«Το φιστικί απαγορεύεται επί ποινή… ροπάλου»

«Η εκδότρια της “Vogue” χαστουκίζει τους ντιζάινερ για τα υπερβολικά μικρά μεγέθη που σχεδιάζουν». «Η εκδότρια της “Vogue” προάγει την παιδοφιλία». «Η εκδότρια της “Vogue” φόρεσε την ίδια φούστα δυο φορές»…

Δεν υπάρχει περίπτωση να ανοίξεις έντυπο ή blog και να μην ανακαλύψεις κάτι για την Άννα Γουίντουρ (εκδότρια της αμερικάνικης «Vogue»). Τι σκέφτεται για τη Μισέλ Ομπάμα, ας πούμε. Ή αν συμφωνεί με το να… αναπνέουμε. Μπορεί να κάνετε την ερώτηση, και ποιος νοιάζεται αν η Άννα Γουίντουρ επέπληξε τους ντιζάινερ, αν απαγορεύει διά ροπάλου το φιστικί χρώμα ή αν αποφάσισε να φτιάξει ένα τεύχος με αποκλειστικά μαύρα μοντέλα. Δεν είμαστε στην εποχή των blogs; Του Ίντερνετ; Έστω, των εβδομαδιαίων περιοδικών;

Ναι, είμαστε. Και όχι- όχι ακριβώς.

Γιατί η μόδα είναι (όπως έχουν πει)

θρησκεία. Και η θρησκεία έχει τους δικούς της κώδικες, τη δική της γλώσσα, τις δικές της ιέρειες. Κι αν είναι να μας προσφέρει μια Βίβλο (Κοράνι ή Τορά), γιατί να μην περιέχει ολόσωμες φωτογραφίες του Μάριο Τεστίνο;

Βέβαια οι εποχές έχουν αλλάξει αρκετά. Οι μέρες που αρκούσε η εκδότρια της «Vogue» να πει «σκέψου ροζ» ή «φούστα μέχρι το γόνατο» για να τρέξουν οι κυρίες της καλής κοινωνίας να βάψουν τα πάντα ροζ, πέρασαν ανεπιστρεπτί. Η μόδα σήμερα είναι ένα μαζικό «σπορ»- με όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που έχουν τα μαζικά πράγματα. Ο κόσμος βέβαια παραμένει ευεπηρέαστος όπως πάντα. Η «Vogue» μπορεί να προτείνει την αθλητική φόρμα (λόγου χάριν) και η βιομηχανία της μόδας να το λάβει υπ΄ όψιν, αλλά δεν υπάρχει καμιά εγγύηση ότι η τάση θα πιάσει.

Δεν έχει (τόση) σημασία όμως. Γιατί η υπόθεση «μόδα» αφορά τη μέινστριμ κουλτούρα, είναι μέρος της καθημερινότητάς μας- ίσως γι΄ αυτό όταν η Αλεξάντρα Σούλμαν (βρετανική «Vogue») γράφει γράμμα στους ντιζάινερ για τα μεγέθη των ρούχων που σχεδιάζουν ο κόσμος της μόδας το λαβαίνει υπ΄ όψιν του.

Τουλάχιστον πιο πολύ από κάθε άλλο περιοδικό μόδας.

Η τσαρίνα του χώρου όμως είναι η Άννα Γουίντουρ, o «πυρηνικός χειμώνας» της αμερικάνικης «Vogue». Όπως και να την αποκαλούν, είναι η πιο φιλόδοξη, η πιο ισχυρή, η πιο χαρακτηριστική περσόνα της «Vogue», μια γυναίκα που διοικεί το περιοδικό με σιδερένια πυγμή και επηρεάζει όλη τη βιομηχανία της μόδας εδώ και μια εικοσαετία. Μια από τις τελευταίες της καλοπροαίρετες «συμβουλές» απευθυνόταν στην Όπρα Γουίνφρι (τη διάσημη Αμερικανίδα τηλεπαρουσιάστρια)- αν έχανε βάρος θα την έκανε εξώφυλλο στο περιοδικό.