«Έκρυβαν την Κόκκινη Ρόζα σε ένα υπόγειο νοσοκομείου»

Χιλιάδες άνθρωποι αφήνουν κάθε χρόνο κόκκινα γαρίφαλα στον τάφο της Ρόζας Λούξεμπουργκ στο Βερολίνο.
Ο ελληνικής καταγωγής εγκληματολόγος Μιχάλης Τσόκος υποστηρίζει όμως ότι το πτώμα της δεν τοποθετήθηκε ποτέ στον τάφο, αλλά παρέμεινε από τη δολοφονία της το 1919 στα υπόγεια νοσοκομείου του Βερολίνου.

O Μιχάλης Τσόκος, επικεφαλής του Ινστιτούτου Ιατροδικαστικής και Εγκληματολογίας στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο Σαριτέ του Βερολίνου, βρήκε πριν από λίγο καιρό ένα πτώμα χωρίς κεφάλι, πόδια ή χέρια, αποθηκευμένο στο υπόγειο του ιατρικού μουσείου. Εξετάζοντας την αυτοψία τού δημιουργήθηκαν αμφιβολίες και αποφάσισε να το περάσει από τομογράφο, ο οποίος έδειξε ότι το πτώμα που είχε μείνει πολύν καιρό στο νερό ανήκε σε μια γυναίκα 40-50 ετών η οποία έπασχε από οστεοαρθρίτιδα και τα πόδια της είχαν διαφορετικό μήκος. Σε συνέντευξή του στο γερμανικό περιοδικό «Σπίγκελ» ο Τσόκος παραδέχθηκε ότι το πτώμα «είχε εντυπωσιακές ομοιότητες με τη Ρόζα Λούξεμπουργκ». Την εποχή της δολοφονίας της η Κόκκινη Ρόζα ήταν 47 ετών. Είχε εκ γενετής ένα πρόβλημα στον γοφό που την έκανε να κουτσαίνει μόνιμα και είχε ως αποτέλεσμα τα πόδια της να έχουν διαφορετικό μήκος. Μετά τη βίαιη θανάτωσή της από δεξιούς παραστρατιωτικούς, το σώμα της ρίχτηκε σε ποτάμι του Βερολίνου. Εργαστήριο του Κιέλου πραγματοποιήσει εξέταση με άνθρακα C-14, η οποία επιβεβαίωσε ότι η γυναίκα είχε θανατωθεί το 1919.

Η αυτοψία
Στην αρχική αυτοψία που διεξήχθη τον Ιούνιο του 1919 δεν είχαν διαπιστωθεί οι ανατομικές ιδιαιτερότητες της Λούξεμπουργκ. Δεν ήταν εμφανές κάποιο πρόβλημα στον γοφό, τα πόδια είχαν ίδιο μήκος, ενώ δεν υπήρχαν τα ίχνη από τους δύο πυροβολισμούς που είχε δεχθεί στο κεφάλι. Ο Τσόκος τα εντόπισε όλα αυτά, παρατηρώντας ότι ο ένας ιατροδικαστής με υπόμνημα που προσέθεσε λίγο αργότερα είχε εκφράσει τις αμφιβολίες του για το εάν η σορός ανήκε στη Λούξεμπουργκ. Υπάρχει απάντηση όμως και στο γιατί το πτώμα δεν είχε χέρια ή πόδια. Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, όταν οι παραστρατιωτικοί έριξαν το πτώμα της Κόκκινης Ρόζας στο ποτάμι, στα πόδια της και στα χέρια της ήταν δεμένα βάρη. Λόγω της μεγάλης παραμονής της στο νερό τα άκρα της μπορεί και λόγω του βάρους να είχαν αποκολληθεί.

Ποια βρισκόταν λοιπόν θαμμένη στον τάφο της Κόκκινης Ρόζας; Δεν θα το μάθουμε ποτέ διότι το 1935 οι ναζί σύλησαν τον τάφο και τα οστά εξαφανίστηκαν διά παντός. Τώρα ο Τσόκος αναζητά DΝΑ από μια ανιψιά της Λούξεμπουργκ που ζει στη Βαρσοβία για να μπορέσει να συγκρίνει το γενετικό υλικό.
«Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα»

Η ΡΟΖΑ Λούξεμπουργκ συζητείται έντονα τον τελευταίο καιρό στην Ελλάδα με αφορμή το ερώτημα «σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα» που είχε διατυπώσει το 1915 στο δοκίμιό της «Η κρίση της Σοσιαλδημοκρατίας». Η ιστορία του θανάτου της είναι από τις πλέον γνωστές στη σύγχρονη γερμανική ιστορία. Μέλος των Σοσιαλδημοκρατών η Λούξεμπουργκ διαχώρισε τη θέση της αργότερα και πέρασε τη μεγαλύτερη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου στη φυλακή. Μαζί με τον Καρλ Λίμπκνεχτ, η γεννημένη στην Πολωνία επαναστάτρια δημιούργησε την οργάνωση Σπάρτακος που αργότερα εξελίχθηκε στο γερμανικό Κομμουνιστικό Κόμμα. Έπειτα από ανεπιτυχή εξέγερση στο Βερολίνο τον Ιανουάριο του 1919 συνελήφθη από δεξιούς πολιτοφύλακες και μεταφέρθηκε στο ξενοδοχείο «Εden» όπου ανακρίθηκε και βασανίστηκε. Κατόπιν μεταφέρθηκε στο πάρκο Τίργκαρτεν όπου δολοφονήθηκε και η σορός της ρίχτηκε στα παγωμένα νερά ενός καναλιού. Το σώμα της βρέθηκε 5 μήνες αργότερα, όταν έλειωσαν οι πάγοι, έγινε αυτοψία και έπειτα υποτίθεται ότι ετάφη στο νεκροταφείο Friedrichsfelde, όπου χιλιάδες άνθρωποι αφήνουν λουλούδια στον τάφο της μέχρι σήμερα.