Γνώμη

Εικόνες… καλοκαιρινές
του , Μπάμπη Κουβαράκη

Κάποια πράγματα και καταστάσεις δεν αλλάζουν. Το καλοκαίρι είναι ταυτισμένο με τις μεταγραφές και όπως είναι φυσικό, το ενδιαφέρον των φιλάθλων στρέφεται σ΄ αυτές. Φέτος, το σκηνικό άρχισε νωρίς, με ονόματα γνωστά και άγνωστα να παρελαύνουν καθημερινά μέσα από τις στήλες των εφημερίδων. Ίδιο κλίμα όπως και τα προηγούμενα χρόνια, καθώς «θεοί», «ημίθεοι», «παικταράδες» και άλλοι επιθετικοί προσδιορισμοί συνοδεύουν τους «άσους» για τους οποίους γίνεται λόγος, χωρίς όμως ακόμα να τους έχουμε δει. Μέχρι τώρα ο απολογισμός είναι πενιχρός. Αν εξαιρέσουμε τη μετακίνηση του Κουτσιανικούλη από τον Εργοτέλη στον ΠΑΟΚ και την απόκτηση του Γκρασιάν από τον Άρη, όλες οι υπόλοιπες μεταγραφές που έχουν γίνει, δεν έκαναν «κλικ» στους φιλάθλους. Οι μεγάλοι του ελληνικού ποδοσφαίρου (Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός, ΑΕΚ) ερευνούν την παγκόσμια αγορά, ψάχνοντας τις καλύτερες επιλογές προκειμένου να κερδίσουν τις εντυπώσεις.

Δυστυχώς για μια ακόμα φορά, το ενδιαφέρον είναι επικεντρωμένο στους ξένους, αφού οι καλοί Έλληνες παίκτες είναι είδος υπό εξαφάνιση. Και γι΄ αυτό ευθύνονται όλοι. Η Πολιτεία, η ΕΠΟ, η Σούπερ Λίγκα και οι περισσότερες των ΠΑΕ δεν δείχνουν το ενδιαφέρον που απαιτείται για την αξιοποίηση νεαρών Ελλήνων παικτών, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Κι αν υπάρχουν εξαιρέσεις, είναι απλά για να επιβεβαιώνουν τον κανόνα.

Μ΄ αυτά και μ΄ αυτά είναι βέβαιο ότι σε λίγα χρόνια θα υπάρχει πρόβλημα στη στελέχωση της εθνικής ομάδας με παίκτες που θα μπορούν να σταθούν επάξια σε μεγάλες διοργανώσεις. Ίσως είναι καιρός αυτοί που λαμβάνουν τις αποφάσεις να σκύψουν με σοβαρότητα στο συγκεκριμένο θέμα και να περιορίσουν (αν γίνεται)

την αθρόα εισροή αμφιβόλου ποιότητας ξένων παικτών, που μόνο κακό κάνουν στο ελληνικό ποδόσφαιρο.