«Το Μουσείο μάς έφερε πελάτες»

«Σ΄ ένα καινούργιο μικρό “Παρίσι” έχει μετατραπεί η Διονυσίου Αρεοπαγίτου! Με την πεζοδρόμησή της και ειδικά τώρα με τη λειτουργία του Νέου Μουσείου Ακρόπολης γίναμε “Ηλύσια Πεδία” κι ακόμα καλύτερα! Για μας τους καταστηματάρχες της περιοχής, τα μαγαζιά μας απέκτησαν μεγαλύτερη αξία, η πελατεία μας αυξήθηκε σημαντικά…».

Τη γνώρισε στα «κάτω» της, τώρα την απολαμβάνει και στα «φόρτε» της. Η Διονυσίου Αρεοπαγίτου, η γειτονιά- δεύτερο σπίτι του εμπόρου ειδών λαϊκής τέχνης κ. Κώστα Κοφινάκου άλλαξε. Το ριζικό λίφτινγκ στην όψη και στο προφίλ της – όπως λέει- πέτυχε, με αποκορύφωμα τα πρώτα δείγματα γραφής μετά και την πρόσφατη λειτουργία του Νέου Μουσείου Ακρόπολης.

«Εδώ και ενάμιση μήνα, η δουλειά μας έχει διπλασιαστεί σε καθημερινή βάση. Τουλάχιστον στο δικό μας μαγαζί έχουμε 100% αύξηση στην προσέλευση τουριστών, αλλά και Ελλήνων επισκεπτών, σε σχέση με το αντίστοιχο θερινό διάστημα πέρυσι. Είναι αλήθεια, βέβαια, πως λόγω της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης οι πελάτες μας δεν ψωνίζουν όσα και στο παρελθόν, τώρα αρκούνται σε μαγνητάκια και άλλα μικρά αναμνηστικά. Η ουσία όμως είναι πως και πάλι, μετά τα εγκαίνια του Μουσείου, η αγορά της περιοχής μας άρχισε να κινείται: ακόμα και στην οδό Βύρωνος και στα υπόλοιπα στενάκια, μέχρι και την Αγία Αικατερίνη στην Αδριανού έχει σαφώς πολύ περισσότερο κόσμο τώρα. Εννοείται πως και η αντικειμενική αξία των ακινήτων ανέβηκε, όλη η υψηλή κοινωνία θέλει πλέον να πάρει σπίτι εδώ κοντά…» εξηγεί στα «ΝΕΑ».

Σε δεκαπεντάωρη καθημερινή- επτά ημέρες την εβδομάδα- βάση στο πόστο του, ο Μανιάτης καταστηματάρχης- ιδιοκτήτης και της διπλανής καφετέριας- γνωρίζει άριστα το «πριν» και το «μετά» της φημισμένης οδού, της διαδρομής προς τον Παρθενώνα και τα Γλυπτά του. Ανατρέχει αρχικά στο 2000, όταν ο ίδιος υποχρεώθηκε να μεταφέρει από τον Περιφερειακό της Ακρόπολης την επιχείρησή του, να την ξαναστήσει στην αρχή της Αρεοπαγίτου, πίσω από το άγαλμα της Μελίνας Μερκούρη, χωρίς τίποτε να προμηνύει τότε πως η κίνησή του αυτή θα αποδεικνυόταν σήμερα καθοριστική. «Για χρόνια ολόκληρα, η περιοχή αυτή ήταν υποβαθμισμένη, υπήρχαν μόνο μικρομαγαζάκια, τα κτίρια ήταν σε μαύρα χάλια. Πεζόδρομος δεν υπήρχε ακόμα. Αντιθέτως στη διασταύρωση με την Αμαλίας περνούσαν πολλά αυτοκίνητα, πούλμαν και τρόλεϊ, η φασαρία κυριαρχούσε. Και το κυριότερο για μας, δεν είχε δουλειά καθόλου…», θυμάται σήμερα.

Για καλή του τύχη ωστόσο, με αφετηρία την ενοποίηση των αρχαιολογικών χώρων γύρω από την Ακρόπολη, το 2001 το σκηνικό εγκατάλειψης άλλαξε. «Από τότε πολλά άλλαξαν προς το καλύτερο! Η περιοχή μας αναβαθμίστηκε σταδιακά, ο κόσμος άρχισε να έρχεται για τους περιπάτους του, τα μαγαζιά ανακαινίστηκαν και στις προσόψεις τους εν όψει και των Ολυμπιακών Αγώνων. Ευτυχώς, έστω την τελευταία στιγμή, το 2003 αποφάσισαν κι έκαναν πεζόδρομο και το δικό μας κομμάτι, από την Αμαλίας έως τη Μακρυγιάννη- είχαν τελειώσει το υπόλοιπο της Αρεοπαγίτου κι έλεγαν να το αφήσουν αυτό εδώ δρόμο…», εξηγεί.

100% ΑΥΞΗΣΗ

«Εδώ και ενάμιση μήνα, η δουλειά μας έχει διπλασιαστεί σε καθημερινή βάση» λένε οι καταστηματάρχες

«Τιμές γειτονιάς, όχι… Ακροπόλεως!»

ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ δύο καταστημάτων, μεζεδοπωλείου- ταβέρνας και καφέ- εστιατορίου, επί της Διονυσίου Αρεοπαγίτου, ο 50χρονος Αγρινιώτης εστιάτορας κ. Χρήστος Σαλαούνης μετρά φέτος 35 χρόνια παρουσίας ως εργαζόμενος στην ευρύτερη περιοχή της Πλάκας, από το 1998 και ως «αφεντικό».

Τον… έξτρα «ούριο άνεμο» που πνέει τον τελευταίο καιρό στο ήδη προνομιούχο, χάρη στην Ακρόπολη, στέκι που έχει φτιάξει, ήδη- όπως λέει- τον αισθάνεται. «Η εικόνα πια είναι εντελώς διαφορετική! Από τις 20 Ιουνίου εμφανίστηκαν πλέον και Έλληνες που είναι οι καλύτεροι πελάτες μας. Κόσμος πάει κι έρχεται, όλοι τρέχουν να προλάβουν να δουν το Νέο Μουσείο. Αφού το επισκεφθούν πια, μπαινοβγαίνουν και στα μαγαζιά, στο τέλος κάθονται και για έναν καφέ ή για φαγητό. Πολλοί μάλιστα είναι ιδιαιτέρως βιαστικοί, μια και είναι επιβάτες σε διερχόμενα κρουαζιερόπλοια. Αλλά ακόμα κι αυτούς, έχουμε καταφέρει να τους εξυπηρετούμε πολύ γρήγορα…», περιγράφει.

Ήδη, μάλιστα, τα πρώτα τρέχοντα λογιστικά του δείχνουν ενθαρρυντικά. «Ως οικογενειακή επιχείρηση, καταγράφουμε τζίρο ανεβασμένο κατά 10-15%, σε σύγκριση με την αντίστοιχη περσινή περίοδο. Δεν έχουμε αλλάξει καθόλου τις τιμές μας τα τρία τελευταία χρόνια κατά τη διάρκεια κατασκευής του Νέου Μουσείου Ακρόπολης. Τολμώ να πω ότι ίσως τις κατεβάσουμε και λίγο ακόμα τώρα που και οι Έλληνες πελάτες έγιναν περισσότεροι.

Έχουμε τιμές γειτονιάς, ο κόσμος- τουλάχιστον στα μαγαζιά από το Μουσείο και κάτω- δεν πληρώνει την… Ακρόπολη. Απεναντίας, όλοι οι καταστηματάρχες της περιοχής είπαμε πως θα προσπαθήσουμε να τις κρατήσουμε όσο μπορούμε πιο χαμηλά, για να τον προσελκύσουμε», υποστηρίζει.


Άλλαξε και η οδός Μακρυγιάννη

ΑΓΝΩΡΙΣΤΗ έχει γίνει εδώ και λίγο καιρό και η οδός Μακρυγιάννη, στην πλαϊνή είσοδο του Νέου Μουσείου Ακρόπολης.

«Είκοσι μέρες πριν από τα εγκαίνια, έγινε και το τμήμα αυτό πεζόδρομος. Μέχρι πρότινος, ο δρόμος αυτός, δεξιά- αριστερά, ήταν γεμάτος από αυτοκίνητα, δεν περνούσες με τίποτα, με μια λέξη ήταν ένα χάος. Ούτε τα μαγαζιά μπορούσαν με τόσα Ι.Χ.

να δουλέψουν, παρ΄ όλο που είχαμε δίπλα μας την Ακρόπολη και το Μετρό. Τώρα, όμως, το πλακόστρωτο δείχνει ήδη να βοηθά ουσιαστικά, να αναβαθμίζει όλα τα γύρω καταστήματα», λέει ο κ. Παύλος Υφαντής, που διατηρεί εδώ και πέντε χρόνια ταχυφαγείο, με τραπεζοκαθίσματα επί της οδού. «Για το Μουσείο δεν το συζητάμε, κάθε μέρα έχει ουρές. Κι εμείς όμως από την πλευρά μας έχουμε κρατήσει σταθερές τις τιμές. Δεν θέλαμε να μας πει ο κόσμος ότι τώρα που έγινε κι ο πεζόδρομος ή άνοιξε το Μουσείο εμείς βρήκαμε την ευκαιρία να τον εκμεταλλευτούμε…».

Τις τελευταίες σαράντα μέρες, ο κ. Κώστας Ζαχαρόπουλος, υπάλληλος σε κατάστημα πώλησης τουριστικών ειδών στη συμβολή της Διονυσίου Αρεοπαγίτου με τη Βύρωνος, διαπιστώνει καθημερινή αύξηση πελατείας κατά 20%.