[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Μια σκηνή που εξέπεσε…

ΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ δεν χρειαζόταν τους πανηγυρικούς των εγκαινίων. Μιλάει από μόνο του.

Υπέστη όμως τις ρητορείες.

Υμνήθηκε ως επίτευγμα εθνικό.

Ως απόδειξη της αυτοπεποίθησης του νέου ελληνισμού, που μπορεί να συνομιλεί με το αρχαίο μνημείο, στήνοντας έργα αντάξιά του.

Το Μουσείο- έλεγαν- μιλάει στον κόσμο για το έγκλημα του Έλγιν. Για το όνειδος του ακρωτηριασμού του έργου τέχνης. Όμως, πριν προλάβει να μιλήσει το Μουσείο, έγινε το ίδιο τόπος του εγκλήματος. Εντάξει, ο Γαβράς δεν είναι Φειδίας. Κι ούτε ο αρχαιοκάπηλος λόρδος μπορεί να συγκριθεί με τους ευσεβείς μοντέρ. Δεν είναι ίδιοι οι ακρωτηριασμοί, δεν είναι ίσα όλα τα έργα τέχνης. Κάποια- τα ήσσονα, τα σύγχρονα, τα ψηφιακά – επιτρέπεται να τα προσαρμόζουμε όταν υπάρχει καλός σκοπός…

Ο σκοπός εδώ ήταν να μη «σκανδαλίζονται» οι επισκέπτες.

Το εξήγησε με τα λαγαρά ελληνικά του ο αυτουργός τής περικοπής: η σκηνή του εκχριστιανισμού του Παρθενώνα «εξέπεσε». Δεν υπάρχουν, είπε, ιστορικές αποδείξεις ότι οι βάνδαλοι φορούσαν ράσο. Το ράσο, επιδιδόμενο στο θεόπνευστο «πανωσήκωμα», ήταν που «σκανδάλιζε».

Κάπως έτσι ο σκοπός του λογοκριτικού «επιτεύγματος» έφτασε να λέει περισσότερα για το έθνος, απ΄ ό,τι το μέγα επίτευγμα του Μουσείου. Πιο καθαρά κι από το Μουσείο, «μιλάει» για μας το ψαλίδι της «νόμιμης ιστορίας». Της «ιστορίας» που καταστρώσαμε για να θεμελιώσουμε δικαίωμα κυριότητας επί της αρχαίας Ελλάδας. Για να μην αισθανόμαστε τυχαία ριγμένοι πλάι σε περικαλλείς ερειπιώνες. Η αμελητέα αυτή λογοκρισία ενός αμελητέου έργου ξεσκεπάζει τη μουσειακή μας σκηνοθεσία. Η σκηνή της σύγκρουσης του χριστιανισμού με τον ελληνισμόη εποχή που το «Έλληνας» ήταν συνώνυμο του «ειδωλολάτρης»δεν εξέπεσε μόνο από το κλιπάκι του Γαβρά. Έχει προ πολλού εκπέσει από τη συλλογική μνήμη. Τη μνήμη που αναθεματίζει τον Ιουλιανό ως παραβάτη και δοξάζει τον Θεοδόσιο ως μέγα.

Τη μνήμη που «γυμνάστηκε» για να θυμάται ότι τον Μεσαίωνα, στις υπώρειες του Ιερού Βράχου, σ΄ ένα κρυφό σχολειό, ο τρισέγγονος του Αριστοτέλη μάθαινε συρτάκι στον προπάππου του Παπαφλέσσα…