[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Για να μην πλήξουμε…

ΝΙΩΘΕΙΣ να λαχανιάζεις κι εσύ μαζί τους. Όλοι τρέχουν. Όχι για να κλείσουν εκκρεμότητες. Για να ανοίξουν ό,τι μπορούν. Ό,τι προλαβαίνουν. Να ανοίξουν μέτωπα, να ανοίξουν… κεφάλια, να ανοίξουν γενικώς. Σε αντίθεση με τον απλό πολίτη, που σπεύδει τελευταία στιγμή να τακτοποιήσει όσα τον κυνηγούσαν τους προηγούμενους μήνες (με την ψευδαίσθηση πως έτσι θα περάσει ήρεμο καλοκαίρι), το σύστημα φροντίζει να μην πλήξουμε. Ίσως και να αιφνιδιαστούμε. Τελευταία (ολόκληρη) εβδομάδα του Ιουνίου η προηγούμενη και δεν έμεινε μια μέρα χωρίς γεγονότα. Όχι γεγονότα ημερήσιας κατανάλωσης από αυτά που έχουν ξεχαστεί την επομένη. Αγχωμένες αποφάσεις, υποκινούμενες από την αίσθηση που προκαλεί το «τέλος χρόνου».

Η σύλληψη του Μιχ.

Χριστοφοράκου, με ό,τι αυτό συνεπάγεται (αν συνεπάγεται), έδωσε το έναυσμα. Και την εντύπωση ότι ήταν η στιγμή που κάτι έπρεπε να ξυπνήσει τον εξουθενωμένο από τα βάσανα πολίτη. Τώρα. Πριν φύγει για διακοπές. Ακολουθούσε άλλωστε η εξαγγελία νέων φορολογικών μέτρων και κρίθηκε σκόπιμο να έχει πάρει προηγουμένως το αντίδοτό του. Θα κρατούσε όμως έως την άλλη μέρα η δράση του;

Για να αντέξει άλλο ένα χτύπημα κάτω από τη μέση; Ο υπουργός Δικαιοσύνης το ανακοίνωσε επιγραμματικά στη Βουλή την Πέμπτη, αλλά δεν αποδόθηκε η δέουσα σημασία. Κάμερες παντού και πάντα. Τέλος στο προνόμιο της Αστυνομίας να διαχειρίζεται κατά το δοκούν τον Μεγάλο Αδελφό.

Εφεξής οποιοσδήποτε δημόσιος φορέας, ανεξαρτήτως ώρας, χρόνου, απειλών, θα έχει το δικαίωμα να εγκαθιστά κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης και να βλέπει ό,τι κινείται γύρω του.

Έτσι, λίγο ο ένας, λίγο ο άλλος, δεν θα λείπει κανένα κομμάτι της Αττικής. Ανά πάσα στιγμή θα γνωρίζουν οι… περίεργοι ποιος είναι πού. Και όλα αυτά όχι μόνο σε περιπτώσεις κινδύνου επεισοδίων, όπως ισχύει αυτήν τη στιγμή, αλλά χωρίς κανένα λόγο.

Μήπως και… Με πρόσχημα την ασφάλεια, θυσιάζεται κάθε ατομική ελευθερία. Κι εκεί που η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων κλείνει- ως είθισται, την 1η Ιουλίου- τη χρονιά, με την παρουσίαση της ετήσιας έκθεσης πεπραγμένων, ένα αγκάθι απειλεί το πέπλο προστασίας της. Το Σύνταγμα. Ότι θα διαφυλάξει το κύρος της είναι βέβαιο. Πως δεν θα την ακούσει κανείς, επίσης…