«Ο καλύτερος ήχος μετά τη σιωπή» στους Βράχους
«Προσπαθώ να είμαι ο εαυτός μου, προσπαθώντας παράλληλα να είμαι τόσο καινοτόμος όσο και η μουσική που παίζω. Αυτό, υποθέτω, είναι τζαζ» λέει ο μάγος των κρουστών Μανού Κατσέ
Ο ήχος της ΕCΜ, «o καλύτερος μετά τη σιωπή», όπως υποστηρίζει η διάσημη γερμανική δισκογραφική εταιρεία του πρωτοπόρου Μάνφρεντ Άιχερ, θα ακουστεί στο 2ο Φεστιβάλ ΕCΜ στο 23ο Φεστιβάλ Υμηττού
Από την ποιητική ευαισθησία του πιάνου του δικού μας (αλλά και διεθνούς) Βασίλη Τσαμπρόπουλου- που μαζί με την Ελένη Καραΐνδρου και τη Σαβίνα Γιαννάτου είναι οι μόνοι Έλληνες στο δυναμικό της γερμανικής εταιρείας ΕCΜ- μέχρι το δυναμικό μείγμα αφρικανικού ρυθμού και κλασικής ντραμς σε τζαζ περιπλανήσεις του Αφρικανού σταρ των κρουστών Μανού Κατσέ και το αφαιρετικό τάνγκο του μπαντεονίστα Ντίνο Σαλούτσι (που θα συμπράξει με την τσελίστρια Άννα Λέχνερ) ο ήχος της ΕCΜ θυμίζει ότι «η ακρίβεια, η ποίηση, η λεπτότητα μπορεί να βρίσκονται σε όλες τις μουσικές της γης».
Αυτές τις μουσικές φέρνει σε ένα φεστιβάλ μέσα στο φεστιβάλ (Υμηττού) ο Μάνφρεντ Άιχερ. Μεταξύ κλασικής μουσικής και τζαζ, οι έντεκα πρωτότυπες πιανιστικές συνθέσεις που θα παρουσιάσει ο Βασίλης Τσαμπρόπουλος στις 6/7- το «Ρromise» είναι η έκτη του δισκογραφική συνεργασία με την ΕCΜείναι ένα καλό δείγμα της προσπάθειάς του να ξεφύγει από την κλασική δεξιοτεχνία και να εξερευνήσει τον πιο προσωπικό του ήχο. «Είναι πολύ εύκολο για μένα», λέει, «να παίξω πολλές γρήγορες νότες. Εντούτοις, είναι αρχή στη ζωή μου το ουκ εν τω πολλώ το ευ… Η απλότητα είναι δύσκολο επίτευγμα. Ως ερμηνευτής και ως ακροατής προσπαθώ να βρω την ομορφιά στην εσωτερική πλευρά των πραγμάτων, στη λεπτομέρεια, στις αποχρώσεις που δεν είναι προφανή».
Φέροντας ήχους και μνήμες της λατινοαμερικα- νικής παράδοσης, το μπαντονεόν του Αργεντινού Ντίνο Σαλούτσι ανακαλύπτει νέους τρόπους έκφρασης δίνοντας νέες διαστάσεις στα χρώματα του τάνγκο. «Η μουσική μου δεν είναι εγκεφαλική», λέει. «Προσπαθώ να εκφράσω βιώματα, συναισθήματα, σκέψεις… Χρειαζόμουν ελευθερία από τη φόρμα του τάνγκο και την ίδια στιγμή ένιωθα την ανάγκη να διασώσω την παράδοση».
Τα τελευταία οκτώ χρόνια ο Αργεντινός μπαντονεονίστας συνεργάζεται με τη Γερμανίδα τσελίστρια Άννα Λέχνερμαζί θα παρουσιάσουν στις 7/7 το «Οjos Νegros». Τα σχόλια που έχουν αποσπάσει για το συγκεκριμένο κονσέρτο είναι εγκωμιαστικά: «Ο μουσικός διάλογος είναι τόσο κοντά στην τελειότητα όσο λίγες μουσικές» ανέφερε το βρετανικό «Jazz Review».
ΙΝFΟ
2ο Φεστιβάλ ΕCΜ στις 6,7 και 8 Ιουλίου στο 23ο Φεστιβάλ Υμηττού. Ίντερνετ: http://www.festivalymittou.gr. Τηλ.
213-2037.819.
Όταν τα τύμπανα τραγουδάνε
Ο Μανού Κατσέ, ο «τραγουδιστής» των τυμπάνων που θα δούμε στις 8/7, έγινε γνωστός από τις συνεργασίες του με μεγάλα ονόματα της ποπ και ροκ σκηνής (Πίτερ Γκάμπριελ, Στινγκ και Τζόνι Μίτσελ). Το 1990 όμως έκανε τη διαφορά, όταν κατάφερε να «φωτίσει» ρυθμικά τις μουσικές ιδέες του σαξοφωνίστα (της ΕCΜ επίσης) Γιαν Γκαρμπάρεκ.
Δεν υπήρξε ποτέ ένας καθαρόαιμος ροκ ή τζαζ ντράμερ. «Όταν παίζω τζαζ, με λένε ροκ ντράμερ. Όταν κάνω ροκ μουσική, οι κριτικοί γράφουν για τον τζαζ ντράμερ. Εγώ προσπαθώ να είμαι ο εαυτός μου, προσπαθώντας να είμαι όσο καινοτόμος όσο και η μουσική που παίζω. Αυτό, υποθέτω, είναι μια “τζαζ αντιμετώπιση”».
Στο φεστιβάλ θα ακούσουμε και κομμάτια από το «Ρlayground», τον τελευταίο του δίσκο που ηχογράφησε στο Αvatar Studios της Νέας Υόρκης. «Πάντα θέλω να φτιάχνω ρυθμικά σχήματα, τόσο ανοιχτά, ώστε να “δημιουργούν υποδοχές” και να χρωματίζουν τα πράγματα. Αυτή είναι η φιλοσοφία μου είτε παίζω τζαζ είτε ροκ είτε δουλεύω με τον Στινγκ ή τον Πίτερ Γκάμπριελ. Χτίζω μια υποδομή για να εμπνεύσω τους σολίστες και ελπίζω και στον εαυτό μου». Επί σκηνής, τα ντραμς του θα «συνομιλήσουν» με το σαξόφωνο του Τore Βrunborg, την τρομπέτα του Αlex Τassel, το πιάνο του Εric Legnini, το ακουστικό μπάσο του Jerome Regard.














