[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Για δύο κλεμμένα σαμπουάν…

ΠΕΡΑΣΑΝ 20 ΧΡΟΝΙΑ, το νεογνό ενηλικιώθηκε, αλλά εμείς… τα ίδια και τα ίδια. Εξακολουθούμε να αντιμετωπίζουμε τη μετανάστευση ως πρόβλημα που πρέπει να ξεριζωθεί και όχι ως φαινόμενο που απαιτεί σωστή διαχείριση. Τι σύμπτωση! Την ώρα που οι αγανακτισμένοι για την προσβολή της πίστης τους μουσουλμάνοι πραγματοποιούσαν συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο κέντρο της Αθήνας την περασμένη Παρασκευή, βρισκόταν σε εξέλιξη (σε αίθουσα του ΣτΕ)

ημερίδα της Εταιρείας Δικαστικών Λειτουργών για τη Δημοκρατία και τις Ελευθερίες, με θέμα την αντιμετώπιση των μεταναστών από τη Διοίκηση στο σύνολό της. Από την Πολιτεία και τη Δικαιοσύνη.

Οι ομιλητές τελούσαν ασφαλώς εν αγνοία των γεγονότων, αλλά νόμιζες πως αναφέρονταν σ΄ αυτά. Γιατί απλούστατα από τον αιφνιδιασμό που υπέστη η ελληνική πολιτεία στις αρχές της δεκαετίας του ΄90 με την είσοδο των μεταναστών στη χώρα μας, έως το επεισόδιο της Παρασκευής και όσα επακολούθησαν είναι σαν να μην πέρασε μια μέρα… Οι σπασμωδικές νομοθετικές ρυθμίσεις των πρώτων ημερών έδωσαν τη θέση τους σε άλλες- επίσης αναποτελεσματικέςκαι ενώ σήμερα είναι αδύνατον να φανταστεί κανείς πώς θα ήταν η Ελλάδα χωρίς μετανάστες, όπως είπε πολύ χαρακτηριστικά, στο πλαίσιο της ημερίδας, η κ. Αγγελική Παπαπαναγιώτου-Λέζα, πρόεδρος Διοικητικών Δικαστηρίων, γνωστή για τις τεκμηριωμένες και προοδευτικές απόψεις της, η Πολιτεία λες και αρνείται να αποδεχθεί την πραγματικότητα.

Την πραγματικότητα που μιλάει με τη γλώσσα των αριθμών. Και κατατάσσει τους αλλοδαπούς μεταξύ των μεγαλοκαταθετών των ελληνικών τραπεζών, αλλά και ανάμεσα στους καλύτερους… πελάτες των ελληνικών διοικητικών δικαστηρίων. Όπου προσφεύγουν για να αντιπαλέψουν ακόμη και εκδηλώσεις αυθαιρεσίας εκ μέρους των αρμοδίων για τον χειρισμό τους οργάνων. Απέλαση, μη ανανέωση άδειας παραμονής και άλλες διοικητικές πράξεις που εκδίδονται ανάλγητα. Με αφορμή την κλοπή δύο σαμπουάν κι ενώ επί πέντε χρόνια δεν απασχόλησε ποτέ τις αρχές, έχει οικογένεια και γνωστή διαμονή, πρέπει να φύγει ως επικίνδυνος! Να πάει πού; Τις αμέτρητες αυτές περιπτώσεις καλείται να διαχειριστεί η Δικαιοσύνη. Με γνώμονα το δίκιο, το οποίο, δυστυχώς, αγνοούν συχνά οι νόμοι. Που αντιμετωπίζουν τους μετανάστες ως οιονεί εγκληματίες, παραγνωρίζοντας ότι, εδώ και πολύ καιρό, είναι οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας…