«Είδα δύο μηχανάκια να σέρνουν ένα παιδί στο δρόμο»-μαρτυρία σοκ από την Τεχεράνη

«Από το βράδυ της Παρασκευής, λίγο πριν ανακοινωθούν τα αποτελέσματα, οι αρχές έκοψαν τα sms. Δυο ώρες μετά το τέλος της ψηφοφορίας, ο Αχμαντινετζάντ προηγείτο με 66,2% και ο Μουσαβί τον ακολουθούσε με 31,1%.

Το πρωί της επομένης, μας βρήκε όλους σοκαρισμένους: όλοι έπαιρναν τους συγγενείς και φίλους τους για να επιβεβαιώσουν τα πολύ παράξενα νέα. Οι περισσότεορι δυσκολεύονταν να πιστέψουν όχι ότι είχε κερδίσει ο Αχμαντινετζάντ, αλλά ότι είχε εκλεγεί με τόσο μεγάλη διαφορά.

Την Κυριακή πήγα κι εγώ στο κέντρο της πόλης, για να επιβεβαιώσω τα ακατανόητα που είχα ακούσει. Μόλις έφτασα και είδα τους γνωστούς μου, μού είπαν ότι η αστυνομία είχε συλλάβει έναν από εμάς… τον κολλητό μου. 

Όλα φαίνονταν ήρεμα στην αρχή. Ξαφνικά, όμως, ακούστηκε ένας μεγάλος θόρυβος από ένα σωρό μηχανακια, τα οποία ανήκαν στους μπασίτζ- τους εθελοντές που συνδέονται με το καθεστώς. Ήταν δυο-δυο πάνω στα μηχανάκια. Στεκόμασταν σε ένα σημείο και είδαμε τον κόσμο να τρέχει προς το μέρος μας, τρομαγμένος, ενώ οι μπασίτζ τους χτυπούσαν. Κάποια στιγμή, οι ένοικοι ενός κτιρίου, που μας είχαν δει, άνοιξαν την πόρτα και μας τράβηξαν μέσα για να μας προστατεύσουν. Είδα τους μπασίτζ να επιτίθενται στο πλήθος και να χτυπούν τους ανθρώπους ανελέητα στο πρόσωπο. Οι πολίτες που είχαν συγκεντρωθεί προσπαθούσαν να γλιτώσουν τα παιδιά, τα οποία δέχονταν επίθεση. Είδα δύο μηχανάκια με μπασίτζ να σέρνουν ένα παιδί από τα μαλλιά στο δρόμο. 

Μεσήλικες άνδρες, γυναίκες με τσαντόρ, όλοι ήταν εκεί. Δεν ήταν μόνο υποστηρικτές του Μουσαβί. Τη Δευτέρα, κατέβηκα με τους εναπομείναντες φίλους μου για τη μεγάλη πορεία από την λεωφόρο ‘Ενγελαμπ μέχρι την Πλατεία Ελευθερίας- μια απόσταση 6-7χλμ. Ήταν γεμάτη κόσμο. Οι άνθρωποι σχημάτιζαν αλυσίδες, κρατώντας ο ένας το χέρι του άλλου, άνδρες, γυναίκες, μαζί-μια εικόνα ξεχωριστή για το Ιράν. Προχωρούσαν μαζί.

Εδώ όλοι θέλουμε να ελπίζουμε στη νίκη των μεταρρυθμιστών του Μουσαβί. Για πρώτη φορά μετά από 30 χρόνια έχουν αψηφήσει τον ηγέτη. Παντού στους δρόμους οι άνθρωποι δίνουν ραντεβού για την επόμενη μέρα, πού θα συναντηθούν, τι θα κάνουν. Το καθεστώς καταβάλει κάθε προσπάθεια για να μη μάθει ο κόσμος τα νέα του Μουσαβί. Προς το παρόν αυτό δεν είναι εφικτό.

Τον φίλο μου τον άφησαν ύστερα από τρεις μέρες. Τα βασανιστήρια που μας περιέγραψε ήταν φρικτά. Σήμερα κουτσαίνει από το ένα πόδι, δεν νιώθει τα χέρια του και το σώμα του είναι γεμάτο μώλωπες».