Η επιστροφή του γατόπαρδου

ΛΕΓΕΤΑΙ ότι τον 16ο αιώνα ο Μογγόλος αυτοκράτορας Άκμπαρ είχε περισσότερους από χίλιους ασιατικούς γατόπαρδους στην κυνηγετική ακολουθία του. Από τότε, όμως, το ζώο (γνωστό και ως τσιτάχ) μετατράπηκε από κυνηγό σε θήραμα- οι τελευταίοι τρεις γατόπαρδοι στην Ινδία πυροβολήθηκαν το 1947 από τον μαχαραγιά της Σουργκούγια. Το πιο γρήγορο θηλαστικό στον κόσμο θα μπορούσε να επιστρέψει και πάλι στην ινδική γη, καθώς η κυβέρνηση προτίθεται να χρηματοδοτήσει ένα πρόγραμμα εισαγωγής τους από την Αφρική, αλλά και τη δημιουργία ενός «πυρήνα ανατροφής» από τον οποίον τα ζώα θα οδηγηθούν σε άλλες περιοχές της χώρας. Γνωστός την εποχή της βρετανικής αποικιοκρατίας ως «κυνηγετική λεοπάρδαλη», ο ασιατικός γατόπαρδος έχαιρε ιδιαίτερης εκτίμησης από τους αριστοκράτες για την ικανότητά του να πιάνει αντιλόπες. Στη συνέχεια, ωστόσο, έφτασε στα πρόθυρα της εξαφάνισης.

Οι τελευταίοι στο Ιράν
Στην Ασία, μπορεί να συναντήσει κανείς όχι περισσότερους από εκατό στην έρημο Καβίρ του Ιράν. Η πτώση του Σάχη το 1979 ψαλίδισε τις ελπίδες της Ινδίας να εισαγάγει ένα ζευγάρι γατόπαρδων από εκεί. Οι ηγέτες της ισλαμικής επανάστασης απορρίπτουν σταθερά το αίτημα της Ινδίας ακόμη και για ένα δείγμα ιστού προκειμένου να χρησιμοποιηθεί σε πείραμα κλωνοποίησης. Όπως και τα ξαδέρφια τους από την Ασία, οι γατόπαρδοι της Αφρικής παραμονεύουν τα θύματά τους σε ημιάνυδρες περιοχές. Οι ειδικοί πιστεύουν ότι η εισαγωγή τους θα δημιουργήσει μια νέα αντίληψη για τη διαχείριση των φυσικών πόρων. Οι θαυμαστές της άγριας ζωής, πάντως, δεν είναι και πολύ αισιόδοξοι. Η ανεξέλεγκτη εξόντωση των τίγρεων συνεχίζεται στην Ινδία παρά το πρόγραμμα ύψους 110 εκατ. ευρώ για την προστασία τους.