«Το κοινό είναι σαν καύσιμο για τον τραγουδιστή»

Αγγίζοντας την πιο ψηλή χορδή της κιθάρας έχεις ένα μι, την υψηλότερη νότα της ανδρικής φωνής. Η φωνή του τενόρου σκαρφαλώνει ακόμη και έξι ή εφτά ημιτόνια παραπάνω. Στα οκτώ έχεις το περίφημο «ψηλό ντο» που κάνει πλήθη να παραληρούν όπως οι Τρεις Τενόροι.

Ο 36χρονος Περουβιανός τενόρος Χουάν Ντιέγκο Φλόρες, ό,τι πιο «καυτό» στις μέρες μας στον κόσμο της όπερας (που θα τον ακούσουμε στην ακμή του και στο Ηρώδειο), πιάνει δύο ημιτόνια ψηλότερα! Και δηλώνει πως αντίθετα με τους περισσότερους τενόρους, νιώθει πως η φωνή του καλπάζει σε ακόμη ψηλότερες νότες!

Με αυτό το «ψηλό ντο»- που το… χτύπησε οκτώ φορές σε άρια από την όπερα του Ντονιτσέτι «Η κόρη του Συντάγματος», η οποία θεωρείται το ανάλογο του να διασχίζεις το Γκραν Κάνιον σε τεντωμένο σχοινί- στη Σκάλα του Μιλάνου με το απαιτητικό κοινό, κατάφερε να φτάσει στα πρωτοσέλιδα. Τόση δε ήταν η επιτυχία του, που η Σκάλα τού επέτρεψε να τραγουδήσει ανκόρ μετά την άρια, στη μέση της παράστασης- κάτι που είχε να συμβεί από το 1933. Το ίδιο συνέβη και πέρυσι στο Κόβεντ Γκάρντεν του Λονδίνου, εκτινάσσοντας τον Φλόρες στη σφαίρα του μύθου, ως «τον νέο Παβαρότι».

Με στυλ που κινείται μεταξύ Τομ Κρουζ και Ρονάλντο, ο λεπτός Λατίνος δηλώνει πως για να έχει ενέργεια στις παραστάσεις του δεν τρώει πριν ένα βουνό από σπαγγέτι, όπως ο Παβαρότι, αλλά περουβιανό κους κους («γεύμα τόσο πλήρες, ώστε η ΝΑSΑ το δίνει στους αστροναύτες», λέει). Η φωνή του είναι πιο «εύκαμπτη» από αυτήν του Παβαρότι. «Εκείνος διέφερε από κάθε άλλον τραγουδιστή στην ιστορία» λέει. «Κατάφερε να βάλει την όπερα σε κάθε νοικοκυριό του κόσμου. Τώρα πια δεν το βρίσκεις αυτό. Και να σας πω, χαίρομαι που είμαστε ξανά τέχνη της μειοψηφίας». Δεν ήταν δηλαδή καλό που άγγιξε τις μάζες; «Φυσικά για κάθε ερμηνευτή το κοινό είναι κάτι σαν καύσιμο» απαντά. «Αλλά για να εκτιμήσει κάποιος την όπερα απαιτείται μια κάποια ευαισθησία στη μουσική. Για να πλησιάσεις τις μάζες πρέπει να αλλάξεις το προϊόν που προσφέρεις ώστε να αρέσει σε όλους. Και τότε παύει να είναι κάτι αυθεντικό».

Οι περισσότεροι τενόροι καταστρέφουν και τη φωνή και την καριέρα τους αρπάζοντας τον ένα μετά τον άλλο ρόλους που δεν τους ταιριάζουν- ούτε φωνητικά- ή πιέζοντας τον εαυτό τους υπερβολικά. Όχι όμως ο Φλόρες. «Στην αρχή έκανα ό,τι και να μου ζητούσαν τα λυρικά θέατρα» λέει. «Τώρα επιμένω να έχω δύο τουλάχιστον μέρες μεταξύ παραστάσεων».

Θυμάται ακόμη τις απαρχές του. «Λάτρευα τους Led Ζeppelin και τους Βeach Βoys και τραγουδούσα ροκ και φολκ. Στα 17 μου πήγα στο Εθνικό Ωδείο για να μάθω καλύτερα την ποπ. Εκεί όμως ανακάλυψα την κλασική μουσική, έκανα ακροάσεις σε αμερικανικά ωδεία και μου πρόσφεραν υποτροφίες. Έτσι έμαθα να τραγουδώ σαν… Αμερικανός λυρικός τενόρος».

«Εθνικός ήρωας» στο Περού
Στην πατρίδα του είναι σαν εθνικός ήρωας. Ο γάμος του με μια Αυστραλή καλλονή αγκαλιάστηκε ως μεγάλο γεγονός σε απευθείας τηλεοπτική μετάδοση και σε πολλές επαναλήψεις! «Κάθε χώρα χρειάζεται πρότυπα» εξηγεί. «Πόσω μάλλον το Περού, που είναι στην πραγματικότητα χώρα του Τρίτου Κόσμου». Θα γυρίσει πίσω;

«Βεβαίως, γιατί έχω βάλει μπροστά ένα σχέδιο με νεανικές ορχήστρες, όπως το Εl Sistema της Βενεζουέλας. Είναι καλό να χρησιμοποιείς τη φήμη σου για κάτι σημαντικό».

ΙΝFΟ

Τη Δευτέρα 20 Ιουλίου στις 21.00 στο Ηρώδειο υπέρ του Ιδρύματος «Θώραξ» (για τη νέα πτέρυγα εντατικής θεραπείας του «Ευαγγελισμού»), με τη Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ, υπό τον Αλεσάντρο Βιτιέλο. Εισιτήρια (πληρ. 210-
7222.394): 120, 90, 60 και 40 ευρώ.