Μετοχές σε πτώση

Πέντε χρόνια μετά την κατάκτηση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος στα γήπεδα της Πορτογαλίας, ο Έλληνας ποδοσφαιριστής, που τόσο είχε δοξαστεί τότε, αρχίζει να αποτελεί «είδος προς εξαφάνιση» ακόμη και στη χώρα του.

Η ΕΠΟΠΟΙΙΑ του 2004 σαφώς και αποτέλεσε την αφορμή για να ασχοληθεί μαζί μας η υπόλοιπη Ευρώπη αφού η αγορά μας ήταν και ιδιαίτερα προσιτή, αλλά στο βάθος του χρόνου η γαλάζια μετοχή έπεσε σε πολύ χαμηλά επίπεδα.

ΘΕΛΕΤΕ να θυμηθούμε τους ήρωες της Πορτογαλίας; Ο Ζαγοράκης είναι πλέον πρόεδρος, ο Νικολαΐδης πέρασε και αυτός ανεπιτυχώς από το συγκεκριμένο αξίωμα, ο Βρύζας τεχνικός διευθυντής, όπως και ο Φύσσας, ο Νικοπολίδης και ο Καψής μετράνε αντίστροφα για να σταματήσουν την μπάλα, ο Κατσουράνης ακολούθησε τον δρόμο της επιστροφής όπως και ο Καραγκούνης ενώ ο Σεϊταρίδης περιμένει ελεύθερος στη Μύκονο τις όποιες προτάσεις, όπως ακριβώς είχαν κάνει πέρυσι οι Κυργιάκος και Μπασινάς.

ΜΑΣ ΕΜΕΙΝΑΝ ο Χαριστέας με τον Γκέκα που το παλεύουν ακόμη στη Γερμανία και κάποιοι νεώτεροι τύπου Σαμαρά και Αμανατίδη που προσπαθούν να βρουν εκτός συνόρων κι αυτοί τη δική τους ευκαιρία. ΠΡΩΤΟΙ από όλους συνέβαλαν στην υποτίμηση του Έλληνα ποδοσφαιριστή οι δικοί μας μεγάλοι σύλλογοι που έχουν στραφεί πλέον στην αγορά Λατινοαμερικανών παικτών με κοινοτικά διαβατήρια.

ΔΥΟ ΜΕΤΑΓΡΑΦΕΣ έγιναν όλες κι όλες, του Κουτσιανιούλη (φωτό) από τον Εργοτέλη στον ΠΑΟΚ και του Μάκου από τον Πανιώνιο στην ΑΕΚ και αυτό ήταν όλο. Ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός ούτε που το συζήτησαν (εκτός από την περίπτωση του Κατσουράνη που απέκτησαν οι «πράσινοι») ενώ και οι υπόλοιποι σύλλογοι κινούνται στο ίδιο μήκος κύματος.

ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ το εργοστάσιο παραγωγής Ελλήνων παικτών αρχίζει να οδεύει προς το δικό του λουκέτο και οι αρμόδιοι δεν φαίνεται να συγκινούνται γι΄ αυτό ενώ ο Τύπος ρίχνει κι ένα μέρος της ευθύνης στον Ότο Ρεχάγκελ.

Η ΘΗΤΕΙΑ και των τελευταίων της φουρνιάς του Εuro 2004 αναμένεται να ολοκληρωθεί το επόμενο καλοκαίρι στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Νότιας Αφρικής με την απαραίτητη προϋπόθεση βέβαια ότι θα μπορέσουμε να εξασφαλίσουμε την πρόκριση από τον βασικό μας αντίπαλο την Ελβετία. Στην καλύτερη περίπτωση, ακόμη και αν ο Ρεχάγκελ καταφέρει για πρώτη φορά να μας πάει και σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο, αυτή μάλλον θα είναι και η «τελευταία σελίδα» αφού δεν έχει φροντίσει κανείς για την επόμενη μέρα.

Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ και ο Παναθηναϊκός πέρυσι μπορεί να είχαν μονομαχήσει για τον Λάζαρο Χριστοδουλόπουλο και τον Αβραάμ Παπαδόπουλο αλλά εφέτος μετέφεραν τη μονομαχία έξω από τη χώρα και καταπιάστηκαν με τον Μέλμπεργκ και τον Λέτο. Είναι ωραίο να έρχονται καλοί παίκτες στην Ελλάδα και να προσπαθούμε όλοι για την αναβάθμιση του πρωταθλήματος, ωστόσο δεν είναι τόσο απλό να γεμίσουμε με παίκτες από όλες τις φυλές του κόσμου.

ΤΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ημέρες πάντως δεν έχουμε ξένο κόσμο μόνο στις αφίξεις αλλά και στις αναχωρήσεις. Ο Ολυμπιακός πουλάει τον Φερνάντο Μπελούτσι στην Πόρτο αντί του ποσού των πέντε εκατομμυρίων ευρώ στην προσπάθειά του να σώσει τα λεφτά του (είχε δαπανήσει το ποσό των 7,5 εκατομμυρίων για την αγορά του 50%) αλλά και να μαζέψει χρήματα στις δύσκολες οικονομικά μέρες. Ο ατζέντης του Αργεντινού Πίνι Ζάχαβι έκανε και πάλι άλλο ένα deal ενώ από σήμερα ο πρόεδρος της εταιρείας Σ. Κόκκαλης συνεχίζει τον κύκλο των διαβουλεύσεων για την αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της ΠΑΕ αλλά με εντελώς διαφορετικό προσανατολισμό αφού δεν αναζητεί πλέον συνιδιοκτήτες αλλά συμμετέχοντες.

Ο ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ άρχισε τα εκτός Ελλάδας με νίκη εις βάρος της Γιουνγκ Μπόις βασιζόμενος στην παλιά σειρά (Σαλπιγγίδης- Καραγκούνης) και αυτό που περιμένουν να δουν με αγωνία οι οπαδοί του είναι τη συμμετοχή του Σισέ με την πράσινη φανέλα. Ίσως αυτό να προκύψει απόψε αφού υπάρχει νέο φιλικό με τη Βασιλεία, ίσως να χρειαστεί να περιμένουμε λίγο ακόμη….