σάββατο παράσταση του Γκιτάι, τι έπρεπε να κάνει οποιοδήποτε φεστιβάλ σέβεται τον εαυτό του; Να βρει μία ξένη παράσταση αδέσποτη και να την κλείσει;

Ποιος σοβαρός άνθρωπος μπορεί να σκεφτεί πως θα μπορούσε να γίνει κάτι τέτοιο; Ή να βρει μία από τις ελληνικές περιοδεύουσες τυχάρπαστες παραστάσειςπου καμιά τους δεν στήθηκε για την Επίδαυρο και που, επιπλέον, οι περισσότερες είναι άθλιες…- και να τη φέρει; Είναι αυτό ενέργεια η οποία θα τιμούσε ένα φεστιβάλ με συγκεκριμένη φιλοσοφία που ψάχνει και ψειρίζει τι ταιριάζει στην Επίδαυρο και που θέλει να λέγεται διεθνές; Και να φέρει ποια; Δυνητικά μόνο τις «Χοηφόρες» του ΔΗΠΕΘΕ Λάρισας και του Κώστα Τσιάνου θα μπορούσε να σκεφτεί κάποιος. Αλλά αυτό δεν θα ήταν άρπα-κόλλα; Θα την αποδέχονταν ο Κώστας Τσιάνος και η Λυδία Κονιόρδου; Και κάτι ακόμα. Όποιος το σκέφτηκε δεν έκανε προηγουμένως τον κόπο να μπει στο site του ΔΗΠΕΘΕ; Τότε θα έβλεπε πως οι «Χοηφόρες», επειδή το Θέατρο σε περιοδεία είναι, τις επίμαχες ημερομηνίες παίζονταν- και παίχτηκαν- στις 24 Ιουλίου στον Βόλο και στις 25 στα Μουδανιά. Και στις 22- δοκιμές δεν θα έκαναν στην Επίδαυρο;- στα Τρίκαλα. Θα αθετούσε το «Θεσσαλικό» τις υποχρεώσεις του;


Ορίζοντες με ελπίδα (;)

Τρεις οι εγκρίσεις από το Κέντρο Κινηματογράφου στο τμήμα Νέοι Ορίζοντες (μην το ψάχνετε, δεν έχει σημασία η ταμπέλα). Η πρώτη για το «Βaby Cairo» του Εύρη Παπανικόλα. Η δεύτερη για το «L» του πρωτοεμφανιζόμενου Μπάμπη Μακρίδη. Η τρίτη «Το δέντρο και η κούνια» της επίσης πρωτοεμφανιζόμενης Μαρίας Ντούζα. Το ύψος του ποσού κυμαίνεται από 150.000

μέχρι 300.000 ευρώ. Εξαρτάται από το μέγεθος και τις συνθήκες της παραγωγής. Ας πούμε η ταινία του Παπανικόλα συνδέεται με συμπαραγωγή Αιγύπτου. Όλες αυτές είναι προτάσεις στα χαρτιά. Ακόμα η επιτροπή αποφάσισε να επιστρέψει- προς επανεγγραφή – το σενάριο «1901» του Γιάννη Βεσλεμέ. Ας ελπίσουμε για το καλύτερο, αν και μέχρι τώρα συνήθως πέφτουμε πάνω σε επετηρίδες, ατάλαντους, παρέες και το χειρότερο!


Διαδικτυακά…
Χ.

Εκ παραδρομής στο ρεπορτάζ που δημοσιεύθηκε την Τρίτη (28/7) σχετικά με τις αντιδράσεις που προκάλεσε η περικοπή του βίντεο του Κώστα Γαβρά από το Νέο Μουσείο Ακρόπολης δεν αναφέρθηκε πως οι ψηφιακές αναπαραστάσεις του Παρθενώνα, οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν για την εικονογράφηση, σχεδιάστηκαν και υλοποιήθηκαν από τον Δημήτρη Τσαλκάνη και προέρχονται από την ιστοσελίδα του http://www. ancientathens3d. com.