Γνώμη

Ζητούν την εμπιστοσύνη
του , Δημήτρη Δοντά

Tην ώρα που το θερμόμετρο στο μεταγραφικό παζάρι πλησιάζει στο κόκκινο, ο Νίκος Νιόπλιας και τα παιδιά της Εθνικής Ελπίδων πέτυχαν μια σπουδαία νίκη στη Λιθουανία στο πλαίσιο της προκριματικής φάσης του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2011 το περασμένο Σάββατο. Το ματς αυτό καθαυτό δεν είναι το θέμα. Το ζητούμενο είναι πως η νίκη αυτή ήρθε από νεαρούς ποδοσφαιριστές που στην πλειονότητά τους έχουν ελάχιστα- επίσημα με τις ομάδες τους- παιχνίδια στα πόδια τους. Κι όμως.

Ένας από αυτούς πήρε ευκαιρίες όταν έπρεπε και έφερε στην ΑΕΚ αρκετά εκατομμύρια ευρώ στο ταμείο της. Ο λόγος για τον Σωκράτη Παπασταθόπουλο, ο οποίος τα πήγε περίφημα στο Καμπιονάτο ενώ στη Λιθουανία ήταν ο κορυφαίος παίκτης και σκόρερ της εθνικής ομάδας.

Υπάρχουν παίκτες με καλές προοπτικές; Η απάντηση δεν μπορεί παρά να είναι «ναι».

Όπως οι Ταχτσίδης, Μήτρογλου, Γ. Παπαδόπουλος, Πλιάτσικας, Μπουκουβάλας.

Όμως οι ομάδες (και οι προπονητές) δεν τους εμπιστεύονται.

Aντιθέτως, ομάδες και προπονητές εμπιστεύονται, πολλές φορές με κλειστά μάτια, αμφιβόλου αξίας ξένους, εις βάρος των ταλαντούχων Ελλήνων. Και αν δεχθούμε ότι ο Ταχτσίδης δεν είναι απόλυτα έτοιμος για την ΑΕΚ, το ίδιο συμβαίνει άραγε και με τον Γιάννη Παπαδόπουλο στον Ολυμπιακό; Και με τον Γιάντση στον Ηρακλή; Ακόμη και με τον Κουτσιανικούλη- αγωνίσθηκε επίσης με τις Ελπίδες- που δεν ήταν βασικός σε πολλά παιχνίδια του Εργοτέλη; Το ερώτημα λοιπόν είναι αμείλικτο: φταίνε οι παίκτες που δεν είναι τόσο καλοί; Ή μήπως το σύστημα και η ελληνική νοοτροπία είναι αυτή που τους καταδικάζει;