[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Τι είδε ο… «λαδωμένος»

ΘΑ ΕΙΧΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ. Ίσως ακόμη μεγαλύτερο και από τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών. Να εισβάλεις στη σκέψη των αποδεκτών των μαύρων χρημάτων της Siemens. Να μπεις στα σπίτια τους, να κολυμπήσεις στις πισίνες τους, να ζήσεις για λίγο τη χλιδή που απολαμβάνουν. Κυρίως όμως να μιλήσεις μαζί τους. Να τους υποχρεώσεις να δουν όσα διαδραματίζονται αυτό τον καιρό για χάρη τους. Και να τα αξιολογήσουν. Να σου περιγράψουν την αίσθηση του πρωταγωνιστή, που ενώ όλη η υπόθεση στηρίζεται στο πρόσωπό του, εκείνος δεν εμφανίζεται ποτέ στη σκηνή. Από τον θρόνο της διαφθοράς, αυτής που του χάρισε τη ζωή όπως την ονειρευόταν, απλώς παρακολουθεί. Βλέπει μια χώρα με χιλιάδες προβλήματα να ασχολείται μόνο μαζί του. Την κυβέρνηση να διχάζεται (παραμονές εκλογών) για χάρη του, τους πολιτικούς αρχηγούς να αγωνίζονται να πείσουν πως δεν τον ξέρουν, τα ΜΜΕ να αφιερώνουν τον χώρο και τον χρόνο τους σ΄ εκείνον προσπερνώντας εν τάχει ακόμη και αεροπορικές τραγωδίες με εκατοντάδες ή δύο νεκρούς. Και, τέλος, τη Δικαιοσύνη- την πολύπαθη αυτή… υπηρεσία- να καταρρακώνεται. Με το πανάκριβο πούρο στο χέρι, ως αναγκαίο κακό για την επιβεβαίωση της ευμάρειας κι ένα σαρδόνιο χαμόγελο στα χείλη, ρίχνει μια φευγαλέα ματιά από την παραδεισένια βεράντα του. Κάτω, ένας αγώνας δρόμου βρίσκεται σε εξέλιξη. Οι δρομείς δεν τρέχουν. Σπρώχνονται, πέφτουν, τραυματίζονται, κάποιος σηκώνεται για λίγο, συνεχίζει, ξαναπέφτει, η σκόνη καλύπτει το θέαμα, πιάνει βροχή και γίνονται όλοι ένα με τη λάσπη. Τα κοστούμια είναι για πέταμα.

Για χάρη του κι αυτό… Για να μη βγει ποτέ στην επιφάνεια ότι ο ίδιος και μια σειρά άλλων ευυπόληπτων πολιτών «λαδώθηκε» αδρά ώστε να μπορεί τώρα να παρακολουθεί από τις θέσεις των… επισήμων την αρένα. Νιώθει κάποιο…

τσίμπημα; Αγωνία μήπως αποκαλυφθεί; Αποκλείεται.

Ντροπή μήπως; Αυτό είναι αστείο. Μετανιώνει; Αν του δινόταν η ευκαιρία θα το ξανάκανε.

Καλύτερα μάλιστα. Άλλωστε κι αυτό θα περάσει, λέει και ρίχνει μια βουτιά στην πισίνα. Όπως πέρασε στη λήθη το Βατοπέδι, ο Παυλίδης, τα ομόλογα, προσθέτει βγάζοντας το κεφάλι από το νερό. Δεν έχει άδικο…